درباب تفقه دردین،یعنی همان دین شناسی،علمای اسلام به آیه ی ۱۲۲سوره ی توبه اشاره دارند:

«وَ ما کانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنْفِرُوا کَافَّهً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَهٍ مِنْهُمْ طائِفَهٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ»
ولذا روحانیان،خودراکارشناس دین می دانند!اماآیاهمانطورکه درابتداآن مثال را آوردیم نمی شود غیرمسلمان درموضوع دین کارشناس شود؟ وبواسطه ی توانایی ودانش خودبرای عوام وکسانی که خط مشی زندگی خود را در عمل به عقاید دینی می دانند،نسخه تجویز کند؟وآدم هاهمچون تغییری که درپزشک معالج خود می دهند،دربرخی ویاهمه ی اموردینی، به هرکس که خواستندرجوع کنند؟وهروقت هم خواستندمثل آن دکتر تغییرش دهند؟ و حتی به استدلال وراهکاروفتاوی وتوصیه ها ونظرات کارشناسی دیگرانی رجوع کنند که حتی مسلمان نیستندولی واقعاکارشناس ومتخصص دین هستند!؟همانطورقرآن هم به صراحت می گوید:

«الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَٰئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ ۖ وَأُولَٰئِکَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ»

اداتمه دراینجا:

http://news.gooya.com/politics/archives/2016/10/218948.php

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)