آریل شارون، نخست وزیر سابق اسرائیل در سن ۸۵ سالگی و پس از هشت  سال بستری بودن در بیمارستان  درگذشت.

شارون در سال ۲۰۰۶ در اوج قدرت سیاسی خود دچار سکته مغزی شد و به کما رفت. پزشکان معالج او او در روزهای گذشته، خبر داده بودند که برخی از ارگان‌های حیاتی او از کار افتاده‌اند.

شارون

تصویری از مجسمه مومی شارون در بستر بیماری که در سال ۲۰۱۰ در گالری کیشون تل آویو به نمایش گذاشته شد

او در۲۸ فوریه سال ۱۹۲۸به عنوان فرزند یک خانواده مهاجر روس در کفر ملال در شمال تل‌آویو متولد شده بود و از سیاستمداران پرنفوذ و در عین حال تندروی اسرائیل به شمار می‌رفت.

 شارون  پیش از دستیابی به مقام نخست وزیری اسرائیل در سال ۲۰۰۱ سمت‌های مختلفی در دولت اسرائیل داشت و از جمله وزیر دفاع و وزیر خارجه این کشور شده بود.

شارون مسئول کشتار  ۸۰۰ تا ۳۳۰۰ آواره فلسطینی در اردوگاه‌های صبرا و شتیلا نیز معرفی می‌شود. او در زمان حمله نیروهای اسراییلی در سال ۱۹۸۲ به این اردوگاه، مسئولیت وزارت دفاع را بر عهده داشت.

اردوگاه‌های یاد شده در آن زمان در لبنان تحت نظارت وزارت دفاع اسرائیل بودند.

شارون که قهرمان جنگی نیز خوانده می‌شد، در سال ۲۰۰۵ طرح عقب‌نشینی یک جانبه نیروهای اسرائیل از نوار غزه را اجرایی کرد.

او پس از اختلافات سیاسی از حزب لیکود اسرائیل خارج شد و در سال ۲۰۰۵ به همراه هم‌فکرانش حزب کادیما را تاسیس کرد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)