روژی کورد:تنها 25 روز به انتخا(تصا)بات ریاست جمهوری ایران باقیست. این بار برخلاف دوره های قبل، صدای تحریم بسی قویتر و رساتر شنده می شود. اینک صفبندیها بسیار آشکاتر است و بویژه احزاب کورد مخالف با رژیم، در نظر دارند به صورت هماهنگ و متحد، انتخابات را تخریم کنند، این امر با توجه به تغییرات جهان و خاورمیانه بسیار مهم تلقی می شود. جهت بررسی این مسئله و زوایای ان، گفتگویی اختصاصی با سیروس ملکوتی، روزنامه نگار و فعال سیاسی ایرانی داشته ایم که درپی می آید.

ڕۆژی کورد: با شناخت و تعریفی که از سیستم حکومت جمهوری اسلامی دارید، انتخابات را در این سیستم چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا از دیدگاه شما انتخابات در این سیستم جهت انتخاب است و نتایج همانی خواهد بود که مردم به ان رأی داده اند یا اینکه مسائل به گونه ای دیگر است؟

سیروس ملکوتی

ملکوتی: ما با نظام تبعیض در همه ابعاد اجتماعی خود مواجه هستیم . نظامی که بیش از نود در صد مردمش را رد صلاحیت به مثابه شهروندان یک جامعه نموده است ، مراتب این گسل سازی و تبعیض در خود نیز باز تبعیضات دیگر را شامل میشود . در تعریف کلی ما از مردمی برخورداریم فاقد اختیار بر زیست فردی خود و مجبور به تمکین از فرامین حکومتی ، از سوی دیگر در بستر حاکمیت از قدرت مطلقه ای برخورداریم با مجموعه ای در هم تنیده از مافیای اقتصادی – سیاسی و البته وجدانی . حال در این معادله کدام فرایند ازاد و دمکراتیکی میتواند با پذیرش همین نظم موجود رخ دهد خود اگر ناممکن نباشد معادله ای مجهول در همه زوایای خواهد بود .

در این نمایش انتخاباتی انچه رخ نمیدهد خود انتخاب است ، پروسه انتصاب خود را با رای مردم مشروع میسازد.

روژی کورد: با مقایسه ای بین سه زئیس جمهوری پایانی یعنی خاتمی، احمدی نژاد و روحانی، مشخص می شود که هیچ گونه تغییر مثبتی نه از لحاظ خدمات رسانی و اشتغال، نه از لحاظ حقوق بشر و نه حتی از روی آسیبهای اجتماعی نه تنها بوجود نیامده است بلکه وضعیت مهلکتر نیز شده است، بر این اساس مشارکت مردم در انتخابات چه نتائجی می تواند به دنبال داشته باشد و اساسا شرکت در این انتخابات به چه معنا تلقی می گردد؟

ملکوتی:: شرکت مردم متعاقب دو مهم رخ میدهد ؛ استیصال و توهم که در ترجمه لابیستهای نظام به نیاز در تعیین سرنوشت و امید به تغییر تفسیر میشود . رئیس جمهورها بنا بر اطاعت مطلق خود از رهبر و دایره مافیایی رهبری در ویترین دولتی جاسازی میشوند . تضادهای اشکار شده دولت و حاکمیت البته بازی نمایشی نیستند ، نتیجه تاثرات مستقیم و غیر مستقیم تبادلات در میدان معادلات بینالمللی و داخلیست . به همین دلیل همه رئیس جمهورهای سابق به حاشیه اعتبار و اعتماد نزد دایره مافیای حاکمیت سوق داده میشوند . مشارکت مردم دو دریافت را برای نظام به همراه دارد . نخست انها با توهم انتخاب کردن بخشی از مسئولیت تبهکاری دولت را مجبورند پذیرا شوند و ملامت و نقد خود را در دو مسیر به انشعاب بکشانند ، یعنی بخشی از توان نقد خود را به درون خود بکشانند و در این مرحله مکانیزمهای پروپاگاند حکومتی بدیل درون پرداخته خود را تحمیل میسازد . دریافت دوم تصویر همایش درونیست که برای ناظران جهانی ساخته و پرداخته میشود تا خود را نمایندگان مشروع مردم نشان دهند .

روژی کورد: برخی از مفسرین سیاسی بر این عقیه هستند که با توجه به تحولات جهانی و منطقه ای، آمار و نسبت مشارکت مردم در انتخابات برای جمهوری اسلامی از اهمیت مضاعفتری در مقایسه با گذشته قرار دارد، بر همین اساس تحریم نیز برای تحریم کنندگان ارزش و معنی بیشتری خواهد یافت، لذا بنظر شما مردم کدام راه را در پیش بگیرند که برآیندهای بیشتری برای آنها داشته باشد و چرا؟

ملکوتی: اهمیت مشارکت مردمی برای نظام رابطه مستقیم با ریزشهای درونی و بیرونی نظام دارد و بیش از هر دوره ای برای نظام از اهمیت برخوردار میباشد . به همان نسبت تحریم عمومی میتواند کلیدی برای گشایش دربهای بسته میل به عبور از نظام باشد . این یک واقعیت غیر قابل انکار است که مردم ایران و بویژه اپوزیسیونی که به ان همه انتقادات میتوارد وارد باشد اما توانستند تمیز خود را از یک حاکمیت تبهکار در نگاه جهانیان تثبیت سازند ، این تمایز و ان مشارکت دو مهم برای تبیین بود و نابود این نظام بشمار میرود ، چه از منظر داخلی و چه جهانی .

مردم ایران با تحریم قادرند فراشد انحلال این نظام را نزدیکتر سازند و اینگونه از تداوم تخریب تا سر حد انقراض تمدنی ، مدنی و اجتماعی ایران جلوگیری نمایند و فرصتی برای ساختنها بیابند . هر روز که از عمر این نظام میگذرد دایره ویرانیها و تباهی ها افزونتر میشود و این تنها موردیست که تبعیض در ان دخیل نمیباشد همه ساکنین ایران قربانی بلافصل ان میشوند .

روژی کورد: اکنون احزاب کورد در مقایسه با گذشته به میزان بیشتر و به شیوه متحدتری انتخابات را تحریم کرده و یا اعلام کرده اند که آنرا تحریم می کنند، همصدایی دیگر ملل داخل ایران با این تحریم، چه تاثیراتی در پی خواهد داشت و برای ایجاد این همصدایی چه باید کرد؟

ملکوتی: اتحاد احزاب کرد حد اقل در این روایت سراغاز نوید بخشیست، سالها پیش من چنین نیازی را به مثابه یک درخواست رو به سوی احزاب کورد و رهبرانش نوشتم و خوشحالم که امروز بدین نیاز پاسخ داده میشود ، اما کافی نیست ، احزاب کورد باید با این اتحاد وارد فرایند اتحاد بزرگتری در سطح کل ایران شوند و نقش پیشاهنگی خود را بیافرینند . احزاب کورد باید در اندیشه تصاحب پایتخت باشند البته به مفهوم ذهنیت سیاسی و فرهنگ سیاسی . نمی بایست تصرف پایتخت را در اختیار دیگران نامشخص قرار داد و سهم خود را در عطا بخشی ممکن و احتمالی انان نگریست . این سخن من شاید برای بسیاری ناممکن و یا ناخوشایند جلوه نماید اما این راهیست که باید برای استقرار دمکراسی در ایران و ماندگاری این سرزمین و مهمتر از خاکش سعادت مردمانش طی شود .

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)