در نوزدهمین سالگرد قتل تبه­کارانه­‌ی محمد مختاری و محمدجعفر پوینده

یاد جان­باختگان آزادی را گرامی می­داریم

در آستانه­‌ی نوزدهمین سالگرد قتل­‌های سیاسی پاییز ١٣٧٧ و حذف فیزیکی محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، دوتن از اعضای متعهد کانون نویسندگان ایران، سیاهی آن روزهای رعب و وحشت و تهدید چنان بر قامت پاییز سایه می‌­افکند که هر قلب روشنی را به درد می­آورد و انگیزه­ی دادخواهی برای خون­‌های پاک ریخته­ شده را در ذهن هر آزادی­خواه، بیش از پیش بیدار می‌­کند.

اکنون نوزده سال از جنایتی می­‌گذرد که در راستای اجرای سیاست سرکوب و حذف مخالفان و دگراندیشان رخ داد. گرچه چنین سیاست­‌هایی در حکومت­‌های پیشین نیز به شکل­‌های مختلف از تهدید و به بند کشیدن و داغ درفش کردن به اجرا درمی­آمد، در دوران حاکمیت جدید به برنامه‌­ای سازمان یافته، علنی و همه جانبه بدل شد که اگر هم جناحی از حاکمیت، در یک مورد خاص، قتل­‌های پاییز ٧٧، زیر فشار افکار عمومی نتوانست آن را انکار یا پرده پوشی کند، طرح و اجرای آن را به نیروهای خودسر سازمان­‌های امنیتی نسبت­ داد. اما بر کم­تر کسی پوشیده است که برنامه‌­ای سازمان یافته برای نابودی نویسندگان، هنرمندان و روشنفکران مستقل و منتقد در کار بود که طی چند سال، نخست با سرهم کردن و پخش برنامه‌­ی ننگینی چون “هویت” در تلویزیون جمهوری اسلامی، برای پاپوش دوزی و  بدنام کردن روشنفکران و آن­گاه احضار مکرر نویسندگان مستقل و اعضای کانون نویسندگان ایران به مراکز امنیتی و ایجاد فضای رعب و وحشت و تهدید به قتل طرح‌­ریزی شد و سپس چون نتوانستند روشنفکران مستقل را از پا در آورند کمر به قتل آنان بستند.

شواهدی که همان هنگام به دست آمد نشان داد سیاست حذف مخالفان پیشینه­‌ای دراز داشته است و هرگز به این دو قتل محدود نبوده است و سازمان‌های امنیتی خون بسیاری از مخالفان و دگراندیشان، از جمله زنده یادان سعیدی سیرجانی، ابراهیم زال زاده، احمد تفضلی، غفار حسینی، احمد میرعلایی، پیروز دوانی، حمید و کارون حاجی زاده، مجید شریف و… را ریخته‌­اند.

پیگیری مستمر خانواده های قربانیان، ناصر زرافشان، وکیل برخی جانباختگان، بسیاری از اعضای کانون نویسندگان ایران، ابعادی از جنایت­‌ها را آشکار کرد و سبب شد تا چندی پس از ماجرای قتل‌های سیاسیِ پاییز ١٣٧٧، “دادگاهی” پشت درهای بسته و بدون حضور خانواده‌های جانباختگان و وکیلان آن­ها برگزار شود. اما از میان برداشته شدن سعید امامی، یکی از عاملان اصلی اجرای جنایت­‌ها، پیش از برگزاری این دادگاه، سبب شد تا بیشتر مسایل مهم  این پرونده و  قتل­‌های سیاسی دیگر همچنان در پرده‌­ی ابهام و تاریکی بماند؛ چرا که افشای اعترافات او می‌توانست بسیاری از ابعاد این پرونده را هر چه بیشتر باز کند و موجب افشای چهره آمران و عاملان اصلی جنایت­‌ها شود.

کانون نویسندگان ایران که از آغاز فعالیت خود در ١٣۴٧ تا به امروز همواره تحت فشارهای امنیتی و ممانعت­‌های بسیار قرار داشته است و حتی برای  برگزاری مراسم سالگرد جانباختگان راه آزادی بر مزار آن­ها با ممانعت و سرکوب  روبه رو بوده است، ضمن تجدید عهد با آرمان­‌های انسانی و آزادی خواهانه یاران ستم کُشته خود برای برچیده شدن بساط سانسور و خفقان، و تحقق آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان، اعلام می‌­دارد که هرگز از دادخواهی برای خون­‌های ریخته شده دست باز نخواهد داشت و  تنها محاکمه و مجازات آمران و عاملان قتل‌­های سیاسی است که می تواند عدالت را  بر ستمکاران و سرکوبگران جاری کند و زمین‌ه­ای فراهم آورد که در آینده سخن گفتن و خواست آزاد زیستن، جنایت شمرده نشود.

روز جمعه هفدهم آذرماه ساعت ٣ عصر بر مزار محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در گورستان امامزاده طاهر کرج گرد می­آییم و یاد و نام جانباختگان راه آزادی اندیشه و بیان را گرامی می­داریم.

کانون نویسندگان ایران

١۴ آذر ١٣٩۶

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)