بن‌بست اتمی و تشدید تنش‌ها بین ملایان و غرب

انتشار گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر افزایش تولید اورانیوم غنی‌شده، تنش بین حکومت ملایان و آمریکا را افزایش داده است.

سرفصل مهرماه بود یا اکتبر میلادی که برخی تحریم‌های برجامی لغو می‌شد. برخی‌ تحریم‌های موشکی در این زمره بودند. در آن زمان طرف‌های غربی باید چاره‌یی می‌اندیشیدند تا سمت و سوی برنامه هسته‌یی ملایان تعیین تکلیف شود. سال انتخاباتی در آمریکا نزدیک بود. لاجرم سیاست کاهش تضاد و مهار موقتی در دستور کار قرار گرفت.

اما جنگ غزه جهان را غافلگیر کرد. به نوعی می‌شود گفت ملایان از این بین، سودی اساسی بردند. چرا که در زیر سایه جنگ غزه، اختلافات بر سر پرونده اتمی ملایان، به زیر گرد و غباری از ابهام رفت.

پیش از آن برخی اخبار از توافقات پشت‌پرده شفاهی ملایان با آمریکا حکایت داشت. آزادسازی پول‌های ملایان در کره،‌ عامل این گمانه‌زنی‌ها بود. آزادی گروگان‌های طرفینی نیز این گمانه را تقویت کرد. خاصه آن که دولت بایدن می‌رفت تا وارد سال انتخاباتی شود. سالی که حسب‌المعمول، دولت‌‌های آمریکایی می‌کوشند در سیاست خارجی، آتش‌ها را زیر خاکستر موقتا خاموش نگاه دارند.

ملایان نیز این مهم را به فراست دریافتند. حمله‌ی به فرمان حماس در ۱۵ مهر، افزون بر توافق ابراهیم، سایه بر برنامه اتمی نیز انداخت. کنش‌ و واکنش‌هایی که می‌باید علی‌القاعده در ۲۶ مهر، پس از اتمام تحریم‌های موشکی انجام شود؛ نشد. [جنگ افروزی در خاورمیانه، سرکوب در داخل ایران!]

نزدیک به ۳ ماه از جنگ در غزه می‌گذرد و وقایع امر نیز نشان می‌دهد این سخن به گزافه نیست. در این مدت، کمتر خبری پیرامون برنامه مناقشه‌برانگیز هسته‌یی ملایان رسانه‌یی شده است.

موارد معدودند. محدود به گزارشات رسمی ارگان‌هایی مربوط می‌شوند که باید فارغ از جنگ در غزه، گزارشات نوبه‌یی خود را منتشر کنند. یا سوای گزارشات نوبه‌یی باید اطلاع‌رسانی پیرامون موضوع سوژه داشته باشند.

گزارش جدیدآژانس: ایران برنامه اتمی‌اش را گسترش داده

صحبت از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است. گزارشاتی که این ارگان‌ به صورت سه‌ماه یا نوبه‌یی جدا از آن رسانه‌یی کند یا به اطلاع کشورهای عضو برساند. آخرین گزارش آژانس که توسط رسانه‌ها علنی شده، حکایت از آن دارد که میزان تولید اورانیوم غنی‌شده‌ی ملایان افزایش یافته است.

رویترز اعلام کرد گروسی در گزارش جدید خود به کشورهای عضو این خبر را اعلام کرده است. گزارش تاکید می‌کند که حکومت ایران روند کاهشی تولید اورانیوم را که از اواسط ۲۰۲۳ پیش گرفته بود را متوقف کرده است. این بدان معناست که میزان تولید اورانیوم توسط ملایان افزایش پیدا کرده است.

گزارش آژانس از افزایش ماهانه تقریبا ۹ کیلوگرمی اورانیوم۶۰ درصدی حکایت دارد. این بدان معناست که ملایان رویه تولید ماهانه ۳ کیلوگرم از ماه جولای را پایان داده‌اند. یعنی به پیش از ماه جولای و نرخ تولید ماهانه ۹ کیلوگرمی اورانیوم ۶۰ درصدی بازگشته‌اند.

