سی تیر ۱۳۳۱، ملت ایران به محمدرضا پهلوی یادآوری کرد که سرنوشت یک ملت، حق انحصاری همان ملت است؛ حقی که تنها از راه اراده آزاد مردم، انتخابات آزاد و نمایندگان واقعی آنان در مجلس تحقق می‌یابد، نه با دخالت دربار و مهندسی اراده عمومی.

جنبش سی تیر، فریادی برای احیای چند اصل بنیادین بود:

  • حق حاکمیت ملت بر سرنوشت سیاسی و آینده میهن؛
  • کوتاه شدن دست دربار از انتخابات و نهادهای تصمیم‌گیری کشور؛
  • قطع نفوذ قدرت‌های خارجی از سرنوشت سیاسی و ثروت‌های ملی ایران؛
  • جایگاه پادشاه به‌عنوان نماد حقوق ملی و استقلال کشور، نه نماینده منافع قدرت‌های بیرونی در برابر ملت.

پاسخ محمدرضا پهلوی به خواست ملت، سرکوب و کشتار معترضان بود؛ اما ایستادگی مردم چنان گسترده بود که ناچار به عقب‌نشینی در برابر اراده ملت شد. جنبش سی تیر پیروز شد، زیرا نشان داد هیچ قدرتی نمی‌تواند برای همیشه در برابر خواست مردم ایستادگی کند.

اما تاریخ نشان داد که این پیروزی پایدار نماند و محمدرضا پهلوی بار دیگر در مسیر سلب حق حاکمیت از ملت حرکت کرد و به جای پاسداری از استقلال و حقوق ملی، به وابستگی به قدرت‌های خارجی و تمرکز قدرت در دست خود ادامه داد.

با وجود انقلاب‌ها و تلاش‌های متعدد برای احیای حق حاکمیت ملت ایران، ضعف‌های فکری و عملی مانع از پاسداری پایدار از این حق شد. تمامیت‌خواهانی که با نام سلطنت، دین، ایدئولوژی یا هر عنوان دیگری، خواهان تصاحب قدرت و سلب اختیار از مردم هستند، همچنان همان خطر تاریخی را تکرار می‌کنند.

برای گذار از استبداد، باید از خود بپرسیم:
آیا این ضعف‌ها را از اندیشه و عمل خود زدوده‌ایم؟
آیا به راستی حق حاکمیت ملت را اصل و معیار همه تصمیم‌ها قرار داده‌ایم؟

زیرا امروز نیز شاهدیم که تمامیت‌خواهان، چه در جایگاه حاکمیت استبدادی و چه در آرزوی رسیدن به قدرت، همان مسیر انکار حق ملت را دنبال می‌کنند.

یاد و خاطره روح همه شهدای سی تیر ۱۳۳۱ و همه جان‌باختگان راه استقلال، آزادی و حاکمیت ملت ایران گرامی باد.

راه آنان، راه آگاهی، آزادی و پاسداری از حق ملت است و این راه را ادامه خواهیم داد.

مجامع اسلامی ایرانیان

۳۰ تیر ۱۴۰۵ برابر با ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶  

استقلال – آزادی – عدالت اجتماعی

پاینده ایران

دبیرخانه مجامع اسلامی ایرانیان

دبیرخانه: dabirkhaneh@majame.com

وب‌سایت: https://www.majame.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)