فرزند شما به عنوان یک لزبین، گی، دوجنس‌گرا یا ترنسجندر برون‌آیی کرده است. شما چه کار می‌کنید؟
کتی گودوین معاون ارشد هیئت مدیره سازمان PFLAG_ که از جامعه‌ی اقلیت جنسی حمایت می‌کند و به والدین، خانواده‌ها و دوستان کمک می‌کند تا آموزش ببینند_ می‌گوید: بهترین پاسخ اولیه از جانب والدین این است که
“فرزندِ خود را در آغوش بگیرید و به او بگویید که دوستش دارید.”
و بعد شما می‌توانید ادامه بدهید و بگوئید:
“می‌دونی، من همه چیزهایی که نیاز دارم بدانم را بلد نیستم، پس به من کمی وقت بده. با کمک تو ما هر دو این مسیر را طی خواهیم کرد.”
درحالی‌که هر موقعیت برای هر فرد متفاوت خواهد بود، الیجا س.نایلی، نویسنده کتاب «کودکان و نوجوانان ترنسجندر: پرورش غرور و شادی با خانواده‌های در حال گذار» می‌گوید: یک والد ابتدا باید به فرزند خود اطمینان دهد که او پشتیبان آن‌ها است و بدون هیچ قید و شرطی آن‌ها را عاشقانه دوست دارد.
نایلی، ترنسجندر مرد و مددکار اجتماعی پزشکی، توصیه می‌کند:
“این اتفاق باید بدون درنظر گرفتن این‌که شما همه چیز را درک می‌کنید یا خیر و یا این‌که با اقلیت جنسی بودن آن‌ها مشکلی دارید یا خیر، رخ دهد. زیرا ما بیش‌تر و بیش‌تر به این درک می‌رسیم که این نوع از پذیرش و پشتیبانی از جانب خانواده، واسطه‌ی مهمی در مبحث فاکتورهای خطر است.”
نایلی، با اشاره به یافته‌های «پروژه پذیرش خانواده»، با یک ابتکار عمل برای جلوگیری از ایجاد خطرات سلامتی افراد اقلیت جنسی از درون خانواده‌های آن‌ها می‌گوید:
“این عوامل خطر شامل افسردگی، خودکشی، سوء مصرف مواد و رفتارهای خطرناک جنسی هستند.”
«پروژه پذیرش خانواده» در یک راهنمای اطلاعات می‌گوید: “این‌که چگونه به فرزند همجنس‌گرا یا ترنسجندر خود واکنش نشان می‌دهید تاثیرات عمیق و پایداری بر روی زندگی آن‌ها دارد.”
کیتلین رایان، مدیر پروژه، به والدین هشدار می‌دهد که نسبت به آشکارسازی کودک خود شرم و خجالت بروز ندهند یا مانع آن‌ها برای پیدا کردن گروه‌های حامی اقلیت جنسی نشوند.
🌈🌈🌈
وندی مونتگمری از شهر چندلر در ایالت آریزونا، وقتی که متوجه شد که پسر 13 ساله‌اش جردن ممکن است همجنس‌گرا باشد، مطمئن نبود که چکار باید انجام دهد. رفتار جردن از یک کودک شاد به کسی که افسرده است، تغییر پیدا کرد. وندی که نگران بود، دفترچه خاطرات پسرش را خواند و متوجه شد که وی به پسری در مدرسه علاقه دارد.
“من از یک خانواده بسیار محافظه‌کار، ارتدوکس، چند نسل پیرو کلیسای مورمون می‌آیم و هیچ فرد همجنس‌گرایی را نمی‌شناختم. این مسئله حتی مورد توجه من هم نبود، اگر بخواهم صادق باشم، اگر افراد همجنس‌گرایی را می‌شناختم، نمی‌دانستم که آن‌ها همجنس‌گرا هستند. من حتی هیچ تصوری نسبت به این موضوع نداشتم.”
بنابراین او و شوهرش تام، نزد جردن رفتند و او در مورد چیزی که در دفترچه جردن خوانده بود از او سوال کرد. بعد از این‌که جردن چیزی را که وندی خوانده بود تائید کرد، وندی می‌گوید که نمی‌دانست چگونه با این مسئله و ایمانش روبه‌رو شود. با این‌حال او می‌گوید که هرگز لحظه‌ای نبود که فکر کند، نمی‌داند اگر هنوز می‌تواند پسرش را دوست داشته باشد یا او را بپذیرد.
هر سه آن‌ها، با یکدیگر شروع به تحقیق کردند تا درباره همجنس‌گرایی یاد بگیرند و تلاش کردند تا سازمان‌های محلی اقلیت جنسی را در اطراف خود پیدا کنند. آن‌ها همچنین به اقوام و خواهر کوچکتر جردن مسئله را گفتند. کسی که درنهایت به حامی ویژه‌ی جردن تبدیل شد.
قبل از این‌که جردن دبیرستان را آغاز کند، او در فیس بوک برای دوستان و جامعه‌ی مورمون، آشکارسازی کرد. با این‌حال جردن هنوز احساس افسردگی و گاهی حس خودکشی داشت. او هشت روان‌شناس را امتحان کرد و هیچ‌کدام از آن‌ها مناسب او نبودند. تنها پس از این‌که کتلین به وندی یک روان‌شناس معرفی کرد، جردن فرد مناسب را پیدا کرد.
