روزی که چادر زوری نیست – شعری از مجید نفیسی

سه شنبه, ۴ام خرداد, ۱۴۰۰

منبع این مطلب ایرون

نویسنده مطلب: مجید نفیسی
 

مطالب منتشر شده در این صفحه نمایانگر سیاست رسمی رادیو زمانه نیستند و توسط کاربران تهیه شده اند. شما نیز می‌توانید به راحتی در تریبون زمانه عضو شوید و مطالب خود را منتشر کنید.

 

روزی خواهد آمد که خواهرانم
دیگر به زور چادر به سر نکنند.
بگذار آن روز به تابستان افتد
تا با هم به باغ رویم.

چادر اول را چون بقچه‌ای می‌بندیم
تا با آن بارهامان را ببریم.
چادر دوم را چون فرشی می‌گستریم
تا روی آن بنشینیم.
چادر سوم را چون سفره‌ای پهن می‌کنیم
تا گرد آن غذا بخوریم.

آنگاه من بالای درخت توت می‌روم
و چهار خواهرم با سر باز
چار گوشه‌ی چادر چهارم را می‌گیرند
تا برایشان توت بتکانم.

آن روز, توت خوردن چه مزه دارد
روزی که خواهرانم دیگر
از هیچ کس رو نمی‌گیرند
و چادرها به یخدانها باز می‌گردند
تا چون آیندگان از این رسم بپرسند
تنها پارچه‌های نفتالین‌زده را بیابند.

    بیست‌و‌دوم مه دوهزار‌و‌بیست‌و‌یک

 

The Day Chador Is Not Forced 

by

Majid Naficy

 

The day will come when my sisters

No longer wear forced chadors.

Let that day be in summer

So that we can go for a picnic.

We will wrap the first chador as a bundle

And carry our goods in it.

We will spread the second as a carpet

And sit down on it.

We will use the third as a dining cloth

And eat our meals around it.

Then I will climb a mulberry tree

And my four unveiled sisters

Will each take a corner of the fourth chador

So that I can shake mulberries down on it.

How delicious it will be to eat mulberries

When my sisters no longer veil. 

On that day, chadors return to chests

And when posterity asks about this rite

It finds only mothballed fabrics.

        May 22, 2021

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)

مطلب را به بالاترین بفرستید

این مطلب خلاف آیین نامه تریبون است؟ آن را به ایمیل tribune@radiozamaneh.com گزارش کنید
Join

دسته‌بندی‌ها: تمام مطالب, فرهنگ

برچسب‌ها: |

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.