پیشنهاد پرداخت مستقیم نقدی ارز (یورو یا دلار) به همه مردمان ایران، به منظور تفکیک تحریم عیله حکومت از خدمات و کالاهای بشردوستانه، برای جلوگیری از آسیب دیدن مردمان عادی ایران.  // کی از انتقادهای همیشگی فعالان حقوق بشری از جمله امثالهم در بحث تحریم‌ها چه دوران قبل از ترمپ و دوره ترامپ تحت عنوان سیاست فشار حداکثری (که متأسفانه در دوره بایدن ادامه و حتی تشدید شده است! و باز ترامپ که نامزد دوبار ریاست جمهوری شده تاکید بر این سیاست ضد بشری دارد!)، آسیب دیدن شدید مردمان عادی ایران از تحریم‌های مبادلات بانکی و غیره بوده است، در واقع حکومت ج.ا در ایران همواره بهانه آورده اس که تحریم‌های امریکا و غرب و بقیه همدستان آنها موجب کاهش شدید درآمد ارزی و عدم باز بودن دست حکومت در کمک به مردمان نیازمند ایران و همچنین کاهش شدید کیفیت زندگی مردمان عادی از جمله کاهش شدی مصرف سرانه اقلام ضروری خوراکی و دارویی بوده است، به طوری که می‌توان گفت تقریبا در همه موارد اصلی نیازهای خوراکی شامل حامل‌های ویتامین و املاح معدنی و پروتئین فاصله زیادی میان سرانه مصرف مردمان ایران با سایر مردمان کشورهای همسایه و متوسط جهانی بوده است!، هر چند بارها خواستار ممنوعیت صادات اقلام خوراکی و حامل‌های سه گروه مهم (ویتامین، املاح معدنی، پروتئین) بوده ایم، اما حکومت ج.ا که به مثابه یک حکومت اشغال‌گر و بی‌مسئولت عمل کرده و عملا مزدور مافیایی‌های داخلی کار کرده، علی رغم هشدار متعدد طی این سال‌ها ادقام صدور مجوز صادرات کالاهای بشردوستانه داده است با وجودی همگان اعلام کردند سرانه مصرف این کالاهای بشردوستانه در ایران پایین‌تر از سرانه جهانی است و کشور با کمبود مواجه است!، این خیانت آشکار حکومت ج.ا، یکی از چندین دلیل واضح است که امثالهم به این گمان قریب به یقین رسیده ایم که مردمان ایران در چند دهه اخیر به صورت عامدانه هدف نسل‌کُشی از راه‌های مختلف از جمله از راه سوءتغذیه مورد هجمه قرار گرفته است. با این وجود چون کشورهای غربی و متحدانش در جهان به رهبری امریکا مدعی اند این تحریم‌ها علیه حکومت ج.ا است و نه مردمان عادی و شامل کالاهای بشردوستانه نمی‌شود، پیشنهاد ذیل ارائه می‌شود:

– پیشنهاد می‌شود بخشی از درآمدها و یا دارایی‌های بلوکه شده ایران به عنوان سهمیه اختصاصی به خدمات و کالاهای بشردوستانه مبلغ نقدی اش در اختیار مردم ایرن قرار گیرد به صورت ارز بین اللملی معتبر مانند یورو یا دلار امریکا، به این گونه با ارزیابی میزان مبلغ مورد نیاز هر تبعه ایرانی برای مخارج سالانه، این مبلغ پیشاپیش کنار گذاشته شده و اختصص یابد در یک بانک و یا صندوق تحت نظارت سازمان ملل و یا نهاد بی الملی ذی صلاح.

