جنگ‌ها را تمام کنید
محمود دولت‌آبادی/ بیهوده است می‌دانم، با وجود این می‌نویسم تا ناگفته نمانده باشد. بیهوده است و این سخن را به تجربه می‌گویم. شاید بیش از ربع قرن می‌گذرد از آن تاریخ که در گفت‌وگو با یک ژورنالیست در نمایشگاه کتاب فرانکفورت به صراحت گفتم مشکلی که اکنون ما و منطقه حیاتی ما به آن دچار هستیم، فقط مشکل ما نخواهد بود بلکه مشکل شما، یعنی مشکل دیگر مردمان و کشورهای دنیا نیز خواهد شد، خواهد بود. در آن روز شاید آن بانوی جوان کمی تعجب کرد و درنیافت که من از چه موضوعی حرف می‌زنم. اما اگر امروز باشد و امیدوارم که باشد و به بحران انسانی که دامن اروپا را گرفته است توجه کند، چه بسا آن گفت‌وگویش با مرا به یاد بیاورد. بدیهی است که من پیشگو نیستم، اما سیر وقایع را تشخیص توانستم داد. آری… از قلب فاجعه جاری در بین‌النهرین و غرب آسیا، نکبت‌زدگی لبریز شده است. جنگ‌های گنگ ویرانگر، برای همیشه نمی‌تواند کمون خود نادیده و بی‌عارضه بماند. جامعه جنگ‌زده، آن هم از نوع جنگی گنگ در عین صراحت، تحمل نامحدود ندارد. هر که از خود می‌پرسد سرانجام چه؟ باید راهی جست و این امواج انسانی بخش‌هایی از طبقات متوسط جوامع خودشان هستند که هزینه‌ای برای مهاجرت داشته‌اند! توده‌‌های ناچار هنوز در بیابان‌ها یله هستند و احتمال جاکن شدن ایشان کم نیست. و اگر چنان آهنگی آغاز شود این نخستین اکسدوس هزاره سوم تکمیل خواهد شد. در گرماگرم چنین بحرانی جوانمردی دولت- مردمانی چون اتریش و آلمان و فرانسه ستودنی است، اما این اقدامات بشردوستانه به هیچ وجه پاسخ اکسدوس بزرگ نیست؛ پس راه‌حل نهایی این است که با صداهای بلند گفته شود «آقایان، جنگ‌ها را پایان دهید!»

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)