فقط انسان (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۲۴ آگوست ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

نوع بشر در مَعرَضِ خطا است. تا حدّی که غالباً پیام های ما دربارۀ خودمان راجع به ظرفیّت و قدرتمان به عنوان نوع انسان برای تأسیس و ترویج آینده ای عادلانه و صلح آمیز و کامیاب کاملاً بدبینانه است. فرهنگ امروزه مَملو از ارزیابی های بسیار منفی نسبت به جامعۀ بشری است. یکی از مثال های مشهور را می توان در کلمات تولکین (J.R.R. Tolkien) مشاهده نمود که از زبان جن و یا پَری مشهورِ الروُند (Elrond elf) شنید: «انسان ها؟ انسان ها ضعیفند. […] زیرا بخاطر انسان ها است که زمینۀ قدرت موجود است.» و مسلماً منظور از زمینۀ قدرت همان حرص و آز برای قدرت می باشد.

چنین طرز تفکّری نظری یک طرفه است و شاید نظری کاملاً صحیح نباشد. و حقیقتاً در دنیای تولکین صفات انسانی مانند عشق به سادگی، دوستی و وفاداری ( که هرکدام به عنوان هابیت و شکلک نشان داده شده) عاقبت بر اعمال شیطانی فائق می آید.

همان طوری که در مقالات قبلی ملاحظه شد حضرت بهاءُالله به هیچ وجه توجّهی به جنبه های ضعف نوع بشر ننمودند و بجای آن مایل بودند که بشر نظر خویش را معطوف به قوای نهفتۀ خویش نماید و بنابر همین اصل در “کلمات مکنونه” توجّه ما را به فرشته خوئی انسان جلب می کنند:

«خَلَقتُکَ عَالِیاً، جَعَلتَ نَفسَکَ دانِیَهً، فَاصعَدْ اِلیٰ ما خُلِقتَ لَهُ» ۳ [مضمون به فارسی: تو را بلندمرتبه و عالی خلق کردم، نفسِ خود را پست و حقیر قرار دادی، پس صعود کن به سوی آنچه برای آن خلق شدی.]

زائرین غربی هم از حضرت عبدُالبهاء در مورد طبیعتِ بشر سؤالاتی نموده اند که بعضی از این بیانات در زیر آمده:

«انسان در نهایت رتبۀ جسمانیّاتست و بدایت روحانیّات یعنى نهایت نقص است و بدایتِ کمال… مقام انسان مقام نهایتِ شب است و بدایتِ روز. یعنى جامعِ مراتبِ نقص است و حائزِ مراتبِ کمال، جنبۀ حیوانیّت دارد و جنبۀ مَلَکیّت. و مقصود از مرّبى اینست که نفوس بشریه را تربیت بکند تا جنبۀ مَلَکیّت بر جنبۀ حیوانیّت غالب شود. پس اگر در انسان قواى رحمانیّه که عینِ کمال است بر قواى شیطانیّه که عینِ نقص است غالب شود اَشرَفِ موجوداتست امّا اگر قواى شیطانیّه بر قواى رحمانیّه غالب شود انسان اَسفَلِ موجودات گردد. اینست که نهایتِ نقص است و بدایتِ کمال و ما بین هیچ نوعى از انواع در عالمِ وجود تفاوت و تبایُن و تضادّ و تخالف مثل نوع انسان نیست.

مثلاً تجلّىِ اَنوارِ اُلوهیّت بر بشر بود مثل مسیح؛ پس ببینید که چقدر عزیز و شریف است. و همچنین پرستش و عبادتِ حَجَر و مَدَر [= گِل و کلوخ] و شَجَر نیز در بشر است. ملاحظه نمائید که چقدر ذلیل است که معبودِ او اَنزَل [پست ترین] موجودات است، یعنى سنگ و کلوخِ بى روح و کوه و جنگل و درخت؛ و چه ذ ّلتى اَعظم از اینست که اَنزَل موجودات معبودِ انسان واقع گردد. و همچنین عِلم صفتِ انسانست جهل صفتِ انسان است صدق صفتِ انسانست کِذب صفتِ انسانست امانت صفتِ انسانست خیانت صفتِ انسانست عدل صفتِ انسانست ظلم صفتِ انسانست و قِسْ عَلىٰ ذلِک. مختصر اینست که جمیعِ کمالات و فضائل صفتِ انسان است و جمیع رَذائل صفتِ انسان. و همچنین تفاوت بین افرادِ نوع انسان را ملاحظه نمائید که حضرت مسیح در صورتِ بشر بود و قیافا در صورتِ بشر، حضرت موسى انسان بود و فرعون انسان، هابیل انسان بود و قابیل انسان، جمالِ مُبارک [حضرت بهاءُالله] انسان بود یحیى [اَزَل] انسان. اینست که گفته می شود انسان آیتِ کُبراىِ اِلهى است یعنى کتابِ تکوین است زیرا جمیعِ اَسرارِ کائنات در انسان موجود است. پس اگر در ظِلِّ تربیتِ مربّىِ حقیقى بیفتد و تربیت شود جوهرُالجَواهر گردد، نورُالاَنوار شود، روحُ الاَرواح گردد، مرکزِ سُنُوحاتِ [الهامات] رحمانیّه شود، مَصدَرِ صفاتِ روحانیّه گردد، مَشرِقِ اَنوارِ مَلکوتى شود، مَهبطِ اِلهاماتِ رَبّانى گردد. و اگر چنانچه محروم بماند مَظهَرِ صفاتِ شیطانى گردد، جامعِ رَذائلِ حیوانى شود، مَصدَرِ شؤونِ ظلمانى گردد.

اینست حکمتِ بعثتِ اَنبیا به جهتِ تربیتِ بشر تا این زغال سنگ دانۀ الماس شود و این شجرِ بى ثمر پیوند گردد و میوه اى در نهایت حلاوت و لطافت بخشد. و چون به اَشرَف مقاماتِ عالَمِ انسانى رسد آن وقت دیگر ترقّى در مَراتبِ کمالات دارد نه در رتبه، زیرا مراتب منتهى شود لکن کمالاتِ الهیّه غیرِ متناهى است.

… انسان که به رتبۀ انسان رسید دیگر ترقّى در کمالات دارد، نه در رتبه؛ چه که دیگر رتبه اى بالاتر از انسانِ کامل نیست که انسان انتقال به آن رتبه کند. فقط در رتبۀ انسانیّت ترقّى دارد زیرا کمالاتِ انسانیّه غیرِ مُتناهیست. مثلاً هر قدر عالِم باشد مافوقِ آن تصوّر گردد.» ۴

پاورقی ها:
توجّه: برای «محفوظ ماندن حق چاپ» به اصل مقاله به انگلیسی مراجعه فرمائید.
(۱). این مقاله شماره ۱۲۶ نویسنده می باشد.
(۲).مایکل کِرتوتی به مناسبت جشن دویستمین سالگرد تولّد مبارک حضرت بهاءالله که در ۲۱\۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ برگزار می گردد تعهّد شخصی نموده که تا آن روز ۲۰۰ مقاله در مَواضیع مختلفۀ دیانت بهائی بنویسد. برای اصل این مقاله ها به: http://beyondforeignness.org/ مراجعه فرمائید.
(۳). کلماتِ مکنونۀ عربی، شمارۀ ۲۲.
(۴). مفاوضاتِ حضرت عبدُالبهاء، قسمت ۶۴، صص: ۱۷۸، ۱۷۹.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)