جزوه بهار (ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا)؛ نوشته فدائی فرهیخته امیرپرویز پویان، نخستین اثر تئوریک یک مارکسیست ایرانی پیرامون مبارزه قهرآمیز است. وی در برابر دو مطلق»ی که ذهن و جان مردم ایران را فرسوده کرده بود(قدرت مطلق رژیم سلطنتی و ضعف مطلق مردم) معتقد بود:
«نقش فعال و ضروری خود را بازی‌نکردن؛ و در نتیجه بر جامعه و جنبش بی‌تاثیر‌ماندن، و در قبال این موضع منفعل به بقاء صوری خود ادامه‌دادن، از دیدگاه تاریخی بقاء نیست، بلکه در نهایت نابودی است…»
پویان؛ با زیرسؤال بردن این مصلحت‌اندیشی که «تعرض نکنیم تا باقی بمانیم»، می‌گفت: «برای اینکه باقی بمانیم مجبوریم تعرض کنیم.»

درنقطه مقابل دیدگاه وی(رد تئوری بقا)؛ حزب توده و مبارزینی چون «تورج حیدری بیگوند» و «هوشنگ تیزابی» و… نظرات دیگری داشتند و با اشاره به برخی آثار لنین ازجمله کتاب «چپ‌روی بیماری کودکی کمونیسم»، تعرض مسلحانه را بی‌سرانجام ارزیابی می‌کردند. بعدها هم کسانی گفتند پویان در جوانی جان باخت و اگر زنده می‌ماند خودش حاصل آن اندیشه را به چالش می‌گرفت.
در برابر «ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا»؛ سعید حجاریان «مبارزه مصلحانه و رد تئوری فنا» را پیش کشیده و نوشته‌است این نوع مبارزه با اراده‌گرایی و ماجراجویی میانه ندارد…
(نوشته ایشان را پایین صفحه گذاشته‌ام)

در مقاله پویان؛ سرفصل‌ها، افزوده من و از متن مقاله است.

ضرورت مبارزه مسلحانه 
و رد 
تئوری بقاء
این مقاله در بهار نوشته شد؛ و بعد از آن هیچ فرصت مناسبی برای اصلاح و گسترش آن پیش نیامد. اکنون این مقاله بدون هیچ تغییری منتشر می‌شود تا به کمک رفقا در آینده اصلاح شود و بسط پیدا کند. در هر حال نباید آنرا کامل تلقی کرد و به نظر خودم گسترش آن، امری لازم است.

…

در این سه‌ماهی که از نوشتن مقاله می‌گذرد، ما ده‌ها بار مشی عمل مسلحانه را مورد بررسی قرار داده‌ایم و طبعاً هر بار برخورد نظراتمان چیزهای تازه‌ای به ما آموخته‌است. بنابراین ضروری به نظر می‌رسد که من این آموخته‌ها را در مقاله‌ام منعکس کنم و اگر این آموخته‌ها لزوم دست‌کاری در برخی مطالب نوشته‌ام را پیش می‌آورد، آنرا عملی کنم.

ادامه مقاله در آدرس زیر:

http://www.hamneshinbahar.net/article.php?text_id=413


سایت همنشین بهار
http://www.hamneshinbahar.net

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)