عبارت «پولشویی» یکی از اصطلاحات رایج در توصیف فرآیندی است که در طی آن درآمد (پول) غیرقانونیِ حاصل از فعالیتهای مجرمانه نظیر قاچاق کالا، قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان، اختلاس از اموال عمومی، ، فروش غیرقانونی اسلحه و مواردی ازین دست، واردِ چرخه قانونیِ اقتصاد شده و در ظاهر به داراییهایی که از راههای اقتصادی مشروع و قانونی کسب شده، بدل میشوند.
فرار مالیاتی گسترده در اقتصاد ایران، نقش مستقیم و غیر مستقیم سران حکومت جمهوری اسلامی ایران در ترانزیت و قاچاق مواد مخدر به داخل و خارج از کشور، عدم پاسخگویی نهادهایی نظیر سپاه پاسداران و بیت رهبری در زمینه مسائل اقتصادی، حضور نیروهای نیابتی شبه نظامیِ وابسته به حکومکت ایران در کشورهای منطقه، ضعف نظام بانکی کشور و برقرار نبودن استانداردهای بینالمللی بانکداری و مواردی از این دست، زمینه را برای پولشوییهای کلان در ایران فراهم کرده است.
سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۹ کنوانسیون بین المللی برای مقابله با تامین مالی تروریسم را پذیرفت. همچنین «گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی» در سال ۱۹۸۹ میلادی با ابتکار گروه هفت و با نگرش به سیاستهای توسعه برای مبارزه با پولشویی بنیاد شده است.
جمهوری اسلامی اما تاکنون به هیچیک از این دو سند جهانی و نهاد بین المللی یاد شده نپیوسته است و بههمین دلیل حکومت ایران در حال حاضر در لیست سیاه تحریمهای بین المللی گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی قرار دارد.
مجله حقوق ما در این شماره موضوع «پولشویی» را بررسی کرده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.