10013512_1412828605643433_957488350_n

ژینوساید در غرب کوردستان (تحت سلطه سوریه)

كيفيت سياستگذاري رژيم سوريه در غرب کوردستان ، متمايز از دیگر سلطه گران بود و انهدام ملت كورد با كيفيت متفاوتی دنبال مي شد. دولت سوريه از همان روزهاي نخست تأسيس ، همكاريهاي نظامی – امنيتی خود برای سرکوب مناطق کوردنشین را با گروه سلطه آغاز كرد. سوریه هویت و تاریخ کوردها در کوردستان را انکار و در برنامه هاي آموزشي نيز ادعا می كرد كه كوردها مهاجرينی از مكانی ديگر هستند که در سوريه ساكن شده اند.
به دنبال اعلام استقلال سوريه در سال ۱۹۴۶م و پایان قیومیت فرانسه، سياست « تعريب» مناطق كورد نشين در مرزهاي تركيه و عراق با هدف همگون سازی سوريه و دور کردن كورد های ساكن سوريه از دیگر كوردها آغاز شد . رژيم سوريه می خواست در طول برنامه ای ۵ساله و با اجرای سیاست های تعریب و كوچ های اجباري و دسته جمعي، جمعیت کوردها را از كوردستان ریشه کن نماید.
در پی اجرای اين سياست ،منطقه اي به طول ۳۷۵ كيلومتر وعمق ۱۵كيلومتر ، و مجموعاً ۳۳۲ روستا در امتداد نوار مرزی به بهانه ايجاد منطقه نظامی تخليه شد . پروژه ديگر سوریه «سرشماری كوردهای ياغی» بود که شامل بيگانه شناختن ۱۵۰.۰۰۰ كورد وعدم صدور شناسنامه براي آنها بود.
«محمد طلب هلال »‌ تئوريسين و برنامه ریز جنایات سوريه در قبال کوردها ، با هدف تعريب، انهدام و نابودی ملت كورد پروژه ای در ۱۲ ماده تدارک دید که مواد آن به شرح زير است :
۱- تبعيد اجباري جمعي، به خصوص در مورد كساني كه به لحاظ امنيتي، نظام را تهديد مي كنند
۲- اجرای سياست تجهيل ( عدم تأسيس مدارس و آموزشگاهها و ممانعت از آموزش در مقاطع مختلف).
۳- ابطال شناسنامه كوردهايي كه از تركيه به سوريه آمده بودند و استرداد آنها.
۴- ترویج بيكاري ، فساد، فحشاء و تشدید اختلاف درميان کوردها تا ناچار به كوچ شوند.
۵- تشويق اعراب و تبلیغ در میان آنها برای ایجاد خصومت و خشونت با كوردها.
۶- جلوگیری از فعالیت مشايخ و روحانيون ديني كورد و اعزام مبلغان مذهبي عرب به مناطق كوردنشين.
۷- معرفي برخي از کوردها به عنوان مزدوران عرب جهت گسترش جو بي اعتمادي در میان کوردها.
۸- اسكان عشاير كوچ نشين و شمر عرب در مناطق كوردنشين ، جهت اشغال تدریجی این سرزمينها .
۹- تبدیل ارتفاعات جزيره به پادگانهاي نظامي تا در مواقع لزوم، هر گونه نا آرامي را در اسرع وقت سركوب كنند.
۱۰-ايجاد شهركهاي عرب نشين در مناطق كوردنشين و مسلح كردن آنها.
۱۱-محروم کردن كساني كه با زبان عربي آشنایي ندارند، از مشاركت در امور عمومي از جمله انتخابات و … .
۱۲-ممنوعیت صادرات كالاهاي ساخت سوريه به مناطق كوردنشين.

