در میان این تلنبار شدگی سکوت و سازش،
دختر خیابان انقلاب از کجا آمد؟
از عمق مِه‌پوشی آن‌همه خواستن و نشدن،
دویدن و نرسیدن
از دلِ کورسوی آرزویی کهنه،
هم‌چون چراغی از راه رسید
آرام بر بلندی ایستاد
از فراز ازدحام عبثِ همیشه در عبور بی‌تفاوتی به امروز نگاه کرد
حجاب خود را برداشت
گیسو سپرده به باد،
با پرچم صلحی سپید در دستش
یک تنه به جنگ آمده بود، جنگ با سیاهیِ استبداد
او از خیابان‌های تردید
از خیابان‌های تقدیر
از خیابان‌های ترس
از خیابان‌های زور
از خیابان‌های پیچ پیچ انتظار رد شده،
او به خیابان بزرگ انقلاب رسیده بود
دختر خیابان انقلاب کجاست؟
او در خیابان انقلاب ایستاده است
و از فراز ازدحام عبث همیشه در عبور بی‌تفاوتی به فردا نگاه می‌کند

پویان مقدسی
۵ بهمن ۱۳۹۶

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)