پیش از آنکه به ششمین خلیفه ی عباسی بپردازیم چند نکته را می بایست در نظر داشت:

یک: «همجنسگرایی» مفهومی متأخر است و لازم می‌آید در بکار بردن آن برای گذشتگان احتیاط کرده شرایط زمانه را در نظر بگیریم و حواسمان باشد که تاریخ را تا جایی که ممکن است همانطور که بوده است بفهمیم و برای رسیدن به اهداف امروزی، وقایع گذشته را با مفاهیمی که در آینده روشن می شوند،

ارزش های دیگری می‌گیرند یا معانی دیگری اتخاذ می‌کنند مغشوش نکنیم.

دو: اگرچه امروزه در افکار عمومی رویکرد همجنسگراستیزانه ادیان ابراهیمی امری یکدست و بدیهی در نظر گرفته می‌شود اما با نگاهی به تاریخ خاورمیانه درمی یابیم که تا قبل از پدیده ی استعمار کشورهای غربی مسیحی٬ پذیرش هویت‌ها و گرایشات جنسی متفاوت در کشورهای اسلامی بسیار بیشتر از امروز بوده است و ما برای نشان دادن همین امر به سراغ تاریخ می‌رویم و قضاوت را به خود شما می‌سپاریم.

سه: در قرآن از عنوان مشخصی برای همجنسگرایی استفاده نشده و مجازاتی هم برای آن تعیین نشده است. برخلاف اعمال دیگری چون زنا که هم با عنوان ذکر شدند و هم مجازات‌های معینی برای آنها پیشنهاد می‌شود. داستان قوم لوط نیز در یهودیت٬ مسیحیت و اسلام به شیوه های مختلفی تعریف و تفسیر شده که در جای دیگری به آن خواهیم پرداخت.

ابوعبدالله محمد امین٬ خلیفه ی بغداد٬ برادر مأمون و قاسم، یکی از پسران هارون الرشید بود که پس از عمر کوتاه خلافتش در سال ۱۹۸ قمری، در سن ۲۸ سالگی به قتل رسید.

وی معاصر با شاعر بلندآوازه عرب٬ ابونواس اهوازی بود که به دلیل اشعار عاشقانه ای که در مورد پسران سروده است مشهور می‌باشد.

گفته اند امین جوانی خوش چهره٬ شجاع٬ بخشنده٬ آگاه به شعر و ادبیات و علاقه مند به شطرنج بوده است. سندی که می‌تواند به ما نشان بدهد گرایش جنسی او شاید بیش از دیگران به آن معنایی که ما امروزه از همجنسگرایی مراد می‌کنیم نزدیکتر می‌باشد در «تاریخ طبری» نقل شده است:

«ظل‌الله فی‌الارض امین عباسی از معاشرت و همخوابگی با زنان و کنیزان اجتناب می‌کرد؛ و در عوض غلامان زیباروی بسیاری برای خود خریده و لباس‌های زربفت به آنها می‌پوشانید. به همین دلیل هم مادرش زُبیده برای اینکه پسرش را به زنان متمایل کند، به همه‌ کنیزان کاخ سپرد موهای‌شان را کوتاه کرده و مثل غلامان لباس بپوشند. با این وجود، امین که میلی به زن‌ها نداشت، دستور داد همه‌ کنیزان را از حرمسرا اخراج کنند».

محبوب ترین غلام امین «کوثر» نامی بود. خلیفه‌ی عباسی چنان شیفته‌ی او شده بود که مدام در وصفش شعر می‌سرود.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)