بيش از صد سال از انتخاب ٨ مارس به عنوان روز جهاني زن ميگذرد.امروزه در بسياري از كشورها ٨ مارس روز جهاني مبارزه براي حقوق زنان ناميده مي شود. زناني كه در تمام روزهاي سال و به اشكال گوناگون براي دستيابي به حقوق انساني خود مبارزه مي كنند.در روز ٨ مارس هم زمان و همبسته در ابعادي جهاني در بسياري از كشورها اعتراض خود را به سيستم مردسالاري ،به تبعيض و خشونت و نابرابري بر كف خيابانها فرياد ميزنندوبراي دنيايي بهتر و انساني تر مبارزه مي كنند.اما در ايران اولين مراسم ٨ مارس بلافاصله بعد از انقلاب اسلامي يعني ١٧ اسفند ١٣٥٧ به راستي نقطه عطفي در تاريخ مبارزات حق طلبانه زنان ايراني مي باشد.در اين روز تاريخي هزاران زن در اعتراض به صدور فرمان حجاب اجباري خميني كه هم زمان دستور لغو حمايت خانواده را صادر كرده بود به پا خواسته و در تهران و چندشهر ديگر طي ٥ روز دست به تظاهرات زدند.و شجاعانه كوشيدند تا خطر استقرار استبداد ديني در ايران را به صدا درآورند.انقلابي كه نه تنها گره اي از مشكلات عمده ي زنان ايراني را نگشود بلكه از همان روزهاي ابتداي پيروزي انقلاب با سياست ها و رفتارهاي زن ستيزانه آغاز شد.حمله به حقوق زنان آغاز سركوب همه مطالبات دموكراتيك برخاسته از انقلاب مردم ايران بود كه همچنان بعد از ٤١ سال ادامه دارد.اما نقش پررنگ زنان در جنبش هايملي سمبل مقاومت آنها به شمار ميرود.ازمشاركت فعال در جنبش اعتراضي ٨٨ تا جنبش اعتراضي دي ماه ٩٦ ،حركت دختران انقلاب عليه حجاب اجباري،شركت چشم گير زنان در اعتصابات و تظاهرات ها همه نشانگر آنند كه قوانين ضد زن و ابزار اجرايي آنان چون گشت ارشاد ،اسيد پاشي،دادگاه هاي اسلامي،نه تنها نتوانسته است مبارزه آنان را متوقف كند بلكه اين مبارزات همچنان ادامه دارند و هرروزه گسترده تر مي شوند.ما روز جهاني مبارزه براي حقوق زنان را به مردان و زنان دلير كشورمان و زنان دربندي چون نسرين ستوده،گرخ ايرائي، و آتنا دائمي ها كه اكنوندر زندان هاي اسلامي در برابر استبداد ايستادگي ميكنند را شادباش مي گوئيم و بر اين باور هستيم كه بدون برچيده شدن بساط تبعيض جنسيتي نميتوان به رهائي دست يافت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)