این طرح مزایای بیشماری دارد، نخست اینکه حربه خائنانه و ظالمانه حکومت ج.ا در ایران از دست خارج می‌شود برای عدم تامین نیازهای عموم مردم ایران و دستش از غارت‌گری اموال عمومی (ملی) ایرانیان کوتاه می‌شود. این طرح مستقیما و خودکار بخش بزرگی از سوءاستافده حکومت از غارت‎گری ودزدی اموال عمومی (ملی) و اختصاص دادن این منابع به اعمال ضد حقوق بشری و تامین افراد و گروه‌های داخلی و خارجی متهم به تروریسم (که از سوی غربیان متهم شد اند) را ناممکن می‌کند.
از طرفی در عمل و نه حرف، ادعای امریکا و غربیان بقیه متحدانش اثبات خواهد ش که تحریم‌های آنها علیه مردمان عادی ایران نیست.

– یکی دیگر از مزایای این طرح، کمک قابل توجه به عموم مردمان ایران است تا شکاف طبقاتی و فقر کاهش یابد. البته در طرح اینجانب، اختصاص مبلغ سهمیه، برابر برای همگان است و برخلاف طرح‌های ناموفق حکومت ج.ا که نوعی تبعیض داد (با ادعای عدالت)، این طرح من، اختصصا سهم برابر به همه ایرانیان است، مبلغ به حساب سرپرستان خانواده ریخته می‌شود، سرپرستان تک نفره یعنی مجردهای خودسرپست، نیز سهم برابر می‌گیرند، بنا بر تجربه اثبات شه این گونه به عدالت نزدیک‌تر است، چرا در طرح‌های قبلی مانند سهام عدالت، میلیون‌ها نفر که نیازمند  نبودند به دلایل مختلف از سهام عدالت برخودار شدند و برعکس میلیون‌ها تن نیازمند محروم شدند از این سهام عدالت، به طوری این سهام عدالت تبدیل به سهام بی‌عدالتی شد، هر چند مبلغش ان قدر ناچیز و نحوه اجرایش ناکارآمد بوده و عملا تأثیری در کاهش فقر و شکاف طبقاتی نگذاشت و بیشتر جنبه نمایشی دارد!

مثلا اگر جمعیت اتباع داخل ایران ۹۰ میلیون تن برآورد شود و هر کسی سالانه نیاز به سه هزار دلار امریکا نیاز دارد تا حداقل احتیاجات زندگی‌اش برآورده شود، این مبلغ از راه صادرات نفت و بقیه کالاهای صادراتی مجاز (به غیر کالاهای خوراکی و دارویی) از ایران تامین شود و یا از محل دارایی‌های بلوکه شده درخارج.

احتمالا خواهند گفت کل درآمد ارزی ناشی از صادرات نفتی و غیره حکومتی از محل‌های مختلف و اموال بلوکه شده شاید کفاف این مبلغ ندهد، اولا باید محسابه شود واقعا کفاف می‌دهد یا نه، دوم این مبلغ معیار باشد، یعنی تا زمانی این حداقل سهمیه سه هزا دلاری برای کل اتباع ایران تحقق نیابد، حکومت باید تمام درآمد صادرات از محل صادرت منابع عمومی (ملی) مانند نفت و گاز و میعانات گازی از و غیره به این صندق بین اللملی واریز کند. حال به هر تبعه داخل ایران این سهم پانصد دلار باشد یا سه هزار دلار، تمام درآمد باید جمع و تقسیم شود به هر ایرانی.

– حکومت ج.ا که آکنده از ظلم و فساد سیستماتیک است، برخلاف شعارهای حمایت از فقرا و فقرزدایی نه تنها نتوانسته فقر کاهش دهد و بلکه با فساد، موجب اتلاف منابع عمومی (ملی) شده است، شاید به بنا ضرب المثل معروف (عدو سبب خیر شود…)، این طرح بالاخره مردمان ایران از سهمشان از منابع و ثروت عمومی (ملی) بالاخره بعد از چندین دهه به حقشان برسند!