جردن که اکنون 18 سال دارد و به تازگی سال اول کالج را تمام کرده است می‌گوید: “برون‌آیی کردن، پیدا کردن یک روان‌شناس خوب و رفتن به گردهمایی‌های دیگر نوجوانان اقلیت جنسی و آن‌هایی که ما را قبول دارند، واقعا به من کمک کرد تا به جایی‌که اکنون هستم برسم. جایی‌که حس می‌کنم هیچ‌وقت سلامت روانی‌ام بهتر از این نبوده”.
چیز دیگری هم که به جردن کمک کرد، زمانی بود که مادرش او را به زوج‌های گی که شاد و موفق بودند معرفی کرد. مادرش می‌خواست جردن ببیند که روزی او هم می‌تواند این‌گونه باشد.
🌈🌈🌈
تحقیق “پروژه‌ پذیرش خانواده” نشان می‌دهد که به طور میانگین کودکان در سن 13 سالگی متوجه می‌شوند که همجنس‌گرا هستند. گودوین از سازمان PFLAG می‌گوید، امروزه نسبت به گذشته، برای نوجوانان و کودکان جوان‌تر بسیار آسان‌تر است تا برون‌آیی کنند. طیف گسترده‌ای از شخصیت‌های شناخته شده‌ی اقلیت جنسی _مانند بازیگران، خوانندگان، سیاست‌مداران و ورزشکاران_ به جوانان کمک می‌کنند تا در این زمینه گفتگو کنند. گودوین می‌گوید:
” و نکته بسیار مهم‌تر این‌که، این افراد شناخته شده به والدین کمک می‌کنند تا ببینند که بخشی از اقلیت جنسی بودن بر روی شادی، سلامت و موفقیت فرزندشان اثری نمی‌گذارد.”
🌈🌈🌈
توصیه‌هایی برای والدین
✅ شنونده خوبی باشید:
لیز اوون، مدیر ارتباطات PFLAG، می‌گوید، به فرزند خود فضا دهید تا افکار و احساسات خود را به اشتراک بگذارد.
دی‌شانا نیل، مادر ترینیتی نیل دختر ترنسجندر 14 ساله‌، می‌گوید:
“همان‌طور که دختر من وقتی‌که تنها یک کودک بود گفته است زیاد حرف نزن فقط گوش بده.”
✅ از راه‌های کوچک اطمینان دهید:
اوون از PFLAG می‌گوید: حتی اگر سخت باشد تا حمایت آشکار ارائه دهند، والدین هنوز می‌توانند حمایت‌های ظریف و پنهانی از خود نشان دهند، مانند سخن گفتن به نحو مثبت در مورد یک فرد عضو جامعه اقلیت جنسی.
✅ اصطلاحات را یاد بگیرید:
کلمات و عبارات زیادی هستند که در داخل جامعه اقلیت جنسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. یادگیری این اصطلاحات می‌تواند کمک کند تا بحثی روشن و قوی با فرزندتان داشته باشید.
✅ اگر نیاز دارید از افراد متخصص کمک بگیرید:
PFLAG
افراد را به انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن روان‌پزشکی آمریکا و انجمن ملی مددکاران اجتماعی ارجاع می‌دهد. نایلی می‌گوید که انجمن جهانی متخصصان سلامت ترنسجندر، نیز دارای بخشی است برای کمک به افراد تا خدمات مراقبت‌های بهداشتی مناسب پیدا کنند.
(اگر به روان‌شناس متخصص در حوزه اقلیت جنسی دسترسی ندارید، مرکز مشاوره رنگین کمانی به اقلیت‌های جنسی، خانواده و دوستان آن‌ها مشاوره تخصصی رایگان ارائه می‌دهد.)
✅ فعالیت کنید:
جنت اورادومو، مادر کیلی یک دختر 11 ساله ترنسجندر است و می‌گوید: والدین باید به عنوان حامیان اقلیت جنسی عمل کنند. او براساس تجربه خود توصیه می‌کند: این می‌تواند شامل صحبت با آموزگاران، مدیر و مشاوران در مدرسه فرزندتان باشد.
✅ به یاد داشته باشید احساسات شما دارای جایگاه خودشان هستند:
اوون می‌گوید: هیچ مسیر تکی برای عکس‌العمل نشان دادن به اینکه بفهمید فرزند شما یا عزیزتان بخشی از جامعه اقلیت جنسی است، وجود ندارد. بعضی والدین ممکن است خوشحال شوند که فرزندشان به آنها اعتماد کرده یا از این‌که بیشتر در مورد فرزندشان می‌دانند خیالشان راحت شود. بعضی ممکن است احساس غم، ترس یا عصبانیت کنند. این احساسات عادی هستند. والدین می‌توانند بیش از یک حس را تجربه کنند.
✅ روشنفکر باشید:
وندی مونتگمری می‌گوید او درک می‌کند که برای بعضی مخصوصا افرادی با گذشته مذهبی یا سنتی، کشف این‌که فرزندشان جز اقلیت جنسی است حس بد یا ترس به همراه داشته باشد. اما این مسئله زندگی او را غنی‌تر کرده است: من به دلیل داشتن یک فرزند همجنس‌گرا، فرد بهتری هستم. بعضی فکر کردند که چه بار سنگینی! این مسئله در واقع به یکی از بزرگترین برکت‌ها در زندگی من تبدیل شده. چشمبندی که حتی نمی دانستم روی چشم دارم، اکنون برداشته شده است. من مردم را بهتر و بیشتر بدون قید وشرط دوست دارم و مردم را کمتر قضاوت می‌کنم.

منبع
راه‌های ارتباط با ما:
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)