نلسون ماندلا؛جاودانه شد.

نلسون ماندلا رهبر جنبش ضد آپارتاید و اولین رئیس جمهوری سیاه آفریقای جنوبی در سن ٩۵سالگی بر اثر بیماری ریوی،روز پنجشنبه ۵ دسامبر ۲۰۱۳ (۱۴ آذر ۱۳۹۲) در ژوهانسبورگ درگذشت.
بررسی زندگی نامه و مبارزات برنده جایزه صلح نوبل نشان میدهد که چرا نلسون ماندلا را میتوان در کنار ماهاتما گاندی مارتین لوترکینگ وآنگ سان سوچی از محبوب ترین رهبران مبارزه مدنی برای تحقق عدالت وآزادی بر شمرد.

آفریقای جنوبی بدلیل موقعیت ویژه جغرافیایی از قرن ١٧ میلادی تبدیل به پل ارتباطی تجارت میان اروپا وآسیا گردید.ایجاد پایگاه های تجاری شرکت هند شرقی هلند و به تبع آن مهاجرت از اروپا به این سرزمین سبب شد تا ازآفریقای جنوبی با عنوان ملت رنگین کمان یاد کنند.از سوی دیگر این تنوع نژادی موجبات بروز تنش میان اقلیت سفید پوستان و سیاهپوستان اکثریت را فراهم نمود.

با توسعه کیپ تان به محلی برای زندگی ،مهاجران اروپایی درآن کشور ساکن شدند.اقلیت سفیدی که در نهایت کمتر از بیست درصد جمعیت این کشور را تشکیل میدادند،کنترل دولت واقتصاد را که شامل منابع طبیعی ،مثل سومین ذخیره طلای جهان را به انحصار خود در آوردند.سفید پوستان اندیشه های مذهبی و فلسفی مبتی بر برتری نژاد سفید را توسعه دادند،که در نهایت این استثمارگری منجر به دوره تاریخی آپارتاید در آفریقای جنوبی شد.نظامی قانونی واقتصادی که با کمک نیروی پلیس و ارتش،غیر سفیدها را از اقتصاد و قدرت سیاسی حذف میکرد.آنها به اجبار خانه هایشان را ترک کردند و در محله های جدا ساکن شدند.هر صدای مخالفی سر کوب شد و قوانین نژاد پرستانه از خارج کردن افراد و سازمان ها از زندگی عمومی تا تحمیل قانون ازدواج سفید با سفید و سیاه با سیاه اعمال شد.

مقاومت مدنی در برابر این تبعیض آشکار از ابتدا بر اساس نظریات گاندی در سال ١٩٠۶ شکل گرفت.طولی نکشید که کنگره ملی آفریقا(ANC) به عنوان اصلی ترین مخالف این نظام سلطه در سال ١٩١٢ تاسیس شد،در چهار دهه اول مبارزات بیشتر از سازوکارهای قانونی اعتراض استفاده گردید.

نلسون ماندلا در سال ١٩۴٣ به عنوان فعال سیاسی به کنگره ملی آفریقا پیوست.او اولین سیاه پوستی بود که در آفریقای جنوبی دفتر وکالت دایر نمود وخدمات حقوقی رایگان یا ارزان قیمت در اختیار آن دسته ازسیاهانی که قادر به برخورداری از نمایندگان قانونی نبودند قرار می داد.در دهه پنجاه میلادی و با شدت گرفتن اعمال قوانین آپارتاید،فعالیت ماندلا هم در کنگره ملی آفریقا بیشتر میشد.

پس از آنکه حزب ملی گرا که اکثریت آن را آفریکانسهای طرفدار سیاست جدایی نژادی آپارتاید تشکیل میدادند درانتخابات١٩۴٨ پیروز شد،ماندلا در مخالفت کنگره ملی آفریقا در سال ١٩۵٢و مبارزات کنگره خلق در سال ١٩۵۵،که اتخاذ منشور آزادی نوسط آن برنامه بنیادین آرمان ضد آپارتاید را فراهم میکرد نقش اساسی داشت.در تمام سالهای مبارزه او بارها دستگیر وزندانی شد.او که در آغاز طرفدار مبارزه مدنی بدون خشونت بود،پس از واقعه شارپ ویل که منجر به کشته شدن ۶٧ نفر از معترضین علیه قوانین آمد وشد گردید، با دلسرد ی از بی نتیجه بودن کمپین مبارزه بدون خشونت در سال ١٩۶١ درجمع شرکت کنندگان در کنفراس فراگیر آفریقا با اعلام تشکیل امخونتوه سیزه (نیزه ملت) که رهبری آن را خودش و جمعی از فعالان یهودی حزب کمونیست آفریقا ی جنوبی بر عهده داشتند دعوت به مبارزه نظامی کرد.

اومبارزات خرابکاری علیه اهداف نظامی و دولتی را رهبری کرده و تدابیری اندیشید که در صورت عدم موفقیت فعالیت های خرابکارانه در بر اندازی نظام آپارتاید به جنگ چریکی متوسل شود.در ۵ اوت ١٩۶٢،ماندلا پس از هفده ماه گریز دستگیر شد و در ژوهانسبورگ در اکتبر همان سال به اتهام رهبری اعتصاب کارگران و خروج غیر قانونی از کشور به ۵ سال زندان محکوم شد.در حالی که در حال سپری کرد دوران محکومیتش بود در پی دستگیری در رهبران کنگره ملی آفریقا در ژوئن ١٩۶۴در دادگاه دیگری به اتهام خیانت و خرابکاری به حبس ابد محکوم شد.وی در دفاعیاتش خطاب به دادگاه گفت:
((در طول زندگی ام خود را وقف مردم آفریقا کردم،با استیلای سفید پوستان مبارزه کردم و بااستیلای سیاهان نیز مبارزه کردم.به دنبال آرمان جامعه آزاد و دموکراتیک که همه بتوانند در آن با توازن وبا فرصت های برابر زندگی کنند بوده ام.این آرمانی است که با آن زندگی کرده و به آن دست یابم،اما اگر نیاز باشد آماده ام که برای آن بمیرم))

ماندلا در جزیره روبن زندانی شد.او از درون زندان به مبارزات خود ادامه داد.سرانجام در فوریه ١٩٩٠پس از تحمل ٢٧سال زندان آزاد شد.در ١٧ مارس همان سال دو-سوم رای دهندگان آفریقای جنوبی پایان رژیم اقلیتی و نظام آپارتاید که در مذاکرات تعیین شده بود موافقت کردند و نلسون ماندلا در اولین انتخابات آزاد به عنوان رئیس جمهور آفریقای جنوبی جدید انتخاب شد.او در یک سخنرانی پرشور در جمع هزارن تن از هوادارانش اعلام کرد که توجه وی معطوف به برقراری صلح برای اکثریت سیاهپوستان و حق رای برای آنان است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)