حتما یادتون هست که شعار ضرغامی برای انتخابات این بود که برای ایجاد تحول جدی باید زیر میز زد البته در آن موقع کسی در جزئیات سوال نکرد که وقتی زیر میز می‌زنی بعدش چطور میز جدید را می‌چینی، چون در این حکومت کسی اینقدر فهم ندارد که چنین سوالی به ذهنش بزند.

از طرف دیگر دولت جدید، انتخاب پدیده هاست. [تشر دیپلماتیک عبداللهیان به روش فرزانه شدن شاگرد ابله (طنز سیاسی)]

بنابراین کسی هم انتظار زیادی ندارد و همه به یه مشت آدم بی‌سواد در رأس امور عادت کردند. اما این بار ضرغامی سقف بلندی در زمینه انتخاب‌های استثنایی زده و چلمن سیزدهم که نامی است آشنا، برای مدیریت موزه فرش انتخاب کرده است.

فکر نکنید که اسم چلمن سیزدهم را من نویسنده برای بالابردن طنز نوشته ام استفاده کرده ام خیر.

این اسمی است که سجاد نوروزیان برای خودش استفاده کرده و خیلی خوب هم شجره نامه چلمن‌های قبلی را در آن توضیح داده است.

ضرغامی چرا چلمن سیزدهم را انتخاب کرد

سجاد نوروزیان مدیر اکانت‌های اجتماعی ضرغامی است و در زمینه فرش یا موزه به همان اندازه تخصص دارد که پالان دوز در زمینه هواپیما.

ارتباط نوروزیان با ضرغامی به زمانی برمی‌گردد که وی به سازمان صدا و سیما می‌رفته تا چگونگی استفاده از شبکه های اجتماعی را به ضرغامی آموزش بدهد. ظاهرا این کلاس‌ها خیلی دلچسب آقای وزیر بوده و رابطه آنها گرم وگرم‌تر شده و بدین ترتیب چلمن سیزدهم به حلقه نزدیکان ضرغامی درآمده است.

از آنجا که ضرغامی قول داده بود که زیر میز بزند، بنابراین با بدست گرفتن وزارت میراث فرهنگی طرح خودش را اجرا کرد که از این نظر باید او را به عنوان تنها کسی که به یکی از هزاران وعده انتخاباتی لااقل عمل کرده تشویق کرد.

ولی ایشان همانطور که وعده داده بودند فقط زیر میز زدند و چیدن دوباره میز به شکلی درست جزو مسئولیت‌های او نیست.

و همین باعث شد که چلمن سیزدهم یک دفعه از آسمان افتاده و بر منصب مدیریت موزه فرش تکیه بزند.

نکته قابل توجه اما این است که خامنه‌ای در فاز پایانی خودش حکومت را به صورت سیرک درآورده و هر کس که ادایش بیشتر باشد رتبه و مقام و منصبی بدست می‌آورد و بقیه مسائل خرده ریز و حاشیه ای مانند تخصص و تجربه و صلاحیت در مقابل موضوع اصلی که چاکری برای خامنه‌ای باشد اصلا جایی ندارد.