یاس ِ آسمون

خشونت در روابط پارتنری لزبین چیست؟
خشونت در روابط لزبین‌ها (همجنسگرا) به تازگی به عنوان یک مشکل مهم اجتماعی شناخته شده است. زندگی با خشونت خانگی به عنوان مثال سوء استفاده جسمی، جنسی و روانی در میان همجنسگرایان بسیار فراوان وجود دارد، هر چند محققان در اغلب موارد خشونت فیزیکی را مورد مطالعه قرار داده‌اند.

خشونت لزبین‌ها در برابر شریک زندگی‌شان چقدر شایع است؟
در حدود 17-45درصد از لزبین‌ها گزارش داده‌اند که حداقل قربانی یکی از رفتارهای خشونت فیزیکی، مرتکب شده توسط یک شریک لزبین بوده‌اند. انواع سوء استفاده فیزیکی در بیش از 10درصد از شرکت کنندگان در یک مطالعه عبارتند از:
♀ ایجاد اخلال در عادات غذا خوردن یا خوابیدن فرد دیگر. 31درصد
هل دادن یا تنه زدن25درصد، رانندگی بی‌پروا برای مجازات24درصد، لگد زدن، ضربه زدن و یا گاز گرفتن15درصد
♀ توهین (67درصد)، پرتاب شی ، شکستن، ضربه یا لگد (45درصد)، بطور شفاهی مورد آزار قرار گرفتن در مقابل دوستان / بستگان (32درصد)، در مقابل غریبه‌ها (22درصد) و تهدید به خودکشی (14درصد).
♀ سوء استفاده جنسی توسط شریک جنسی زن توسط بیش از 50درصد از لزبین‌ها گزارش شده است.
♀ رخ دادن آزار و اذیت روانی حداقل یک بار توسط 24درصد تا 90درصد از لزبین‌ها گزارش شده است.
این تحقیق به طور معمول در رابطه با سفیدپوستان، طبقه متوسط لزبین که به اندازه کافی در مورد تمایلات جنسی خود باز هستند و به ملاقات محققانی که به دنبال شرکت کنندگان در جامعه همجنسگرا هستند انجام شده است. پس این یافته‌ها ممکن است به زنانی که کمتر نسبت به تمایلات جنسی خود باز و یا کمتر تحصیل کرده یا از زمینه‌های دیگر قومی هستند اعمال نشود.

چرا یک لزبین باید زن دیگری را مورد آزار قرار دهد ؟
لزبین‌هایی که شریک‌هایشان را مورد خشونت قرار میدهند ممکن است دلایل مشابه‌ای با مردان دگرجنسگرای خشونت‌طلب داشته باشند. لزبین‌ها شریک خود را مورد آزار قرار میدهند تا کنترل امور را حفظ کنند. لزبینهای خشونت‌طلب این کار را انجام میدهند تا از ایجاد احساس رها شدن و از دست دادن در خودشان جلوگیری کنند. به همین دلیل بسیاری از حوادث خشونت زا در طول جدایی زوجین رخ میدهد.
بسیاری از آزاردهندگان همجنسگرا در خانواده‌های خشن بزرگ شده‌اند و از نظر جسمی، جنسی و یا شفاهی مورد آزار قرار گرفته و یا شاهد بوده‌اند که مادرانشان توسط پدر یا ناپدری مورد آزار قرار گرفته‌ است.

