جوانان غیور و گردآفرینان سلحشور ایران
اکنون که درستی هشدارهای مکرر اینجانب در خصوص تشدید سرکوب داخلی با بازگشت گشت ارشاد و افزایش فشار بر گردآفرینانایران به دستور رهبر منعزل و خطر جنگ خارجی با تجاوز رژیم آپارتاید و نژادپرست حاکم بر سرزمین های اشغالی به کنسولگری ایراندر دمشق و واکنش متقابل دو حکومت افراطی ،ایدئولوژیک و بنیادگرا به اثبات رسید و ماجراجویی های آنها نه تنها میتواند موجودیتکشور را تهدید بلکه منطقه را به آتش بکشد نکاتی را به استحضار شما میرسانم:
۱– نهال انقلاب ملی زن، زندگی، آزادی دوباره در حال جوانه زدن میباشد و این تجدید حیات طبق معمول وسوسه گر جریانهایی شده کهبرای مصادره آن خیز بردارند از جمله جریانی که بصورت پاره وقت و از باب تفنن گاه گاهی پیدا میشود تا انقلاب شما را به حاشیه ببرد آنچنانکه اصحاب ثمانه در دانشگاه جرج تاون طرح سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات را پیاده نمودند و سواران اتوبوس مجانی را بجایتهران به تل آویو هدایت و بدنبال نیایش در کنار دیوار ندبه نمایندگان اسراییل با تجویز نسخه تجزیه آذربایجان از مام میهن مرحله اولماموریت وی را رقم زدند تا مرحله بعدی را نتانیاهو با حمله به کنسولگری که خاک کشورمان تلقی میشود تکمیل نماید .
۲– تا دو حکومت اشغالگر در سرزمینهای اشغالی و ایران بر سر کار باشند ایران و منطقه روی امنیت و آرامش را نخواهد دید و آنچه بهما مربوط میشود رفع و دفع ماده نزاع در کشورمان میباشد.
۳– هم اکنون که ملت ما در معرض دو خطر خارجی و داخلی میباشد دفع خطر داخلی حتی میتواند خطر خارجی را نیز منتفی نماید ودفع این خطر منحصرا به عهده ملت غیور ایران است.
۴– از زمانیکه قدرت مردم توسط علی خامنه ای که علیرغم فقدان شرایط قانونی و از طریق خیانت رفسنجانی و خبرگان محقق شد حکومتجمهوری اسلامی بکلی نامشروع و غیر قانونی میباشد.
۵– چون جمهوری اسلامی ایران کاملا نامشروع و غیرقانونی می باشد ملت دارای آزادی کامل برای برانداختن آن میباشد .
۶– حتی کسانیکه هنوز معتقد به مشروعیت این نظام هستند دست کم باید به قوانین آن احترام گذارند از جمله اصل نهم قانون اساسیکه ضمن غیر قابل تفکیک دانستن آزادی، وحدت ،استقلا ل و تمامیت ارضی کشور حفظ آن را وظیفه دولت و آحاد ملت دانسته و تصریحنموده که هیچ مقامی حق ندارد آزادی های مشروع را بنام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور هرچند از طریق وضع قوانین و مقرراتسلب نماید .
۷– طبق ماده ۱۵۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ هرگاه فردی در مقام دفاع از نفس ،عرض, ناموس ,مال یا آزادی تن خود یادیگری در برابر هرگونه تجاور یا خطر فعلی یا قریب الوقوع با رعایت مراحل دفاع مرتکب رفتاری شود که طبق قانون جرم محسوب میشوددر صورت اجتماع شرایط زیر مجازات نمی شود:
الف. رفتار ارتکابی برای دفع تجاوز یا خطر ضرورت داشته باشد.
ب– دفاع مستند به قرائن معقول یا خوف عقلایی باشد.
پ– خطر و تجاور به سبب اقدام آگاهانه یا تجاوز خود فرد و دفاع دیگری صورت نگرفته باشد.
ت– توسل به قوای دولتی بدون فوت وقت عملا ممکن نباشد یا مداخله آنان در دفع تجاوز و خطر موثر واقع نشود.
۸– طبق ماده ۱۵۷ قانون مجازات اسلامی دفاع در مقابل قوای انتظامی و دیگر ضابطان دادگستری زمانی جایز است که از حدود وظیفهخود خارج شوند و حسب ادله و قرائن موجود خوف آن باشد که عملیات آنها موجب قتل ,جرح ,تعرض به عرض یا ناموس یا مال گردد.
۹– طبیعتا آزادیهای مشروع شامل حقوق طبیعی و بنیادین بشر میباشد که در دو حالت نقض و به قوانین ناعادلانه تبدیل میگردد :
الف– حکومت و واضعین قوانین و مقررات خود غیرقانونی و فاقد مشروعیت و صلاحیت باشند هرچند قوانین مصوب آن ناقض حقوقبنیادین انسان نباشد .
ب– حتی اگر حکومت مشروع و قانونی باشد اما قوانین و مقرراتی که وضع می کند مغایر حقوق بنیادین بشر باشد این قوانین ناعادلانهتلقی میشود .
۱۰ – در مورد ایران قطعا هم حکومت نامشروع و غیر قانونی میباشد و هم مقررات و قوانین آن از جمله قانون صیانت ناقض حقوقبنیادین انسان میباشد و در نتیجه مخالفت با آن حق مسلم مردم میباشد.
۱۱– دفاع مشروع اقدامی پیشدستانه بمنظور خنثی کردن خطر یا تجاوز فعلی یا قریب الوقوع میباشد .
۱۲– با توجه به قاعده حقوقی «اجازه به شیی اجازه به لوازم آن است » و با توجه به منطوق ماده ۱۵۶ که رفتار ارتکابی را که در مقامدفاع واقع شود اگرچه طبق قانون جرم محسوب شود معاف از مجازات میداند تهیه ابزار برای دفاع نیز مجاز خواهد بود.
۱۳– طبق قانون “مجازات عدم کمک به مصدوم و خطر جانی “حتی دفاع از غیر مهمتر از دفاع از خود میباشد.
۱۴– با عنایت به غیر قانونی و نامشروع بودن حکومت و با توجه به مغایرت قانون صیانت با حقوق بنیادین انسان ، دفاع از گردآفرینانیکه مورد تعرض قرار گیرند نه تنها تکلیفی قانونی و اخلاقی و دینی میباشد بلکه از جنبه غیرت ملی و مسئولیت انسانی قابل تحسیناست.
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۳/۱/۳۱
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.