بحران بهداشت در زندانهای ایران و بیتوجهی حکومت ملایان
بحران بهداشت در زندانهای ایران روزبهروز عمیقتر میشود. گزارشهای متعدد از زندانهای مختلف نشان میدهد بیماریهای واگیردار در میان زندانیان گسترش یافته است. مسئولان حکومتی با وجود این وضعیت از ارائه خدمات درمانی خودداری میکنند. این رویکرد وضعیت جسمی زندانیان را وخیمتر ساخته است.
شیوع بیماری در زندان ملایر
گزارشهای پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۴۰۵ از زندان ملایر از شیوع گسترده بیماری با عامل نامشخص خبر میدهد. علائم این بیماری شبیه سرماخوردگی است اما شدت آن بسیار بیشتر توصیف شده است. بسیاری از بیماران با علائم آشکاری از ضعف و بدحالی شدید روبهرو هستند.
پزشک برای معاینه زندانیان در دسترس نیست. دارو یا خدمات درمانی مناسب نیز به بیماران داده نمیشود. خرابی کولرها و ازدحام جمعیت شرایط نگهداری را دشوارتر کرده است.
کیفیت نامناسب غذا و گرمای هوا نیز به این بحران افزوده است. منابع مطلع تأکید دارند هیچ پزشکی برای ویزیت حضور ندارد. زندانیان بدون اطلاع از نوع بیماری در بندهای شلوغ باقی ماندهاند. این وضعیت برای سالمندان و بیماران قلبی خطر بیشتری ایجاد میکند.
گسترش بیماری تنفسی در بند ۷ زندان اوین
گزارشهای چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵ از بند ۷ زندان اوین از گسترش بیماری با علائم تنفسی حکایت دارد. شماری از زندانیان به گلودرد شدید و ضعف مبتلا شدهاند. تاکنون اطلاعاتی درباره آزمایشهای تشخیصی منتشر نشده است.
زندانیان این بیماری را «ویروس جدید» مینامند. آنان احتمال میدهند عامل بیماری از طریق تردد زندانبانان وارد بند شده باشد. منشأ بیماری بدون معاینه و بررسی تخصصی قابل تأیید نیست.
فضای سالنها خفهکننده شده است. مسئولان حتی اجازه ورود پنکه یا کولر آبی با هزینه شخصی را نمیدهند. محیط بسته و پرجمعیت سرعت انتقال بیماریهای تنفسی را افزایش میدهد. سازمان جهانی بهداشت بر خطر این محیطها تأکید دارد.
وضعیت ذوالفقار یزداندوست در زندان گنبدکاووس
گزارش پنجشنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ درباره ذوالفقار یزداندوست نگرانکننده است. این زندانی سیاسی از اسفندماه ۱۴۰۴ به دستور دادستان به قرنطینه منتقل شده است. او در نتیجه شرایط نامناسب بهداشتی به بیماری گال مبتلا شده است.
با وجود وخامت وضعیت جسمی از دسترسی به درمان و دارو محروم مانده است. فشارها و برخوردهای تنبیهی علیه زندانیان سیاسی افزایش یافته است. بخشی از کنترل قرنطینه در اختیار زندانیان نزدیک به مدیریت قرار دارد.
در زندانهای ایران این افراد با معترضان برخورد فیزیکی میکنند. کمبود مواد بهداشتی و وجود ساس و حشرات موذی بیماریها را گسترش داده است. زندانیان سیاسی با تهدیدهای جدی علیه سلامت خود مواجه هستند.
فشار بر آمنه بیرقداری در زندان وکیلآباد
گزارش سهشنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵ از زندان وکیلآباد مشهد وضعیت آمنه بیرقداری را وخیم نشان میدهد. این زندانی سیاسی ۶۱ ساله اهل فریمان با حمله عصبی و مشکلات جسمی روبهرو شده است. همسرش پس از بازداشت او دچار سکته مغزی شده و در کما به سر میبرد.
بیماری سرطان مغز استخوان فرزند او نیز تشدید شده است. این شرایط فشار روانی سنگینی بر او تحمیل کرده است. نگرانیها درباره سلامت و جان این زندانی افزایش یافته است.
بحران بهداشتی و حشرات موذی در زندانهای ایران
گزارش سهشنبه ۲۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ از زندان اوین از بحران شدید بهداشتی خبر میدهد. با افزایش دمای هوا حشرات و حیوانات موذی مانند موش و هزارپا به سالنها نفوذ کردهاند. انجامنشدن سمپاشیهای فصلی شرایط را دشوارتر کرده است.
بازسازی ناقص پس از بمباران نیز به این وضعیت دامن زده است. نبود رسیدگی مناسب حضور حشرات را دائمی کرده است. چنین شرایطی در محیطهای بسته سلامت زندانیان را بهشدت تهدید میکند.
وضعیت نامناسب بهداشتی و وجود بیماریهای واگیردار در زندانهای ایران آشکار است. حکومت ملایان نه تنها اقدام موثری انجام نمیدهد بلکه از اعزام زندانیان به بیمارستان خودداری میکند. این رویکرد وضعیت آنان را تشدید کرده است.
مجموعه این گزارشها نشان میدهد بحران بهداشتی در زندانهای ایران، رویدادی مقطعی نیست، بلکه الگویی تکرارشونده است. از بیماریهای ناشناخته گرفته تا محرومیت زندانیان سیاسی بیمار از درمان، در همه موارد، پاسخ نهادهای حکومتی یکسان بوده است: سکوت و بیعملی.
این رویه، بخشی از همان الگویی است که طی نزدیک به پنج دهه گذشته تکرار شده؛ ساختاری که بهجای حفظ جان و سلامت شهروندان، از جمله زندانیان، بر تداوم کنترل خود متمرکز مانده است.
راهحل بحران بهداشتی زندانهای ایران را نباید در وعدههای مقطعی یا توضیحات فنی جستوجو کرد، بلکه در تغییر بنیادین ساختار قدرت. جایگزینی حکومت ایران با نظامی دموکراتیک و سکولار که جان و سلامت شهروندان را در اولویت قرار دهد، مطالبهای است که این روزها بیشتر شنیده میشود.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.