به افق زندگانیم می نگرم
همچو نوری که در هنگام غروب خورشید
در ابرها می تابد
نمه نوری از جوانی ام مانده است.
جوانی ام را نابود کرده اند
با شکنجه الکترونیکی با امواج از راه دور(۱)
با درد و رنج و زجر و شکنجه جسمی و روحی بی دلیل
ولی هنوز امیدوارم
به فردا؛ به آزادی
به رسیدن بهار و شکوفه های رهایی از استبداد
به آن زمان که رعایت حقوق بشر برای ما
دیگر یک آرزو نیست
و دموکراسی دیگر
آفتاب همیشه تابان کشور ما خواهد بود.

شاهین میر محمد حسینی
(۱) https://rb.gy/imjmxx