“توییت رسمی وزارت خارج آمریکا گفته: فریب دروغهای حکومتی را با “گرانی دارو به بهانه تحریم ها” نخورید، غذا و دارو جزو تحریم ها نیستند. شبکه ها و کانال های همسو با وزارت خارجه آمریکا دیروز و امروز این توئیت را وسیعا پخش کرده اند…”

شهاب رشتی

اولا: اعتراضات دی ماه گذشته نشان داد که مردم چه نمی خواهند! قدرت فریب دروغ های حکومتی در میان مردم کم رنگ تر شده است. مردم تجربه زیسته خودشان را در دوره تحریم های شدید پیشا برجام نقطه عزیمت قرار می دهند. مساله این است که اگر احیای تحریم های اعمال شده در دوره منتهی به مذاکرات برجام مد نظر آمریکاست، که جان بولتن همین امروز یکشنبه ۲۳ اردیبهشت بر آن تاکید کرده، معنایش آن است که علاوه بر تحریم نفت و گاز و پتروشیمی، تحریم بانک های ایران، تحریم بانک مرکزی، تحریم معاملات کشورهای مختلف با ایران به دلار و به ریال و اخراج ایران از سوئیفت (اصلی ترین شبکه پیام رسانی بین بانکی برای اعتبار معاملاتی میان کشورها) بازمی گردد. بازگشت این فقرات یعنی عملا راه بر تجارت خارجی و واردات کالا به طور عموم بر ایران بسته می شود. لذا غذا و دارو هم تا جایی که باید وارد شود، با توجه به نقش مرکزی دلار در مبادلات جهانی و محرومیت ناشی از مبادله با دلار به خاطر تحریم، خواه ناخواه با کمبودهایی روبرو می شود و محدودیت های مضاعفی ایجاد می کند.

ثانیا: وزارت خارجه آمریکا خلاف می گوید که مرگ بر اثر بی دارویی در نتیجه تحریم ها «افسانه» است. فقط به عنوان مشت نمونه خروار کافی است مرگ محمود استاد محمد، نمایشنامه‌نویس و کارگردان باسابقه تئاتر ایران صبح پنج‌شنبه سوم مرداد در ۶۳ سالگی و در اثر ابتلا به بیماری سرطان در بیمارستان جم تهران را یادآوری کرد که به دنبال حدود یک ماه محرومیت از دسترسی به داروی خاص مورد نیازش به خاطر نایاب شدن آن در اوج تحریم ها جان خود را از دست داد.

ثالثا: «سومدیریت، فساد و مافیای دارو» که در توئیت وزارت خارجه آمریکا مورد اشاره است، کاملا حقیقت دارد. برخی از حامیان تحریم در تایید ادعای وزارت خارجه آمریکا به سخنان وحید دستجردی وزیر بهداشت مستعفی دوره احمدی نژاد استناد می کنند که گفته بود در شرایطی که وضع ارز بشدت وخیم بوده یکی از علل عدم اختصاص ارز کافی برای واردات دارو این بوده که « در اولویت بندی وزارت صنعت تجهیزات پزشکی اولویت هشتم اما خوراک سگ و دسته بیل اولویت سوم و چهارم» بوده است. اما مساله دقیقا همین است که در نظامی که فساد و نابکاری در آن به حدی است که در اوج تحریم ها، پورسانت بگیران و کاسبان تحریم یعنی واردکنندگان خوراک سگ و دسته بیل برایش الویت های اصلی است،مردم صدها و هزاران بار بیشتر از تحریم ها جان خود را از دست خواهند داد تا در حکومتی که در اثر آرایه بندی متفاوت سیاسی و طبقاتی، نظام اولویت هایش از مردم فاصله کمتری دارد.

وزرات خارجه آمریکا در تحریم کامل تجارت ایران دقیقا از نقش فاجعه بار «سومدیریت، فساد و مافیای دارو» در توده ای تر کردن کشتار انسان های محروم و بی گناه آگاه و از آن بهره ور است و روی ترکش های انفجار نارضایتی ناشی از آن برای وادار کردن حاکمیت به دادن امتیازات بیشتر حساب می کند. در فلسفه تحریم گرایان، مرگ هزاران نفر انسان بی گناه و وحشت حاکمیت از انفجار موج خشم و اعتراض ناشی از این محکومیت، پیش نیاز تاثیرگذاری بر آن و اصلی ترین مقیاس سنجش میزان تاثیرگذاری تحریم است.اما درست به خاطر فساد عمیق ساختاری جمهوری اسلامی که هم مورد تایید تحریم گرایان و هم بخش عمده مخالفان تحریم است، تحریم شدید اقتصادی در کشور ما فرق زیادی با استفاده از سلاح کشتار جمعی ندارد. البته برای تحریم گرایان همیشه راه باز است که گناه مرگ و میرهای ناشی از تحریم ها را صرفا به گردن «دسته بیل» فروشان بیاندازند. آنها برای لاپوشانی عواقب جنایت های خود به «دسته بیل» فروش ها احتیاج دارند؛ متقابلا برداران قاچاقچی سپاه و سایر دسته بیل فروشان هم برای تقویت موقعیت خود به ترامپ و جان بولتن و نتان یاهو نیاز دارند. «ائتلاف منفی» آنها کشور ما را به لبه پرتگاه جنگ می کشاند و قربانیان این دو نیرو ما مردم محروم از همه چیز هستیم.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)