“حاج عبدالقادر قادری” شاعر، نویسنده و مترجم پیشکسوت مهابادی با تخلص شعری “هیوا”، ۳ آذر ۱۳۹۹ در سن ۸۸ سالگی بر اثر بیماری، دار فانی را وداع گفته و در قطعه هنرمندان این شهر به خاک سپرده شد.
او در سال ۱۳۱۱ خورشیدی در روستای “شیخالی“ مهاباد دیده به جهان گشوده بود. در سال ۱۳۳۷ با مدرک کارشناسی حقوق (فقه اسلامی) به عنوان آموزگار در آموزش و پرورش استخدام شد و در کنار تدریس به نویسندگی و ترجمه نیز مشغول بود.
پیش از انقلاب ایران در سال ١٣۵٧، با نام مستعار “آلوز” آثار خود را می‌نوشت.
استاد “هیوا” آثار ادبی متعدد و برجسته‌ای از خود به یادگار گذاشت که از جمله می‌توان به عناوین زیر اشاره داشت:
– هه‌ژارنامه.
– باغچه بهشت.
– ئاله کوک.
– چوار چیروک.
– دایه مه‌مده به گورگی.
– تفسیر ۲ سوره از قرآن به نظم.
– گنجینه هیوا.
– گروکاش.
و…

این شاعر و مترجم مهابادی علاوه بر نویسندگی در زمینه چاپ و نشر هم فعالیت داشت و با تاسیس انتشارات “هیوا” مجوز چاپ ده‌ها کتاب به زبان کردی و فارسی را دریافت کرده بود.

گردآوری و نگارش:
#سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)