آرش صادقی زندانی سیاسی، دانشجویی است که اولین بار در ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۸ در مقابل دانشگاه علامه طباطبایی تهران به همراه تعدادی از دانشجویان معترض به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و ۹۰ روز را در انفرادی گذراند. از آن تاریخ تا به امروز زندگی وی همواره عرصه تاخت و تاز نیروهای اطلاعاتی و امنیتی بوده و به جرم دفاع از حقوق بشر و تلاش برای احقاق حقوق پایمال شده زندانیان سیاسی و آزادیهای از دست رفته مردم، جفای بسیاری بر وی و خانواده اش رفته است.

آرش صادقی در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ مجددا توسط اطلاعات سپاه بازداشت و پس از ۶ ماه تحمل انفرادی، بصورت موقت و با وثیقه سنگین آزاد شد. زمانی که موقتاً از زندان آزاد بود و هیچگونه حکمی مبنی بر معرفی خویش به زندان یا مراجع امنیتی دریافت نکرده بود، مأموران امنیتی بطور خودسر و با هدف قدرت نمایی و ارعاب وی و سایر فعالین، شبانه برای بازداشت وی به خانه‌اش یورش بردند. در آنزمان آرش در منزل نبود اما هجوم خشونت آمیز نیروهای امنیتی به منزل، موجب وارد آمدن شوک شدید عصبی و قلبی به مادرش و نهایتا فوت ایشان شد.

آرش صادقی که عزادار مادر خویش بود، چندین نوبت دیگر بازداشت و انفرادیهای طولانی مدت و بازجوئیهای سنگین و مداوم را متحمل گردید و نهایتا به اتهامات اجتماع و تبانی، نشر اکاذیب و تبلیغ علیه نظام به ۱۵ سال حبس محکوم و برای تحمل حکم به زندان اوین منتقل شد.

به منظور تحت فشار قرار دادن هر چه بیشتر آرش صادقی، نیروهای امنیتی اینبار همسر وی خانم گلرخ ابراهیمی ایرائی را هدف گرفتند و با استناد به داستانی منتشر نشده در نقد سنگسار که گلرخ بصورت دستنوشته در دفتر یادداشت خود مرقوم کرده بود، وی را به تحمل شش سال حبس ناعادلانه محکوم کردند. در آبان ماه ۱۳۹۵ گلرخ بدون دریافت احضاریه کتبی، توسط ماموران امنیتی جهت اجرای حکم، بصورت بسیار خشنی طی یورش به منزلش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

همین امر باعث شد آرش صادقی در اعتراض به رفتارهای غیرقانونی با همسرش، اعلام اعتصاب غذای اعتراضی کند. وی در نامه ای سرگشاده به ذکر مستند موارد حقوقی نقض شده در فرآیند بازداشت، بازجویی، تشکیل دادگاه و صدور حکم و سپس اجرای آن در پرونده همسرش پرداخته و یادآور شد: “در این آوردگاه نابرابر، تنها دارایی من جانم است، تا پایان این راه که همانا احقاق حقوق همسرم می‌باشد، خواهم ایستاد”.

آرش صادقی پس از ۷۱ روز اعتصاب غذا، در پی قول مساعد مسئولین زندان برای اعزام همسرش به مرخصی تا زمان اعاده دادرسی و نیز مداوای خودش در خارج از زندان به اعتصاب غذای اعتراضی اش خاتمه داد.

متاسفانه مسئولین زندان و قوه قضائیه دست به خلف وعده زدند و برای مداوای آرش که پس از اعتصاب غذای طولانی به انواع بیماریها مبتلا شده و نیازمند درمان فوری در خارج از زندان بود، شروطی را تعیین کردند. آرش صادقی شروط اعزام که توسط سپاه پاسداران تعیین شده است را نپذیرفت. بنابراین وی را از خدمات پزشکی محروم کرده و مسئولین قضایی به نقل از سپاه پاسداران گفتند آرش صادقی بدون پذیرش شروط سپاه صرفا می تواند در داخل زندان درمان شود. این درحالی است که وی از مشکلات عدیده جسمی رنج میبرد و امکانات درمانی زندان برای رسیدگی به وضعیت او ناکافی بود.

در خلف وعده ای دیگر، مسئولین قضائی اقدام به بازداشت مجدد گلرخ و انتقال وی به زندان اوین کردند.

تا به امروز و علیرغم گذشت بیش از هفت ماه از پایان اعتصاب غذای آرش صادقی، هنوز هیچگونه اقدام موثر و چشمگیری جهت درمان وی صورت نپذیرفته و در پروسه درمانی او کارشکنی ها و لجاجتهای امنیتی به دفعات بوقوع پیوسته است. طی دوماه اخیر، این سومین بار است که این زندانی به بیمارستان اعزام و بدون دریافت رسیدگی لازم پزشکی در همان روز به زندان بازگردانده می شود.

سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور با اعلام انزجار از برخوردهای اینچنینی با افرادی که دل در گروی آزادی و پیشرفت میهن و احقاق حقوق هموطنان خویش دارند، برای چندمین بار حمایت قاطع خود را از خواسته های آرش صادقی اعلام میدارد و رفتار قرون وسطایی با زندانیان عقیدتی و سیاسی را نقطه شرمساری نظام جمهوری اسلامی دانسته و اعلام میکند که ظلم و ستم هیچگاه دائمی نخواهد ماند و امثال آرش ها و گلرخ ها بدون هیچ سلاح و دار و درفشی در برابر لشکرهای مجهز به انواع ادوات و سلاح، ظفرمند خواهند بود. ما خواهان آزادی فوری آرش صادقی و گلرخ ایرایی و سایر زندانیان سیاسی ایران هستیم و بار دیگر جنایات جمهوری اسلامی علیه ایشان را بشدت محکوم میکنیم.

سازمان‌های جبهه ملی ایران در خارج از کشور
18 مرداد 1396 برابر 9 اوت 2017
info@iranazad.info
http://www.iranazad.info

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)