چگونه خشونت بین زنان همجنسگرا متفاوت از خشونت افراد دگرجنسگرا است؟
شباهت‌های متعددی میان خشونت همجنسگراها و دگرجنسگراها وجود دارد. خشونت به نظر می‌رسد میان زوج‌های همجنسگرا درست به اندازه زوج‌های دگرجنسگرا رایج باشد.علاوه بر این، چرخه خشونت در هر دو نوع روابط رخ میدهد. با این حال، چند تفاوت در این بین وجود دارد:
در روابط لزبین، فرد «بوچ» (از نظر جسمی قوی تر، مردانه تر و یا مزدبگیر) در رابطه، به احتمالِ زیاد، قربانی روابط خشونت‌زا میشود در حالی که در روابط با جنس مخالف، شریک مرد (معمولا قوی تر، بیشتر مردانه و مزدبگیر) است که اغلب خشونت اعمال میکند. برخی از لزبینها در روابط خشونت‌زا گزارش‌هایی مبنی بر مبارزه و برخورد متقابلانه را گزارش داده‌اند.
علاوه بر این، یک عنصر منحصر به فرد برای همجنسگرایان، محیط هوموفوبیایی است که آنها را احاطه کرده است. این مسئله، فردِ اعمال‌کننده‌ی خشونت را قادر می‌سازد تا با تهدید به «اوت» کردن قربانی ( کامینگ اوت یا خروج از گنجه برای همجنسگرایانی که اطرافیانشان از گرایش جنسی آنها آگاه نیستند) به دوستان، خانواده و یا کارفرما یا تهدید به گزارش به مقامات که حضانت فرزند، مهاجرت و یا وضعیت حقوقی قربانی را به خطر اندازد؛ قربانی خود را کنترل کند. محیط هوموفوبیایی همچنین باعث می‌شود برای قربانی دشوار باشد تا به دنبال کمک از پلیس، سازمان‌های خدمات قربانی‌ها و پناهگاه‌های زنان مضروب باشد.

چه حقوق قانونی در رابطه با ضرب و شتم لزبین‌ها وجود دارد؟
در برخی از ایالتها، لازم است پلیس برای درمان موارد خانگی خشونت لزبین‌ به همان روش که آنها خشونت خانگی افراد دگرجنسگرا را کنترل میکنند وارد عمل شود. بسیاری از ایالت‌ها دارای قوانین بازداشت اجباری هستند پلیس میتواند در شرایط خاص اقدام به بازداشت فرد ضارب کند و این قانون در مورد افراد همجنسگرا و دگرجنسگرا یکسان است و ضارب ممکن است به حکم دادگاه به منظور حفاظت قربانی از صحبت کردن و یا نزدیک شدن به قربانی منع شود.1

هر چند وقت یکبار خشونت زنان همجنسگرا به پلیس گزارش شده است؟
موانع قابل توجهی برای همجنسگرایانی که به دنبال کمک هستند وجود دارد. قربانیان روابط لزبین به ندرت گزارش حوادث خشونت آمیز را به پلیس به دلیل ترس از به مخاطره افتادن، میدهند. بسیاری از قوانین ایالتی نیز در رابطه با خشونت خانگی قادر به حمایت از شرکای همجنس نیست.
همچنین، در موارد خشونت همجنس، پلیس اغلب تصورمیکند سوء استفاده متقابل (به ادعای سو استفاده کننده که سوء استفاده متقابل بوده است) می‌باشد و به احتمال زیاد به دستگیری هر دو عضو شریک می‌انجامد. سازمان‌های زنان مضروب نیز ممکن است خدمت‌رسانی نسبت به زنان همجنسگرایان انجام ندهند.

چگونه می‌توانید به یک همجنسگرا که قربانی خشونت است کمک کنید؟
به او بگویید که می‌تواند برای دریافت کمک با شما تماس بگیرد. به او کمک کنید تا طرحی ایمن در مورد اینکه اگر او نیاز به ترک محل خشونت داشت چگونه عمل کند از جمله داشتن یک پوشه به آسانی قابل دسترس با محتوای اسناد ضروری (از جمله کارت شناسایی، پول و هر چیز دیگری که ممکن است مورد نیاز واقع شود) تنظیم یک محل اقامت برای او در مواقع اضطراری. به او کلید خانه خود را بدهید. او را مورد انتقاد قرار ندهید که چرا به سرعت شریکش را ترک نمیکند.
دکتر سوزان، رز مدیر مرکز تحقیقات ملی خشونت علیه زنان،
دانشگاه میسوری
منبع: مجله مطالعات لزبین

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)