برنامه انتخاباتی جمهوری اسلامی با انتشار سخنان جواد ظریف وارد فاز رسمی خود شده است. با گذشت ۴٢ سال از حکومت نکبتِ ولی فقیه دیگر باید روشن شده باشد که مقامات رژیم چه آن هائی که مانند روحانی و ظریف “ویترینی” هستند و چه کسانی که سکاندار کشتی شکسته حکومت اند و با توصیه دستگاه امنیتی سپاه و تائید علی خامنه ای منصوب می گردند. در این میان تشت رسوائی  “اصلاحطلبان” بویژه پس ازکنار زدن میرحسین موسوی و انتصاب محمود احمدی نژاد از بام افتاد و به شعار مردمی “اصلاحطلب، اصولگرا دیگه تموم ماجرا” انجامید.

 

            حالا امنیتی های سپاه با ترفندهای تازه ای وارد میدان شده اند، که سناریوی کاندیداتوری (با، یا بی صلاحیت) تاجزاده هم یکی از آن شعبده بازیها، و تازه تر، پخش گسترده مصاحبه جواد ظریف کلک تازه تری است برای سرگرم کردن مردم و گرم کردن تنور به اصطلاح انتخابات.

 

            جواد ظریف در نوار صوتی منتشر شده ای که “مثلا” قرار بوده فعلا در “آرشیو محرمانه” قرار گیرد، از قاسم سلیمانی و امنیتی ها “گله” کرده و همچنین با نقل قولی از وزیر خارجه روسیه، خود و لابد حسن روحانی را بری از سلیمانی و لاورُف معرفی کرده است. البته این همان جواد ظریفی است که فعالانه در بخشیدن بخش بزرگی از دریای مازندران به روسیه و دیگران شرکت داشته است. در این میان  طیف “اطلاح طلب” از فرصت استفاده کرده و با انتشار گسترده نوار “ظریف”، می خواهد با تدارکاتچی نشان دادن خود در عرصه سیاسی، مسئولیت خود در ایجاد اوضاع فلاکت بار مملکت را لاپوشی نماید.

 

            صحبت های مهندسی شده جواد ظریف در نوار مزبور نه جدید بود و نه کارکردی داشت که به تریج قبای “رهبر فرزانه” او بربخورد. سخنانی صرفاً تبلیغاتی که برای رونق دادن به انتخابات و به صحنه کشاندن مردم بیان شده اند. هدف دستگاه امنیتی از پخش نوار ظریف، یا اجازه اعلام کاندیداتوری شخصی مانند تاجزاده،  یا گم و گور شدن موقتی خامنه ای و نمایشاتی از این دست تنها برای فریب مردم ساده دل است. انگار حکومت خامنه ای هر۴ سال یکبار با نشان دادن کاریکاتوری از باز بودن فضای کشور همچنان به فریب دادن مردم ادامه می دهد. اما گویا اینبار هزینه فریبکاری حکومت بالا رفته است و به قربانی و گوشت نذری نیز نیاز پیدا کرده است.

 

            از سوی دیگر دموکراسی خواهان و مخالفین جمهوری اسلامی چه در درون و چه بیرون از ایران با به راه انداختن کمپین های گوناگون به خنثی نمودن تبلیغات فریبکارانه رژیم روی آورده اند. در این میان کمپین های “نه به جمهوری اسلامی”، “پشتیبانی از پیمان نوین”، “آزادی زندانیان سیاسی”، “نامه به وزیر خارجه آلمان”، “تحریم انتخابات” و از این دست تاثیرات خود را در مجامع بین المللی علیه رژیم اسلامی گذاشته اشت.

 

            کوتاه اینکه، رژیم استبدادی جمهوری اسلامی دشمن دموکراسی است وهیچ انتخاباتی که مردم در آن صاحب رأی باشند برگزار نخواهد کرد.

 

منوچهر یزدیان – ٧ اردیبهشت ١۴٠٠ – ٢٧ آوریل ٢٠٢١

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)