این نوشته شهرزاد اکبر، مدیر جامعه باز در افغانستان، یکی از نوشته‌هایی در باره آزار جنسی‌ست که در صفحات مختلف کاربران افغانستانی در فیسبوک چندین بار بازنشر شده است.

خانم اکبر در حال حاضر ریاست بنیاد جامعه باز افغانستان (Open Society) را برعهده دارد / عکس: ای اف پی

گر شما در خانه، کوچه، مکتب و محل کار مورد آزار و اذیت جنسی قرار نگرفته اید، خوشبختید.
اگر شما وادار نشده اید به خاطر نان شب کودکان خویش تن فروشی کنید، حتما گزینه های بهتری داشتید پس خوشا بحال شما.
اگر شما از روی ترس و یا فقر وادار نشده اید به تجاوز تن بدهید خوشا به حال شما و سعادت تان دایمی باد.
اگر شما هیچ وقت آن دختر ۱۶ ساله ترسیده ی نبوده اید که نخواسته از تماس های ناخواسته استاد و یا رییس اش به کسی شکایت کند تا آنکه «بدنام» نشود و یا مانعی در برابر مکتب رفتن و دفتر رفتنش ایجاد شود، ولی سایهء شوم آن حس ناخوشایند شرم، تسلیم و حقارت زنده گی اش را برای همیشه تلخ کرده است، شادکامی تان بی پایان.
اگر شما هرگز در موقعیتی قرار نگرفته اید که از بیم تفنگ و یا قدرت کسی، درد تجاوز و یا آزار و خطر رسوایی را تحمل کنید از جملهء‌ سعادت مندترین زنان در این سرزمین جنگ و مصیبت زده اید.
اما خوشبختی تان، رفاه تان، عدم نیازمندی تان به لطف و یا قدرت یک مرد، هیچ وقت نباید به شما اجازه دهد در حق زنی که مورد آزار و تجاوز قرار می گیرد قضاوت کنید.
هیچ مردی، نه، هیچ انسانی که با استفاده از وظیفه، قدرت و یا پول خود شرط زنده ماندن، کار یابی و یا موفقیت کسی را برهنه کردن تنش می سازد بخشیدنی نیست و به هیچ وجه عملش قابل مقایسه با ناگزیری آن قربانی نیست.
در دنیایی که شرط زنده ماندن، کاریابی یا موفقیت، تن دادن به تماس ناخواسته و یا تجاوز جنسی ست مقصر کسی ست که از قدرت اعمال این شرط استفاده می کند، نظامی که اجازه این اعمال قدرت را میدهد و مردمی که تیغ برندهء‌ قضاوت شان را در برابر قربانی یک وضعیت ناگزیر به کار می برند، نه آنی که تن می فروشد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)