این امر توافقات شفاهی پیشین پشت‌پرده ملایان با آمریکا را نقض می‌کند. رسانه‌ها از امکان رویارویی بین ملایان با غرب سخن به میان آورده‌اند. امری که به معنای تشدید بن‌بست در پرونده اتمی ملایان است. صحبت از رویارویی در موضوع اتمی، به موازات رویارویی گروه‌های نیابتی ملایان با آمریکا نیز هست.

از شروع جنگ جنگ غزه ملایان یک جنگ به واقع نیابتی را با غرب و به خصوص آمریکا تشدید کرده‌اند. در این بین ملایان می‌کوشند تا دم، لای تله رویارویی مستقیم با آمریکا و اسرائیل ندهند. در این صورت مکانیسم‌های هدف قراردادن سر مار فعال می‌‌شوند.

در نتیجه رویارویی باید نیابتی باشد. در وقت اضطرار نیز ملایان پای خود را از معرکه بیرون می‌کشند و انگشت اتهام را به سوی گروه‌های نیابتی اشاره می‌روند. گروه‌هایی که ملایان به حیله ادعا می‌کنند خود آنها مستقلا اقدام می‌کنند. در حالی که این یک بطلان آشکار است.

پرهیز جدی ملایان از آ‌ماج قرار گرفتن به عنوان سر مار

این حیله بدین منظور به کار گرفته می‌شود که بن‌بست پیشین تشدید نشود. یعنی افزون بر برنامه اتمی،‌ پای ملایان در جنگ غزه  به صورت مستقیم باز نشود. اظهارات سخنگوی سپاه که بلافاصله با واکنش سریع و صریح سلامی همراه شد، گواه این ادعاست. تمامی تلاشی ملایان به دور ماندن مستقیم از معرکه غزه است. معرکه‌یی که به یقین دست‌پخت ملایان است.

۳ برابرشدن تولید اورانیوم ۶۰ درصدی این گزینه را تقویت می‌کند که ملایان در آستانه گریز هسته‌یی قرار می‌گیرند. مقامات آمریکایی اعتقاد دارند که این امر، تهران را در کمتر از ۲ هفته در آستانه‌ی گریز هسته‌یی قرار می‌دهد.

این بدان معناست که غرب و آمریکا باید به جدیت دنبال راهکار و گزینه‌یی برای پیشگیری از این وضعیت باشند. همان طور که ذکر شد، سال انتخاباتی آمریکا و درگیری در غزه، به عنوان مانع برای آمریکا عمل می‌کند.

پیشتر و پس از توافقات شفاهی منجر به آزادسازی پول‌ها و تبادل زندانیان، قرار بود در اواسط اکتبر مذاکرات پیگیری شود. میانجی قرار بود عمان باشد. یکی از گزینه‌ها این است؛ اگر این مذاکرات صورت می‌گرفت، ملایان نمی‌توانستند به غنی‌سازی ادامه دهند. یعنی برآیند مذاکرات مهار موقتی برنامه‌ی اتمی ملایان می‌بود.

جنگ غزه آغاز شد تا علاوه بر اهداف مد نظر ملایان بر سر پیمان ابراهیم، این مذاکرات نیز صورت نپذیرد. ملایان می‌دانستند که در سال انتخاباتی، شاهد سختگیری جدی از سوی بایدن نخواهند بود. در نتیجه خواهند توانست برنامه هسته‌یی را زیر جنگ در غزه گسترش دهند.

اما نتیجه همواره قابل پیش‌بینی نیست. افزایش درصد غنی‌‌سازی و درگیری‌های نیابتی، احتمال برگشتن سایه جنگ بر سر ملایان را در چشم‌انداز قرار می‌دهد. امری که این روزها با عنوان هدف‌ قراردادن سر ما از آن یاد می‌شود.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)