اولين پيروزي فلسطين پس از پذيرش به عنوان «كشور ناظر» رقم خورد. مجمع عمومي سازمان ملل براي پيوستن سريع اسراييل به پيمان منع گسترش سلاح‌هاي اتمي اين بار ۱۷۴ راي مثبت داشت و تنها ۶ مخالف (اسراييل، آمريكا، كانادا، ميكرونزي، جزاير مارشال، پالائو). اين تغيير رويكرد چندين بازتاب خواهد داشت.

  1. فشار بر اسراييل بيش از گذشته خواهد شد. بي‌توجهي اسراييل به اولين تصميم مجمع عمومي سازمان ملل و اصرار بر ساخت شهرك‌ در مناطق اشغالي به احضار سفراي اسراييل در سه كشور اروپايي از جمله بريتانيا و همچنين لحن اعتراضي هيلاري كلينتون، وزير امور خارجه آمريكا، منجر شد. راي اخير مجمع عمومي نيز با ۱۷۴ موافق را بايد در دهن‌كجي اسراييل به مصوبه قبلي تفسير كرد.
  2. نهادهاي بين‌المللي و به خصوص سازمان ملل از مظان اتخاذ سياست‌هاي دوگانه دور خواهد شد. اسراييل در نهادهاي بين‌المللي تا حدي حاشيه امنيت داشت و يكي از مهم‌ترين مصاديق سياست‌هاي دوگانه بود. هر چند فشارهاي بين‌المللي در گذشته نيز وجود داشت و قطع‌نامه‌هاي متعددي در خصوص اسراييل در شوراي امنيت تصويب و البته وتو شده است، اما انزواي شديد اسراييل در راي اخير سازمان ملل، وتوي قطع‌نامه‌هاي احتمالي عليه اسراييل را براي آمريكا بسيار پرهزينه‌تر از گذشته كرده است.
  3. دو راي‌گيري اخير در مجمع سازمان ملل نشان داد كه آمريكا با وجود راي منفي به هر دو موضوع، تمايلي جدي براي تغيير رابطه‌اش با اسراييل دارد. در اين دو راي‌گيري آمريكا تلاشي براي تغيير راي ديگر كشورها نكرد. علتش را هم بايد در رفتار اسراييل جستجو كرد كه هزينه هواداري از وي را بسيار بالا برده است. به احتمال زياد شاهد سردي روابط ميان آمريكا و اسراييل خواهيم بود. پيروزي اوباما در انتخابات نيز زمينه‌ي داخلي اين تغيير را فراهم آورده است.
  4. فشار بر ايران براي شفافيت هسته‌اي و همچنين حقوق بشر افزون‌تر خواهد شد. تغيير رفتار جامعه جهاني، كشورهاي اروپايي و آمريكا در خصوص اسراييل، از دو منظر باعث افزايش فشار بر ايران خواهد شد. اول، خواباندن صداي اسراييل با اين استدلال كه جامعه جهاني به دنبال حل بحران هسته‌اي در جهان است و اسراييل هم نمي‌تواند از اين قضيه مستثنا باشد. و بعد اين كه بهانه‌ي سياست‌هاي دوگانه از ايران و افكار عمومي در خاورميانه گرفته شده است. بنابراين فشار بر ايران براي شفافيت هسته‌اي معناي سياسي خود را در چارچوب نزاع خاورميانه از دست مي‌دهد.
  5. نفوذ ايران در لبنان و حماس كاهش مي‌يابد. شرايط جديد حماس را به ابومازن نزديك مي‌كند. بازيگري قطر در غزه و حماس بيشتر خواهد شد. علاوه بر اين فشار بيشتر بر ايران، امكان حمايت‌هاي مالي و نظامي ايران از اين دو را كاهش مي‌دهد. سوريه نيز در آستانه‌ي فروپاشي است. چنين شرايطي موقعيت حزب‌الله لبنان را تضعيف مي‌كند و ناچار بايد براي حفظ موقعيت خود به دنبال متحد جديدي جز ايران باشند.
  6. به كساني كه مي‌گفتند غزه و فلسطين مسئله ما نيست نشان داد كه فلسطين مسئله‌ي تمام جهان است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)