همچنین در این راستا و افزایش فشار بر کوردها ، ۱۵.۰۰۰ خانوار عرب مناطق «حص» و «سلميه» ، در مناطق خوش آب وهواي «ظهيريه» و «احمديه» کوردستان اسكان داده شدند.
– ۱۴۰.۰۰۰ كشاورز و كارگر اجباراً به مناطق بد آب وهوا تبعيد وبيش از ۶۰.۰۰۰ نفر ناگزير به تركيه ولبنان و…كوچ كردند.
– از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۸۵ میلادی بیشتر افسران کورد از ارتش اخراج شدند.
– در تابستان ۱۹۶۰ شمار زيادي از رهبران حزب دمكرات كوردستان سوريه کشته و قريب ۵۰۰۰ كورد ديگر بازداشت شدند
– در سال ۱۹۶۲ دولت سوريه در یک سرشماری مناطق كوردنشين، نزديك به ۹۰%ساكنان كوردستان را از حقوق ملي محروم ساخته و شناسنامه آنها را باطل کرد و حكم محروميت اجتماعي ۲۰۰.۰۰۰ كورد صادر شد.
-در سر شماري همان سال ۶۰.۰۰۰ نفر از ساكنان كورد دمشق نيز مشمول قانون ابطال شناسنامه شدند.
– در تاريخ ۹اكتبر سال ۱۹۶۳ میلادی پيمان اتخاذ ارتش سوريه وعراق امضاء وبيانيه دفاع مشترک در تاريخ ۲/۹/۱۹۶۳ رسماً اعلام شد. در پی این پیمان ارتش سوريه وارد مرز عراق شد و دوشادوش سپاه عراق در مناطق «زاخو»و«دهوک» مبارزان کورد را سرکوب کرد.
– درسالهاي دهه ۱۹۷۰ میلادی در طرحی به نام « منطقه مدرن» چندين عشيره كورد به خارج كوردستان تبعید و اعراب بدوی جایگزین آنان شدند.
– در فاصله سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ میلادی رژيم سوريه ۱۰۰.۰۰۰ خانوار عرب را در «غمره» اسكان داد .
– در سال ۱۹۸۵ ورود كوردها به دانشگاههاي افسري ونظامي كشور ممنوع و چاپ ونشر كوردي قدغن شد و يافتن كتاب كوردي در خانه ها مشمول محكوميتهاي سنگين می شد.
در فاصله ۵/۸/۱۹۹۱ تا ۲۳/۸/۱۹۹۱ هيات ويژه مبارزه با نژاد پرستي در اجلاس چهاردهم ژنو در جلسات خود ، از دولت سوريه درمورد نژاد پرستی حكام سوريه عليه كوردها توضيح خواست و نماينده سوريه در پاسخ ادعا كرد كه مسئله ای به نام كورد در سوريه وجود ندارد.
بارلمان اروپا در ماده ۲۳ از قطعنامه مورخ ۱۲ ژوئن ۱۹۹۲ ، در مورد مناطق كوردنشين تحت سلطه از سوريه مي خواهد که “دست از سياست تعريب در كوردستان بردارد و نظاميان را از مناطق كوردنشين خارج و زندانيان سياسي آن كشور كه عمدتاً كورد هستند را آزاد نمايد.”
پارلمان اروپا همچنين در ۱۶ ژوييه ۱۹۹۳ قطعنامه ديگري در مورد كوردستان صادر نمود. در اين قطعنامه آمده است: «با در نظر گرفتن سياست سركوبگرانه اي كه توسط رژيم سوريه عليه كوردها اتخاذ شده است ، از جامعه اي جهانی مي خواهيم كشورهايی را كه اقليت كورد در آن زندگي مي كنند، براي رعايت حقوق فرهنگي و دموكراتيک اين ملت ، تحت فشار قرار دهند تا حقوق كوردها بيش از اين تضييع نشود.”
همزمان با تبعيد و تعريب و ممنوعيت زبان و فرهنگ كوردي در سوريه، نام روستاها و شهرک و شهرهاي كوردنشين به عربي تغيير يافت. به عنوان مثال «تربه سپی» به «قبور البيض» ، «سه ری كانی» به «راس العين»، «چل آغا» به «جواديه» و «ديرک» به «مالكيه» تغيير نام يافت.
در پی بهار عربی و شروع اعتراضات مردمی سوریه در سال ۲۰۱۱ میلادی ، کوردها نیز در چند شهر به تظاهرات پرداختند و با شروع درگیری ها توانستند کنترل بخش هایی از غرب کوردستان را در دست بگیرند و حکومتی خودمختار و دموکراتیک را تشکیل دهند ، که متاسفانه مرتبا مورد هجوم و تجاوز اسلامگرایان تندرو و گروههای منتسب به القاعده قرار می گیرند.

اقدامات مشترک
بر اساس تحقيقات مستشرق روسي « م. س لازاريف» در ميان ملتهايي كه در جنوب غربي آسيا ساكنند ، كوردها كهن ترين ملت شناخته شده هستند .کوردها پيش از فارس ،ترک و عرب ها در جنوب غربي آسيا ساكن شده اند و از این رو درگیری ، میان آنها ريشه در تاريخ و فرهنگ دارد .
گروه سلطه در کوردستان علی رغم اختلافات عمیق سیاسی و مذهبی همواره ، متحد و مجدانه بر مسئله نابودی و سرکوب کوردها هم نظر بوده و همکاری های گسترده و نزدیک داشته است و در راستای نسل کشی و همگون سازی آنها گام برداشته است.

