اکنون تقی شهرام دستش از دنیا کوتاه است و کسی نمی‌خواهد بر زخمهای کهنه نمک بپاشد. او انگیزه مبارزه با ستم و میرایی داشت و با کسانیکه دستشان از دور بر آتش بوده است اصلاً و ابدا قابل قیاس نیست. از آنجا که نقش فرد در تاریخ (چه سازنده و چه مخربانه) واقعی است، باید ببینیم چه باید کرد که آن رفتار مستبدانه و ویرانگر بازتولید نشود؟ مسأله این است و باقی فسانه. نقد متدیک روش و محتوای اندیشه تقی شهرام توجه به این نکته است که داستان وی پایان نیافته است.

فایل صوتی قسمت بیست و دوم گفتگو


قسمت‌های پیشین
http://www.hamneshinbahar.net/article.php?text_id=401

http://www.hamneshinbahar.net

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)