محیط کار برای بسیاری می‌تواند مانند خانه دوم باشد. بالاخره شما بخش زیادی از روز خود را در آنجا سپری می‌کنید. اگر شما از محیط کار خود راضی نباشید این نارضایتی می‌تواند بر زندگی شخصی شما هم اثر بگذارد و به همه چیز آسیب بزند؛ از اعتماد به نفس شما گرفته تا روابط دوستی‌تان. “محیط کار سمی” حتی می‌تواند بر سلامت جسمی و روانی شما اثر منفی بگذارد. افزایش استرس ناشی از کار در یک محیط ناکارآمد می‌تواند منجر به فرسودگی شغلی، خستگی و افسردگی شود.

اما چگونه می‌توان تشخیص داد که محیط کاری ما مسموم است؟ در ادامه برخی نشانه‌های مربوطه آورده شده‌اند.

۱.    به شما گفته می‌شود: “خوش‌شانس هستید که یک کار دارید.”

اگر چنین جمله‌ای را از رئیس خود یا بخش منابع انسانی شنیدید این یک چراغ قرمز بزرگ است. این تاکتیک ترساندن به معنای تهدید شما برای ماندن در موقعیت حاشیه‌ای است و نشانه‌ای از سازمانی هست که “رفتار و کنترل قلدرانه” را پرورش می‌دهد.

۲.    ارتباطات ضعیف.

آیا حس می‌کنید که در مورد اطلاعات مهم، شما را در بی‌خبری گذاشته‌اند؟ ویژگی اغلب محیط‌های کاری سمی کمبود ارتباطات مناسب است. شما ممکن است هیچ بازخوردی نسبت به عملکرد خود دریافت نکنید و وقتی هم بازخورد می‌گیرید از نوع سازنده نیست بلکه منفی و تند است.

شما ممکن است کار چند نفر را انجام دهید اما رئیس یا همکارانتان برای موفقیت‌هایتان ارزشی قائل نباشند. اگر با مدیر خود در مورد عدم به رسمیت شناختن توانایی‌ها یا فقدان فرصت رشد (مانند ارتقا شغلی یا افزایش حقوق و غیره) صحبت کرده‌اید و بازهم تغییری ایجاد نشده شاید زمان ترک این کار فرارسیده است.

۳.    رفتار بد.

اگر در محیط کار همه تیره روز هستند، ممکن است که در یک محیط کاری خصومت‌آمیز گیر افتاده باشید. در چنین دفتری شور و شوق وجود ندارد. هیچ‌کس با لبخند سرکار نمی‌آید و نمی‌گوید که عاشق کار کردن در اینجا هستم. میزان بالای استعفا در یک محیط کاری نشانه‌ی خوبی است که نشان بدهد افراد ناراضی هستند.

۴.    وجود گروه و دسته در محیط کار.

همکارانی که با یکدیگر باند و گروه تشکیل می‌دهند همیشه در حال شایعه‌پراکنی هستند که می‌تواند به‌سادگی محیط کار رقابتی دوستانه را به محل رقابتی ناسالم و جنگ اعصاب تمام عیار تبدیل کند که باعث اضطراب و استرس می‌شود. در چنین محیطی همیشه شایعه، سوءتفاهم، سوگلی بودن و جنگ بین همکاران رواج دارد.

۵.    اختلال در کار.

جلسات کاری به نظر تنها اتلاف وقت هستند. هرج و مرجی که در آن هیچ کاری به سرانجام نمی‌رسد. محیط کار سمی پر از سردرگمی، ضرب‌العجل‌های بی‌اساس، عدم تمرکز و نارضایتی عمومی است. اگر سياست‌ها و قوانين جديد دائماً اضافه می‌شوند يا اگر مديريت هرگز برای کمک به حل مشکلات حضور ندارد، این‌ها نشانه‌های مشکل بزرگ‌تری هستند که ناشی از ضعف در رهبری است.

۶.    رئیس مستبد.

این نوع رئیس همیشه سعی دارد هر حرکتی را کنترل کند و شما حس می‌کنید که او فقط منتظر است تا شما را برای خرابکاری اخراج کند. کارفرمایان سمی معمولاً نمی‌خواهند به دیگران گوش دهند و احساس می‌کنند که مسیر آن‌ها همیشه مسیر درست است. آن‌ها عاشق در دست گرفتن قدرت و نشان دادن اینکه چه کسی مسئول است، هستند. تمایلی به کمک در انجام کارها ندارند یا انجام کار خوب کارمندانشان را به رسمیت نمی‌شناسند. اگر احساس می‌کنید رئیس شما انتظار دارد که حتی اگر در بستر مرگ بودید، کار خود را آغاز کنید، ممکن است شما یک رئیس بی‌رحم و سمی داشته باشید.

اگرچه هیچ کدام از مشکلات بیان شده قابل قبول نیستند اما پیش از تصمیم ترک محل کار اطمینان کسب کنید که امکان پیدا کردن راه‌های سالم برای غلبه بر این مشکلاتی که با رئیس و همکاران خود دارید، وجود دارد. به یاد داشته باشید، در حالی که ممکن است کنترل افراد و موقعیت‌های اطراف خود را نداشته باشید، اما همیشه در مورد اینکه چگونه پاسخ بدهید، حق انتخاب دارید.

این نوشتار خلاصه‌ای از ترجمه این مقاله است

#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی را در دیگر شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.

پیامک در تلگرام

کانال تلگرام

اینستاگرام

فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)