برای شروع و آزمایش، ماهانه مبلغی اختصاص داده شود، حکوت ایران یا یک سازمان تحت نظارت نهادهای بین اللملی معتبر، به صورت سهمیه مبلغ دلاری ( یا هر ارز معتبر مانند یورو) از طریق مقتضی مثلا از راه مراجعه به بانک، ماهانه مبلغ به صورت نقدی دریافت می‌کنند و یا حواله معتبر نقدی و قابل دسترس ارزی مانند کارت ویزا و یا مسترکارت و موارد که بشود در ایران و در جای دیگر جهان مردمان عادی داخلی بتوانند از آن برداشت و خرج کرده و خرید کنند چه به صورت دریافت اسکناس یا قابلیت استفاده اینترنتی، کاملا شفاف به طوری این حق مستقیما در اختیار تک تک مردم ایران باشد.

– اجرای این طرح، باعث خواهد شد مردمان ایران عادلانه منابعی که حقشان دسترسی داشته و بنا بر اولویت‌بنید نیازشان، انواع کالاهای مورد نیاشان تهیه کنند، اگر مازادی یا صرفه‌جویی خواستند بکنند این مبلغ به صورت پس انداز در بانک‌های خارجی معتبر با قابلیت دستری مستقیم در اخیتارشان باشد و یا به خرید اقلام دیگر، مانند مسافرت برای هر کاری اعم تجاری یا سیاحتی یا برای مراجعه پزشکی به خارج و یا خرید لپتاپ و گوشی موبایل یا اکانت اینرنتی تهیه کنند.

اختصاص سه هزار دلار امریکا، اعتبار در بانک‌های معتبر خارجی با حق دسترسی بدون محدودیت برای اتباع ایران از محل صدارت کالاها و یا منابع بلوکه شده، یکی بزرگ‌ترین کمک‌هایی است که این مردمان اکثرا فرودست و رنج کشیده در این چند سال که هم‌زمان ظلم وفساد حکومت و هم تحریم اجانب رنج برده اند.

اجرای این طرح می‌تواند یک تجربه، برای سایر کشورهایی خواهد بود که در شرایط مشابه می‌باشند.

حکومت ج.ا در ایران، حق نداد هیچ‌گونه دخل و تصرفی در سهمیه بکند و یا از آن به هر نحوی مالیات و یا عوارض بگیرد چه به صورت ریالی و چه ارزی. این حق عموم و همگانی مردمان ایران ثروت عمومی (ملی) خودشان است که ده‌ها سال است ظالمانه از آنها دریغ شده است توسط حکومت و متأسفانه با انواع روش‌ها و دسایس و حقه‌ها به صورت دزدانه به اسم رانت و انواع دزدی‎‌های دیگر به روش وام و اختلاس و غیره به دست خودی‌های حکومت و کلاه‌بردارن قرر گرفته استف که نتایج اسف‌بارش، افزایش فقر و شکاف طبقاتی و در نهایت تشدید روندی که می‌توان به نسل‌کُشی مردمان داخل ایران تعبیر کرد!

بدرود

ادامه سیاست خائنانه و ظالمانه تحریم فشار حداکثری علیه مردم عادی ایران، اشتباه استراژیک غرب، که عواقب دارمکافاتی خواهد داشت، بزودی انعکاس این ظلم‌های غربیان و همدستان حکومت‌های سکولار شرقی و عربی خواهند دید از سوی خدای طبیعت

فیلم Killers of the Flower Moon نمونه خلاصه و شبیه‌سازی است از چگونگی وقوع فرضیه نسل‌کُشی مردمان داخل ایران به دلایل مختلف، از فساد اقتصادی سیستماتیک تا تحریم‌های فشار حداکثری دوره ترامپی و بایدنی که بخشی از دوران پرنکبت و ننگین ضد بشری دیکتاتوری ج.ا ۴۵ ساله

نسل‌کُشی مردمان هیچ کمکی به هیچ حکومتی نمی‌کند، حتی به رژیم ج.ا و حتی به اپوزیسیون ج.ا و حتی به غربی و حتی به دول عربی ضد ایرانی و ضد فارسی، و حتی به مافیایی‌ها! پس چرا نسل‌کُشی مردمان ایران ادامه دارد و برخی می‌خواهند تشدیدش کنند با تحریم‌های فشار حداکثری و فله ای ترامپی و بایدنی؟!

 

https://www.tribunezamaneh.com/archives/author/bashariat

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)