داستان چشمبندی های اینترنتی معرف حضور همۀ آن کسانی که با مختصری دقت، در دنیای مجازی سیر میکنند، هست. چند باری هم در همین سایت به برخی ابعاد آن که از نظر سیاسی جهت دار است و به قصد جهت دهی انجام میگیرد، اشاره شده است.
ایران لیبرال و همکاران ثابتش، از روز اول مشمول بی مهری این دستگاه های جهانی که یا مستقیماً آمار میدهند و یا مدعیند که کارشان متکی به آمار است، بوده. بارها شده که مقالاتی که در این سایت منتشر شده و نه فقط اولین، بلکه به احتمال قوی، بیشترین بازدید کنندگانش هم به همینجا مراجعه کرده اند، در هنگام جستجوی گوگلی، اول به حساب سایتهای دیگر که آنرا نقل کرده اند، گذاشته شده، و از این قبیل. در مقابل، شاهد آمارهای محیر العقول گوگلی و فیسبوکی و یوتیوبی و اینها هم هستیم که با تصویری کلی که از تعداد فعالان و علاقمندان به سیاست و با شناختی که از میزان معمول فعالیت ایرانیان در این رشته ها داریم، نمیخواند و از دور تقلبی بودنش داد میزند.
البته همه میدانند که داشتن پول و ارتش سایبری در این زمینه بسیار کارساز است. ولی اینکه سایتهای کوچک اپوزیسیون از این بودجه ها داشته باشند و بخواهند به این ترتیب حریفان را سیاه کنند، بسیار کم است، چون داو رقابت بین آنها در این حد نیست.
این بار در مورد «سخن روز» مربوط به کورش شاهد جهش جدیدی در این زمینه شدیم، به این صورت که اصلاً عنوان این مقاله که در بسیاری سایتها نقل گردید و در فیسبوک هم بسیار دست به دست شد، و در مقایسه با مطالبی که معمولاً در همین سایت ایران لیبرال منتشر میگردد، بسیار بیشتر مورد توجه قرار گرفت، به ناگاه از صحنۀ رادار جستجو محو گردید و نه فقط از مرجعش که ایران لیبرال باشد، اثری یافت نشد، بلکه ردی از دیگر سایتهایی هم که نقلش کرده بودند، به دست نیامد.
حساسیت به سایت ایران لیبرال قدیمی است و امر تازه ای در آن نیست که قابل ذکر باشد. چون دفاع از برقراری دمکراسی لیبرال و لائیک در ایرن، به مذاق همه خوش نمیاید، بخصوص که با تأکید بر استقلال هم تؤام گردد، ولی این بار گویا کورش کاسۀ صبر همه را لبریز کرده است.
به هر صورت، هم خود ما و هم خوانندگانمان، به خوبی آگاهیم که این شبکۀ وسیع اینترنت، همانطور که میگویند، «مجازی» است. عالمی مجازی که برخی با تسلط بر آن توهم تسلط بر جهان واقع را پیدا میکنند، در حالیکه جز باد در دستشان نیست و حد اکثر میتوانند آنهایی را بفریبند که با همین باد تغییر جهت میدهند.
دنیای واقعی، همین است که جمهوری اسلامی در آن وجود دارد و ما در آن مبارزه میکنیم. تکلیف ایران در همین دنیاست که تعیین خواهد شد، نه روی مونیتور. این تشبثات مجازی، ممکن است حداکثر کار مبارزان واقعی را قدری کند بکند، ولی قادر به سد کردن راهشان نیست. این بازی کامپیوتری که برخی مدعیند انعکاس جهان واقع است، فقط تصویری است کج و معوج و در معرض دستکاری از هزار سو. واقعیت دکمۀ «دیلیت» ندارد، ولی لشکریان مجازی، با فشار روی همان دکمه از میدان به در خواهند شد. مبارزان واقعیند که این دکمه را فشار خواهند داد
ایران لیبرال
2016 Nov 3rd Thu – پنج شنبه، 13 آبان 1395

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)