-در تاريخ ۳۰/۵/۱۹۲۶ پيمان نامه همكاري ميان تركيه و فرانسه منعقد شد . در آن هنگام ، سوريه تحت كنترل فرانسه بود ،‌ به همين خاطر طرفین اين پيمان نامه تركيه و سوريه را در برمي گرفت . پروتكل شماره ۸ ضميمه اين بيانيه در باره كنترل مرزهاي تركيه و سوريه بود و مبتنی بر همكاری مشترک دو طرف عليه نهضت ملي كورد ها در مناطق مرزي و به بازداشت «‌مبارزان کورد » اختصاص داشت . به موجب بند سوم نيز دو طرف ملزم شدند هر چه سريعتر اقدامات سياسي – نظامي خود را براي سركوب نهضت ملي كورد به صورت مشترک آغاز نمايند
-در آوريل ۱۹۲۶ در تهران ، معاهده اي ميان تركيه و ايران امضا و بر همكاري طرفین براي سركوب قيام كورد ها تأكيد شده است و آنها متعهد مي شوند مانع هر گونه اقدام سياسي يا نظامي از سوي گروههاي مخالف يكديگر در داخل مرزهاي خود شوند
– درتاريخ ۵/۶/۱۹۲۷ بريتانيا ، عراق و تركيه بيانيه اي امضاء‌ كردند كه بند ۱۲ آن تركيه و عراق را موظف به اتخاذ تدابير مشترک جهت سركوب قيام ملي كورد ها مي نمايد .
-در تاريخ ۹/۱/۱۹۳۲ پيمان نامه همكاري ديگري ميان تركيه و عراق به امضاء رسيد. نيت اصلي انعقاد اين معاهده ها سركوب نهضت ملي ، به کار بستن نيروهاي هوايي و زميني كشورهاي گروه سلطه جهت هدف قرار دادن كليه شهرها و روستاهاي كوردنشين بود.
– در اگوست ۱۹۳۷ در پیمان سعدآباد يكي از مهمترين قطعنامه ها در سرکوب کوردها ميان ايران، عراق ،تركيه و افغانستان، امضا شد و بر اساس آن حكومتهاي ايران ، تركيه و عراق متعهد مي شوند در سركوب جنبش های كورد ، با يكديگر همكاري كنند و حكومت ايران متعهد می شود تا ترتيب جابجايي قومي كورد هاي ساكن در شرق كوردستان ( غرب ايران ) به شرق ايران را در ميان مدت ، عملي سازد . همچنین حكومتهاي ايران ،‌تركيه و عراق متعهد مي شوند صرفنظر از هر گونه اختلافي ، شورش كوردها را در مناطق مرزي با شديد ترين شيوه ممكن ،‌به صورت مشترک سركوب كنند.
– در تاريخ ۹اكتبر سال ۱۹۶۳ پيمان اتخاذ بین ارتش سوريه وعراق امضاء گردید وبيانيه دفاع مشترك در تاريخ ۲/۹/۱۹۶۳ رسماً اعلام شد .براین اساس ارتش سوريه شانه بشانه سپاه عراق در مناطق «زاخو»و«دهوك» برای سرکوب کوردها می جنگد.
– در تاریخ ۱۳/ ۶/ ۱۹۷۵ به موجب پروتكل همكاري ، ايران و عراق متعهد به كنترل دقيق مرزهاي خود می شوند دو طرف موظفند:
) اطلاعات خود را در مورد مبارزان كورد مبادله و هر عملي انجام دهند تا قيام كرد ها سركوب شود
) بستن مرزهاي دوكشور با همكاري مشترك پاسداران مرزي ايران و عراق .
) تعيين دقيق خطوط مرزي به منظور كنترل كامل آن
) استفاده از كليه امكانات موجود جهت جلوگيري از نفوذ مخالفان به داخل مرزهاي يكديگر .
) مبادله جنگجوبان كورد .
) مناطق ناآرام در صورت لزوم« منطقه بسته نظامي » اعلام شوند تا از نفوذ و گسترش آن به ساير نقاط جلو گيري شود.
دامنه این همکاری ها بسته به روابط میان کشورهای گروه سلطه با آنکه تغییر کرده ، اما همواره در راستای نابودی ملت کورد مشترک بوده است.

از آن هنگام تا کنون نیز گروه سلطه چندین قرارداد و پیمان نامه آشکار و نهان دیگر را در راستای اتخاذ سیاست سرکوب و ممانعت از تشکیل جریان های ملی و رهایی بخش ، امضا کرده است.

منابع
– ژینوساید ملت کرد / مارف عمر گول -ترجمه بهزاد خوشحالی
– کردستان و کرد در اسناد محرمانه بریتانیا / بهزاد خوشحالی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)