«گردش یک دره»
می کشد دامنِ پر نورِ خودش را خورشید
کم کمک تا سرِ کوه
آبِ چشمه ز بلندای یکی صخره فرو می ریزد
آبشاری شده رَسم
دسته ای پونهء وحشی، در میانِ ره آب
حسِ بویایی هم؛ ز نصیبش بی تاب
زیر لمس دستان
هر یکی سنگ زِ خشمناکی خورشید تاثر دارد
هم چنان آب سرازیر رَود
می پرسم
از چه تو این گونه؛ شتابی داری؟
شُرشُر آب چنین می گوید:
تشنه ای منتظر است
می روم پایین تر
صخره ای صیقلی از سایشِ آب
و میانِ اندک فاصله بینِ دو کوه
دو درختِ بید؛ پشت را داده به هم
فارغ از حسرت هر جلگه و دشت.
زردی چند گیاه
می نویسد اینجا
نم نمک پاییز است
گر چه تابستانست
گلکی هست اینجا؛
غنچه هایی هم هست
پس امیدِ شکفتن باقیست
بوتهء یک گزنا
از پسِ تیزی یک سنگ
سر برون آوردست:
“های ز من هم بنویس”
از بلندای یکی صخره به این دره دمی می نگرم
گاهی زیباتر از آنست که باور دارم
می رود کم کمک این نور و به من می گوید:
که زمین؛ دور خورشید و خودش می گردد
و تو از گردشِ یک دره چنین مدهوشی
می روم من بالا
آفتاب هم چون من
سینه کش را اکنون
می رود او بالا.
مهندس شاهین میر محمد حسینی

لینک مطالب بسیار مهم در مورد جنایت سازمان یافته وزارت تروریستی اطلاعات حسن گدای روحانی بر علیه اینجانب به لینک زیر مراجعه نمایید:
https://shahinmirhosseini.wordpress.com
www.shahiwww.shahinmirhosseinileader.comnmirhosseinileader.com
http://mirhosseini.weebly.com

https://www.tribunezamaneh.com/archives/96430
اطلاعات بسیار مهم بر روی فیسبوک اینجانب Facebook: Shahin Mir M. Hosseini