پایگاه خبری فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران (سبزپرس) یکی از رسانه های مستقل امروزی است که در فضای مجازی به انتقاد از سیاستها و عملکرد سازمان متولی حفاظت از محیط زیست کشور می پردازد.

این رسانه مستقل چند سالی است که با همکاری داوطلبانه عده ای از کارشناسان محیط زیست، خبرنگاران و روزنامه نگاران آزاد این حوزه، به انعکاس اخبار و تحلیل های کارشناسی تنها در حیطه مسائل و مشکلات روزافزون مربوط به منابع طبیعی کشور پرداخته و امروزه به عنوان یکی از پرطرفدارترین رسانه های غیردولتی در میان دوستداران محیط زیست شناخته میشود. با شکایت سازمان حفاظت محیط زیست از مدیرمسئول این رسانه مستقل و در کمال ناباوری علاقه مندان و مخاطبان این سایت، متاسفانه چند روزی است که پایگاه خبری مذکور به دستور نهاد ناظر بر فعالیت پایگاههای خبری مسدود شده است. اخبار دور و نزدیک هم حاکی از آن است که مدیریت دستگاه دولتی متولی حفاظت از محیط زیست در ماههای اخیر علاوه بر مدیرمسئول رسانه سبزپرس چند روزنامه نگار دیگر حوزه محیط زیست را تهدید به پیگرد قضایی کرده است. و این همه در حالی است که در کنار این اقدامات غیردوستانه، سازمان مذکور اعلام کرده از تشکیل انجمنی که خود نام آن را “انجمن تخصصی خبرنگاران، روزنامه نگاران و ناشران زیست محیطی” گذاشته حمایت خواهد کرد.

در حالی که فعالیت داوطلبانه در حوزه محیط زیست به عنوان یکی از مظاهر جامعه مدنی در همه جای دنیا شناخته و پذیرفته شده است، در کشور ما این قبیل فعالیتها که به هیچ عنوان رویکرد سیاسی هم ندارد، با دشواری های کوچک و بزرگ بی شماری رو بروست که امروزه منجر به تعلیق و یا کندی فعالیت بسیاری از سازمان های مردم نهاد (NGO) محیط زیستی گردیده است. در جایی که گروههای داوطلبانه و غیردولتی زیست محیطی (چه در قالب رسانه و خبرگزاری و چه در شکل سازمانهای مردم نهاد) به مصداق یکی از نهادهای جامعه مدنی، میتواند بنیان جامعه ای پویا را پی ریزی کند، شکی نیست که جلوگیری از فعالیت یک رسانه مستقل، به مخالفت آشکار دستگاههای حکومتی با اندیشه ورزی و نگاه انتقادی و پرسشگر جامعه، تعبیر خواهد شد. بدیهی است که انتقاد و اندیشه ورزی به عنوان امری اجتماعی تنها با واسطه حوزه عمومی فعالیت، ممکن است. بنابراین مسدود کردن یک رسانه مستقل که تنها به انعکاس اخبار محیط زیست و تحلیل های انتقادی جامعه کوچک طرفدار محیط زیست می پردازد، نماد آشکار محدود کردن حوزه عمومی بوده و حاصلی جز عقب نشینی افراد این جامعه کوچک از فعالیتهای داوطلبانه به انفعال و استغراق درحوزه شخصی و خصوصی خود ندارد. و این ظاهرا همان سیاست پنهانی است که سازمان متولی حفاظت از محیط زیست کشور به دنبال آن بوده و به صور گوناگون از جمله برخورد خصمانه با روزنامه نگاران و خبرگزاری های مستقل، این سیاست را تعقیب میکند.  مدیریت سازمان مذکور هر گونه انتقاد از عملکرد عمدتا نابخردانه خویش را به معنای برچسب زدن و فحاشی دانسته و با تشکیل انجمنی که نام آن را “انجمن تخصصی خبرنگاران زیست محیطی” نهاده، در پی محدود کردن فعالیت روزنامه نگاران مستقل این حوزه و پرورش خبرنگارانی است که ملزم به انعکاس اخباری غیرواقعی و بر اساس سلایق شخصی مدیران این سازمان دولتی خواهند بود. 

مرور اجمالی عملکرد سازمان حفاظت از محیط زیست، در به دادگاه کشاندن و طرح شکایت از خبرنگاران و رسانه های مستقل، طرفداران محیط زیست را به برداشتی مشترک از وقایع مذکور رهنمون ساخته ؛ آنجا که مسئولیت ناپذیری افراد در خصوص وظایف اجتماعی (به طور خاص مسئولیت در حراست از منابع طبیعی) به بیماری مزمن جامعه مبدل گردیده، سرکوب فعالیتهای داوطلبانه گروه اندک طرفدار محیط زیست، آن هم از سوی نهادی دولتی که متولی اصلی حفظ و حراست از منابع طبیعی کشور میباشد، دستاوردی جز به حاشیه راندن فعالیتهای مردمی نداشته و در نهایت به بی تفاوتی و بی مسئولیتی رایج در سطح جامعه در برابر تخریب های گسترده منابع طبیعی دامن خواهد زد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)