بخش سیاسی روژی کورد

حملات نمایشی اخیر تهران که به اشتباه عمد یا غیرعمد حتی از سوی برخی از رسانه های آزاد نیز از آن به حملات تروریستی تفسیر و تعبیر شد، همچنانکه پیش بینی میشد، دامنه جدیدی از حملات نرم علیه کوردها از سوی جمهوری اسلامی را در پی داشت. حملات نرمی که با دستگیری فله ای شهروندان کورد نیز همراه بوده و هست.

مقامات رسمی جمهوری اسلامی با شروع حملات، زمینه را برای حمله به کوردها و داعش و تروریست خواندنشان، فراهم دیدند، همگی بجز علی خامنه ای که تاکنون حملاتش مختص به عربستان و امریکا باقی مانده و این حملات را (با علم تمام به موضوع و نمایشی بودن آنها) “ترقه بازی خواند، کوردها را آماج حملات شدید لفظی خویش قرار دادند.

در این میان، خبرگزاری رسمی جمهوی اسلامی طی نوشتاری توهین آمیز و انباشته از غرض ورزی به نام (بنویسید کشور کوردستان، بخوانید کشور داعش)، نیت و غرض اصلی رژیم جمهوری اسلامی در برابر ملت کورد را آشکارتر نمود.

این مطلب از سوی رسانه های کورد و فعالان سیاسی و شهروندان مدنی و فعالین حقوق بشر کورد و بسیاری از آزادیخواهان از ملیتهای دیگر در ایران، مورد شماتت قرار گرفته و نسبت به آن واکنش شدید نشان داده شد که در نتیجه، خبرگزاری مهر مجبور به تغییر تیتر از لحاظ ظاهری و نه معنایی گردید.

پس از آن وثایع اتفاقیه با تیتری بزرگ و با زبان کوردی، نوشت “کوردستان نور چشمان ماست” که همین امر نشانگر عقب نشینی کلامی جمهوری اسلامی در برابر کوردها و واکنشهای ملی گرایانه انهاست.

اما آنچه جای تامل دارد و قابل توجه است، بازی با احساسات کوردها از سوی جمهوی اسلامی در رسانه هایش می باشد، بازی ای که دیگر محلی از اعراب و جایی برای بودن ندارد. رژیم جمهوری اسلامی و هر سیستم دیگر ضد با کوردها، با توجه به رشد بالای بلوغ سیاسی در کوردها، وجود رسانه های مستقل و پویا و چندین زبانه، گسترش استفاده از رسانه ها و شبکه های اجتماعی، گسترش بیش از هر زمان خواستها و مطالبات ملی کوردها و کانالیزه شدن آنها، قرار گرفتن کوردها در دو قدمی استقلال در یک قسمت از کوردستان و …غیره، نمی توانند از طریق احساسات به مغلطه کوردها و تحریفشان بپردازند.

اینک زمان بازیهای سیاسی و حرافی و گزافه گویی و مغلطه کاری و از در احساسات وارد شدن با کوردها، پایان پذیرفته است. کوردها میزان بالای اعدامها، کشتار، دستگیری و بازداشت، حبس های طولانی مدت، کشتار کولبران، تخریب روستاها، بیکاری مفرط، تخریب جنگلها و منابع طبیعی، نبود امکانات اقتصادی و اشتغالزایی، عدم تصدی پستها حتی در سطح استانی و شهری، محرومیت از حق اموزش به زبان ملیشان و …غیره را به خوبی می بینند و هر روز با آنها دست و پنچه نرم می کنند وتیتر روزنامه ها و خبرگزاریهای رسمی را نیز می بینند، از اینرو با یک تیتر خالی از روزنامه یا وبسایتی حاشیه ای، کنترل نمی شوند.

اینک زمان وارد شدن با کوردها از طریق منطق است نه ترور، نه راههای احساسی و نه اعطای حقوق منحرف شده و نیمه جان همچون یک واحد اختیاری زبان کوردی در یک دانشگاه یا یک ساعت تدریس به زبان کوردی در مدارس آنهم بدون تربیت معلم و وجود معلم متخصص، کوردها را اقناع نمی سازد.

کوردها بیش از هر زمان دیگری و با توجه به هزینه های بالایی که برای آزادی داده اند، به حقوق خویش واقفند، کوردها دیگر به کمتر از استقلال راضی نیستند، اگر برخی کوردها را تجزیه طلب می خوانند، کوردها با تکیه و تاکید بر فلسفه و دانش سیاسی، خود را استقلال خواه می خوانند و نیک دریافته اند که عمر دیکتاتوری در منطقه دیگر به پایان خویش رسیده است و بار دیگر تاریخ و تحولات منطقه ای و عزم جزم کوردها، به یاریشان شتافته است لذا فرصت را مغتنم می شمارند.

بهتر است با کوردها از راه منطق وارد شوید که زمان بسی تنگ است و جهان آبستن حوادثی تاریخی و سرنوشت ساز

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)