اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| وقتی سرنوشت کشور به دست نااهلان بیافتد، گوئیا قرار نیست رنج و سختی مردم را پایانی متصور باشد.
این سو فقر و فلاکت و ناداری حقّ زندگی و حیات مردم، و بویژه مزد و حقوق بگیران را گروگان گرفته است. زندان و شکنجه و اعدام بازارش رونق، و جلادان نان اشان در رونق است. صدای مطالبه گر را با اتهام همدستی با دشمن متجاوز در گلو خفه می کنند.
آن سو موشک و بمباران، محاصره اقتصادی و تحریم ها با وعده ی به تسلیم وادار کردن جمهوری اسلامی امنیت و سلامت مردم را مختل، زیرساخت ها را نابود و گرانی های رو به افزایش را دامن زده است. صدای نه به جنگ و نه به متجاوز را با اتهام همدستی با جمهوری سرکوب سانسور کرده، و توهمِ بازگشت رضا پهلوی را روی کشوری نابودشده جشن می گیرند.
در چنین وضعیتی تجاوز نظامی و محاصره اقتصادی امریکا علیه ایران وارد فاز جدیدی شده است. تحریمهای جدید وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا علیه ناوگان هوائی ایران و اعمال تهدیدهای ثانویه قرار است از اول مهرماه امکان پرواز این ناوگان به خارج از کشور را محدود کند. امری که مصداق تنبیه جمعی غیرنظامیان و استفاده ابزاری از ابعاد اقتصادی علیه دسترسیهای انسانی استوار است.
تا همین الان گرجستان، شرکت های واسطه ای در امارات، ترکیه، مالزی و قراقستان به تهدیدهای امریکا چراغ سبز نشان داده اند. همزمان امریکائی ها در همین رابطه با مقامات کشور چین وارد گفتگو شده اند.
به ادعای سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری بر اساس تحریمهای جدیدی که آمریکا علیه برخی شرکتهای هواپیمایی اعمال کرده، بیست و هفت ایرلاین کشورمان در فهرست تحریم قرار گرفتهاند، اما این موضوع به معنای توقف پروازهای خارجی کشور نیست.
فلج کردن ناوگان هوایی و بستن راههای مسافرتی، شکلی از مجازات جمعی است که زندگی روزمره، رفاه و ایمنی شهروندان عادی را مختل میکند. محروم کردن شهروندان یک جامعه از سفرهای ضروری مصداق بارز فشار غیرانسانی است.
گره زدن مسائل سیاسی و تحریمهای فرا سرزمینی به صنعت هوانوردی، استانداردهای ایمنی پروازها و امنیت جانی مسافران بیگناه را به خطر میاندازد.
اعمال فشار بر شرکتها، فرودگاهها و کشورهای ثالث از طریق تهدید به قطع دسترسی به سیستم دلاری نمونهای از استعمار اقتصادی و تجاوز به استقلال حاکمیتی ملل دیگر است.
تحریمهای حداکثری و تلاش برای ایجاد انزوای مطلق اقتصادی عامل تشدید رنج عمومی است.
دوشنبه سی ام شهریور هزار و چهارصد و پنج
از توهم التماس تا قدرت همبستگی: راهکار حقوقبگیران در برابر بنبست معیشت
چهار محور اصلی مطالبات و مسائل کارگری
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.