پلمپ بعدی مغازه های بهائیان، برنامه آینده

در سال های اخیر تعداد زیادی از ایرانیان با موضوع فشارهای مذهبی بر بهائیان ایران آشنا شده اند ودر رسانه های مختلف دیده میشود که وقتی صاحب نظران میخواهند به “فشار بر بهائیان” اشاره کنند، نمونه هائی مانند ” محرومیت از تحصیل”، ” اخراج از ادارات” ، ” تخریب گورستان ها” ، ” بستن مغازه ها” و…را نام میبرند.

البته این صحیح است که تمامی این ها مصداق های بارز تضییع حقوق شهروندی بهائیان ایران است، اما در این جا به تفاوت جالب “بستن مغازه های بهائیان” با دیگر شیوه های آزار مذهبی متداول در ایران میپردازیم.

واقعیت این است که تمامی عملیات بستن مغازه ها در سال های اخیر، در روز های مشخصی از سال رخ میدهد و بنابر این، آن عملیات را برای ناظران بی طرف، قابل پیش بینی می سازد.
این روز های خاص، چند روز در سال است که بهائیان بنا بر باور مذهبی خود، کار کردن در این روز ها را جائز نمیدانند و کار نمیکنند و بنابر این مثلا مغازه داران بهائی، از حق صنفی و قانونی خود استفاده کرده و اگر این روز ها مصادف با ایام وسط هفته باشد، مغاره های خود را در این روز باز نمیکنند.
سه روز در اردیبهشت هر سال از جمله این روز های تعطیل مذهبی بهائیان محسوب میشود.
با توجه به سیاست “پلمپ مغازه های بهائیان” که با شدت رو به تزایدی در ماه ها و سال های اخیراز سوی مسئولین کشور وجود داشته است، به نتیجه قابل توجهی میرسیم :
افکار عمومی ایران و جهان میتواند با آگاهی از زمان دقیق یک نمونه عملیات فشار مذهبی، به تماشای آن بنشیند.

این خصوصیت، یعنی “قابل پیش بینی دقیق بودن”، همان وجه تمایز جالب و مهم ” پلمپ مغازه های بهائیان” در قیاس با دیگر شکل های فشار مذهبی است. اخراج از دانشگاه، تخریب گورستان ها ، دستگیری های گسترده، و قتل های گاه و بیگاه، هیچیک از قبل برای ناظران قابل پیش بینی دقیق از نظر زمانی نیست، اما ” پلمپ مغازه ها ” داستان متفاوتی دارد.

و اینک شما را به مشاهده جلوۀ دیگری از فشار مذهبی در قرن بیست و یکم ودر کشور ایران دعوت میکنیم. وعدۀ ما پنجشنبه 31 فروردین 96، و دوشنبه 11 اردیبهشت 96.
به تماشای این واقعه بنشینید، اما لطفا از آوردن اطفال خودداری فرمائید. فرزندان شما بهتر است چنین صحنه هائی را شاهد نباشند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)