خروج یک طرفه آمریکا از قرارداد برجام واعمال مجدد تحریم هاى گسترده آن کشورعلیه ایران، همراه با اوج گیری درگیرى هاى نظامى بین ایران وإسرائیل ، آینده سیاسى واقتصادى کشور ما را با خطرهای هولناکی مواجه کرده است. رژیم ایران که به دلیل فعالیت هاى پنهان هسته اى در گذشته از یکسو، وسیاست هاى ماجراجویانه منطقه اى از سوى دیگر، کشور ما را گرفتار شدیدترین تحریم هاى جهانى وخصومت کشورهاى منطقه کرده است، اکنون نیز در صدد آن است که براى سرپوش گذاشتن بر ناتوانى خود در حل مشکلات خود آفریده،  همچنان سیاست ایجاد بحران و تنش در منطقه وجهان را ادامه داده واستقلال و کیان وامنیت و سرنوشت ایران وإیرانیان را دستخوش امیال و آرزوهاى جاه طلبانه و توسعه گرانه شیعى خود قرار دهد.

حکومت ایران همواره در روابط بین المللى خود منافع ملى کشور ما را فداى امیال ایدیولوژیک خود کرده واز جان و مال مردم ایران براى پیشبرد اهداف خود مایه گذاشته است. علاوه بر مشارکت موثر در نابودی کشور سوریه و جان سدها هزار تن از شهروندان این کشور، میلیاردها دلار از سرمایه ملی مردم ایران و جان هزاران سرباز وسپاهى صرف تأمین هزینه ها و قربانی دخالت ایران در درگیرى هاى منطقه شده، واکنون با تشدید درگیرى هاى سپاه پاسداران با اسرائیل خطر گسترش یک جنگ تمام عیار بر کشور ما سایه افکنده است. 

خروج آمریکا از برجام گرچه به دلیل فشارهاى اقتصادى ناشى از بازگشت تحریم ها علیه مردم ایران تاسف بار و محکوم است، اما اساسا محصول ماجراجوئی های نابخردانه سران نظام اسلامی و اهداف فرقه ای و باندی محافلی است که چهل سال است حق حیات آزاد را از مردم ما سلب کرده و کشور را در معرض شدیدترین بحرانهای تاریخ معاصر خود قرار داده اند.  به عبارت دیگر، اعمال تحریم هاى بین المللى که براى سالیان دراز زندگى مردم ایران را به شدت تحت تأثیر قرار داده و فشارهاى اقتصادى سنگینى را بر مردم تحمیل کرده، در درجه اول محصول رفتارهاى رژیم ایران در صحنه داخلی، منطقه اى وجهانى بوده است. اکنون نیز مسؤلیت بازگشت تحریم هاى بین المللى را باید در درجه اول متوجه رژیم ایران دانست. 

بعد از توافق برجام، فضاى جدیدى در سطح بین المللى براى ایران فراهم شده بود.  رژیم ایران اگر واقعا منافع ملى و رفاه مردم ایران را مد نظر مى داشت، مى توانست به بهترین وجه از این فرصت استفاده کرده و قدم هاى مثبتى را براى پایان دادن به خصومت دیرینه با آمریکا بردارد، رویکرد سیاسى خود را نسبت به دولت اسرائیل تغییر دهد و همچنین به سیاست توسعه طلبانه خود در منطقه خاتمه دهد. مردم ایران هم با همین تصور و انتظار از برجام استقبال کردند. مردم خواهان بهبود وضع زندگی خود بودند، آنها در طلب آرامش و دوستی با مردم و همکاری با دیگر کشورها بودند و میخواستند گشایشى در فضاى سیاسى واجتماعى ایران ایجاد شود، جامعه مدنى رونقى بگیرد، دستگیرى ها و سرکوبها کاهش یابند و نان بیشترى سر سفره آنها بیاید. 

ولی حکومت اسلامى با تفاهم ایجاد شده در سطح بین المللى و استقبال و امید مردم ایران به برجام چه کرد؟ از همان فرداى توافق برجام “دلواپسان حکومتى” کمر به قتل آن بستند، بیت رهبرى وسپاه براى فلج کردن تعامل با جهان هم آوا شدند و بهترین بهانه را براى رئیس جمهور جدید امریکا که رویکرد متفاوتى با رویکرداوباما رادر سیاست خارجى اتخاذ کرده بود، فراهم اوردند تا بتواند خروج از برجام را عملى سازد. 

مردم ازادى خواه ایران، کنشگران مدنى، اجتماعى، فرهنگى و سیاسى 

رژیم جمهورى اسلامى همچنان که در طول چهار دهه حکومت تمامیت خواه و تشنج افرین وفاسدش بحران های ژرفى را بر همه عرصه هاى زندگى جمعى ایرانیان و نیز مناسبات خارجى کشور حاکم کرده، در ایجاد این یحران جدید نیز بی تقصیر نبوده است. تنها یک دولت ملى ودموکراتیک باورمند به منشور جهانى حقوق بشر و صلح ودموکراسى مى تواند اعتماد جهانی را به صلح آمیز بودن فعالیت های اتمى اش به دست آورد، سایه جنگ را از سر کشور ما بردارد و رفاه وآسایش مردم کشور ما را تأمین کند. جمهورى اسلامى فاقد چنین توانایى هایی است و سترونى و شکست آن در همه عرصه ها براى مردم ایران عیان شده است. تنها گذر از این نظام با حضور و مشارکت گسترده همه نیروهاى دموکراسى خواه بر پایه مبارزات مدنى مسالمت آمیز مى تواند کشور را از خطر فروپاشى نجات دهد وآینده اى انسانى و صلح آمیز را براى مردم ما رقم بزند. 

اتحاد براى دموکراسى در ایران 

۲۴اردیبهشت ۱٣۹۷ – ۱۴می ۲۰۱٨

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)