“درآمد نخستِ شور” مُرده است.
اما نام این اُبژهی صوتی و تصویری چیست؟
پرسشگری و اندیشیدن نظری در هر ساختار گفتمانی عقلگرا در علوم مقدم است بر توصیف کیفیتِ عمل.
علوم آهنگسازی از اندیشیدن و پرسشگری آغاز میشود.
در این وضعیت است که گفتمانِ آهنگسازی پُست-اورینتالیسم با پرهیز از مبانی نظری بُنیادگرایی (Fundamentalism) و شگفتگرایی موسیقیشناسان قومی(Ethnomusicology) از نخستین بلوکهای صوتی بازخوانی گروهی (متخصصین علوم آهنگسازی) خود را آغاز میکند.
در اینجا است که اندیشیدن از فهم حاصل میشود. فهمی که از زبان نضج میگیرد. زبانی که بدون لُکنت از آغاز میآغازد.
شمارشِ [بینام-شدهها] در وضعیتهای متکثر و رنگانگ در این گفتمان نامش [استتیک] است. و استتیک بازنمود آرخهی اجتماعی.
تحققِ رخدادِ سوژهگی شمارشِ نامناپذیرهای شمارشنشده در وضعیتِ پُست-اورینتالیسم، در خیابانِ عمومی است که در این گفتمان نامش [پالتیک] است.
اثر هنری و آهنگسازی چیزی نیست جز “فضازمان”های که توانِ برخورداری خروج از اُبژهی صدا به لوگوس متجلیشده در هیأت سُخن (اندیشیدنِ عقل) در آن تکین خواهد شد.
به وضعیتِ پیچیدهی پُست-اورینتالیسم خوش آمدید.
پ.ن.
تاریخ انتشار آلبوم:
۲۵ خرداد ۱۴۰۳
سَرشناسه اثر:
Set A {A0}
از آلبومِ پُست-اورینتالیسم شماره ۴
بلوکهای صوتی فرهنگی بشریت جلد ۲
ردیف موسیقی ایران
محمد جواد احمدزاده
تارنمای نشر
https://postorientalism.bandcamp.com/
اعتبارهای آلبوم:
محمد جواد احمدزاده – سهتار
باهَمستان پست-اورینتالیسم – گرافیک
ویژوال آرت – مهرداد انصاری
احسان صبوحی – A&R
نشر پست اورینتالیسم
انتشار: برلین/تهران ۱۴۰۳
شمارهی کارنما: PO. 002
تمامی حقوق معنوی و مادی اثر متعلق است به انجمنِ هنرمندان و آهنگسازان [مالکان] پروژهی تعاملی “پُست-اورینتالیسم شماره ۴”
همه حقوق چاپ و نشر برای انجمن محفوظ است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.