بهمن ۱۳۹۱ زمانی که مهدی طائب، رئیس قرارگاه عمار سوریه را استان “سی و پنجم” ایران خواند شاید تصورش را هم نمی کرد که امروز کار به جایی برسد که صدو هفتاد نماینده مجلس ایران در بیانیه ای از آمادگی خود برای “جانفشانی در کنار برادران سوری” صحبت کنند. بسیار بعید به نظر می رسد که  مهدی طائب ذهنی دور اندیش داشته و امروزی را پیش بینی می کرد که جان کری وزیر خارجه آمریکا و یا ژان مارک ارو، نخست وزیر فرانسه برای توجیه پارلمانهای کشورشان، برخورد نکردن با اسد را مصادف با گستاخی بیشتر جمهوری اسلامی قلمداد کنند.

جان کری، وزیر امور خارجه امریکا در سخنرانی  در کنگره امریکا برای ترغیب سناتورها به موافقت با حمله به سوریه عنوان می کند، “اقدام‌نکردن آمریکا باعث می‌شود دشمنان ایالات متحده از جمله ایران، کره شمالی و حزب‌الله لبنان، جسورتر شوند”. پس از او چاک هگل، وزیر دفاع هم سخنان مشابهی مطرح کرده و می گوید ” اگر آمریکا به سوریه حمله نکند در مصاف با ایران در ارتباط با برنامه هسته ای این کشور به نظر خواهد آمد”. در اروپا نیز نخست وزیر فرانسه همسو با مقامات امریکایی است. ژان مارک ارو نیز در دفاع از اقدام نظامی علیه سوریه در پارلمان کشورش می گوید، “اگر جامعه بین‌المللی در قبال حمله شیمیایی در سوریه اقدامی نکند، پیامی اشتباه برای ایران در ارتباط با برنامه هسته‌ای این کشور فرستاده است”.

تمامی این اظهار نظرها حکایت از مقصد بعدی دارد. حداقل پیامها درست فرستاده می شوند. آمریکا و اروپا یکصدا خواهان برخورد با اسد و رژیمش هستند. عقیده ای که وجود دارد بر این اساس استوار است که  جدای از مثلا تنبیه اسد که همگان اتفاق نظر دارند که به سرنگونیش منجر خواهد شد پیام مستتر خطرناک و در حین حال روشنی برای ایران در بر دارد. تغییر در سیاستهای خارجی و برنامه هسته ایش و یا دچار شدن به سرنوشتی که برای دوست صمیمی تهران، اسد، رقم خواهد خورد. به سختی می توان گفت اولین موشک کروزی که در دمشق فرود بیاید معادلات را در خاورمیانه و مخصوصا ایران به هم نریزد. شاید صحبتهای چند روز پیش هاشمی رفسنجانی نیز در مسئول دانستن اسد درباره بمباران شیمیایی حکایت از وصول شدن همین پیامها داشته باشد. آغازی برای تغییر معادلات در تهران از زبان کسی که خیلی محبوب حکومت نیست و اگر فردا اوضاع به سود رژیم اسد تغییر کرد به راحتی تکذیب شود. در دمشق هم گویا رژیم اسد متوجه وخامت اوضاع برای ایران شده است. فیصل مقداد، معاون وزیر خارجه سوریه در حالی که هیات پارلمانی ایران همچنان در دمشق بود می گوید “حمله به سوریه به منزله حمله به ایران خواهد بود”. اظهار نظری که هیچ واکنشی را در ایران در پی ندارد. پیام کاملا روشن است، برنامه بعدی در تهران اجرا خواهد شد.

در ایران هم مقامات فهمیده اند که اگر اسد برود نقطه پرگار بعدی آنان خواهند بود. قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس می گوید ایران تا آخر از نظام سوریه حمایت خواهد کرد. صدو هفتاد نماینده مجلس هم که جان بر کف هستند تا اسد را نجات دهند همه به درستی واقفند که سرنگونی اسد رابطه تنگاتنگی با سرنگونی رژیم ایران خواهد داشت.

اما در این میان پیامی که شاید به درستی از جانب مقامات جمهوری اسلامی ایران درک نشده باشد نیاز به تغییر در سیاستها است. جانب داری و یا بیطرفی نسبت به رژیم سوریه به تنهایی مشکلی را در مورد ایران حل نخواهد کرد. آنچنان که واضح است مقامات آمریکایی و فرانسوی تغییر رفتار ایران پس از حمله به سوریه برایشان بسیارلذت بخش تر از عدم حمایت ایران از سوریه خواهد بود. آنچه امروز به نوعی نجات دهنده ایران در این اوضاع کنونی خواهد بود تغییر در سیاستهای خارجی و هسته ای در ایران است و نه عدم حمایت از اسد. در این بین این تنها مردم سوریه هستند که تاوان ادب کردن ایران و یا بی ادبی او را پس خواهند داد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)