رمضان احمد کمال، زندانی کرد اهل کوبانی، با نوشتن نامه‌ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، از ضرب و شتم خود به وسیله ماموران زندان رجایی‌شهر کرج خبر داد.
این نامه که به امضای ٢٢ نفر از زندانیان محبوس در رجایی‌شهر کرج رسیده، تاکید می‌کند که علت به کما رفتن رمضان اجمد کمال به مدت ۶ روز، « ضرب و شتم وحشیانه و غیرانسانی مامورین و مسوولین زندان رجایی شهر» بوده است.
در حالی این زندانی کرد سوریه، در روز ١١ دی‌ماه مورد ضرب و شتم قرار گرفت که قرار بود در این روز برای معالجه دستانش که در طول ۷ سال اجازه مداوا برای او صادر نشده بود، به بیمارستان خصوصی انتقال پیدا کند.

Untitled-114
رمضان احمد کمال در مورد روز ١١ دی ١٣۹۴ در این نامه می‌نویسد: « در نهایت در تاریخ ۱۱ دی‌ماه ۱۳۹۴، نوبت بیمارستان فرارسید و هنگام رفتن در داخل خود زندان با ضرب و شتم وحشیانه و غیرانسانی مامورین و مسوولین زندان رجایی شهر مواجه شدم. از طریق ضرباتی که به وسیله‌ باتوم و لگد زدن به ناحیه‌ سرم که متعاقب آن دچار خونریزی شدید از گوش و بینی شدم که هنوز آثار آن باقی مانده و به فاصله‌ آن ۶ روز در حالت کمای مطلق بودم و در مقابل پیگیری هم‌بندیانم از زندان مقامات زندان نه تنها منکر این اتفاق شده‌اند؛ بلکه ادعا کردند که کما رفتن اینجانب به دلیل مسمومیت دارویی بوده است و هرگونه ضرب و شتمی را انکار کرده‌اند. در حالی که آثار آن ضرب و شتم در حال حاضر نیز باقی مانده است.»
رمضان احمد کمال، در سال ١٣۸۷ به همراه سه تن از اعضای پ ک ک (حزب کارگران کردستان ترکیه) که به صورت اشتباهی وارد مرزهای ایران شده بودند، دستگیر شد. او در حالی بازداشت شد که در حال فرار به سمت مرزهای عراق بود و ماموران مرزبانی ایران با شلیک چند گلوله به شکم، کتف چپ و ران مانع از فرار او شدند، این گلوله‌ها هنوز با گذشت هفت سال از بدن او خارج نشده‌اند.
این زندانی کرد سوریه، به اتهام عضویت در پ ‌ک‌ ک (حزب کارگران کردستان ترکیه) در دادگاه انقلاب شهر خوی به ‫اعدام‬ محکوم شد، اما این حکم در دیوان‌عالی‌کشور مورد تجدید نظر قرار گرفت و حکم او به ١٠ سال ‫حبس‬ تعزیری تغییر یافت.
احمد کمال، هیچ خویشاوندی در ایران ندارد و زندانیان سابق سیاسی که با او هم بند بوده‌اند، پیگیر مداوا و رسیدگی به وضعیتش هستند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)