آزادی

 

می توان در خیابان آزادی قدم زد
درمیدان آزادی گرد هم آمد
با مجسمه آزادی عکس سلفی گرفت
شعرو ترانه آزادی را زمزمه کرد
وبازهم آزاد نبود.

آزادی تنها یک واژه نیست
نام خیابان ومیدان و مجسمه وشعروترانه نیست.

آزادی یک حس است
یک باور
باور به اینکه من حق وامکان انتخاب دارم
مجبور نیستم
تحمیلم نمی کنند
مانع انتخابم نمی شوند.

آزادی حس خوشایندیست که
گاهی زندانی درسلول انفرادی لمسش می کند
امازندانبانش نه.

حس خوبی که با دستبند وزنجیر و دیوارو دار ازبین نمی رود.

اماحس نامطلوب اسارت
گاهی با دیوارها ومیله هایی که نامرئیست هم درک می شود.

با باورها
باورهای ذهنی
باورهای عینی.

وقتی حق وامکان انتخاب نداشته باشی
با تنفس وتردد درفضایی به وسعت یک کشور
هم احساس اسارت خواهی کرد.

 

 

 

محمودبهشتی لنگرودی
زندان اوین
۲۹ فروردین ۱۳۹۷

 

 

 

 

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)