یزدی از یاران پیش از انقلاب خمینی نقل کرده، هرکس و از هر گروهی از کمونیست تا مسیحی که در پاریس به ملاقات خمینی می رفت راضی برمی گشت چرا که خمینی به همه می گفت حرف های شما درست است و ما هم خواستار تاسیس چنین حکومتی هستیم . روشن بود تحصیلکردگان مدرن از برپائی حکومت اسلامی نگران بودند که بخواهد قوانین اسلام را پیاده کند، خمینی برای رفع نگرانی این گروه از مردم، گفت خواست ما رفتن شاه بعنوان یک وظیفه ملی و دینی است، زمانی هم که شاه برود ما بسراغ کار خودمان که تدریس اسلام است به قم می رویم، و برای تاکید بیشتر گفته بود، هیچ  آخوندی حق ندارد سمت دولتی قبول کند. گروه دیگری که از تاسیس جمهوری اسلامی مضطرب بودند، کمونیست ها بودند که  خمینی برای ممانعت از مخالفت آنها با انقلاب، اظهار کرد، در جمهوری اسلامی همه مردم آزادند تا ایدئولوژی خود را داشته باشند.

آیت الله خمینی

البته گفته های بالا مربوط به پیش از پیروزی انقلاب بود. پس از پیروزی انقلاب تا زمان اتمام اخذ رای از مردم بابت تعیین نوع حکومت، تصویب قانون اساسی، انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورا و خبرگان رهبری و تاسیس نظام جمهوری اسلامی ، خمینی با همه گروه ها مماشات می کرد و فشار بر گروه های مخالف تنها  از طریق افراد لباس شخصی انجام می شد که اقدامات آنها هم توسط حکومت محکوم و آنها را غیر وابسته به خود اعلام می کرد.  با استقرار حکومت جدید، خمینی شمشیری را که تا آن زمان پنهان بود، بیرون آورده و همه را با یک بیانیه 8 ماده ای تهدید به سرکوب ، و بلافاصله قلع و قمع مخالفان را شروع کرد و آخرین برگ از عملکرد خمینی در این زمینه کشتار زندانیان در سال 67 بود که بقول منتظری، بعنوان بزرگترین جنایت در دوران جمهوری اسلامی باقی خواهد ماند.

نکات فوق الذکر شرح مختصری از منش و روش  بنیان گذار جمهوری اسلامی در پیش و پس از استقرار حکومت جدید بود. متاسفانه عملکرد فریبکارانه خمینی و کارگزاران حکومت او در جریان انقلاب 57 ، مردم و تحصیلکردگان کشور را دچار بدبینی عمیقی به تمام گفته ها و اعمال مخالفین جمهوری اسلامی کرده و با شک به سخنان آنها  گوش فرا داده و بدنبال مطالبی هستند که بتوانند در خصوص صحت و سقم گفته گروه های اپوزیسیون راستی آزمائی کنند.

تحت شرایطی که توضیح داده شد، و بخصوص حضور فعال جمهوری اسلامی در میان اپوزیسیون با فرستادن افراد خود در پوشش مخالف ،  پرداخت مبالغ کلان  بابت باز نشر گفته های مخالفین علیه یکدیگر در رسانه ها  و نشان دادن مطالب عنوان شده در کانال های متعدد تلویزیونی خود برای ایرانیان داخل و خارج بمنظور اثبات این نظریه که اپوزیسیون جمهوری اسلامی مبتلا به انواع آلودگی هست. افراد و گروه هائی که خود را زیر نام اپوزیسیون ثبت کرده اند یکی از وظایف و مسئولیت های اصلی خود را افشاگری فساد، وابستگی و دریافت پول از بیگانگان بوسیله مخالفین جمهوری اسلامی قرار داده و تا آن حد پیشروی می کنند، که به افرادی چون موسوی و کروبی که هیچگاه ادعای براندازی نداشته اند حمله می کنند.

سئوال اساسی در این دوره بحرانی از دوستان منتقد مخالفان اینست که با طرح موضوعاتی از این جنس بدنبال دستیابی به چه نتیجه ای هستند، افشای اپوزیسیون قلابی، معرفی ماموران جمهوری اسلامی، و یا شناسائی کاسبان اپوزیسیون. حال فرض کنیم، اپوزیسون قلابی را بقیه شناختند، افرادی که از طرف جمهوری اسلامی ماموریت تفرقه افکنی دارند، مشخص شدند، و بالاخره چهره کسانی که از بابت مخالفت خوانی از بیگانگان پول دریافت می کنند، برای مردم روشن گردید. چه کمکی به اپوزیسیون در راستای سرنگونی جمهوری اسلامی خواهد کرد. اما در جهت منفی این سخنان، منبع تغذیه بوق های جمهوری اسلامی ،  ایجاد شک و تردید در مردم عادی ، و تضعیف اپوزیسیون شده و مبارزه با حکومت اهریمنی را با موانع و مشکلات بیشتری مواجهه خواهد کرد.

لذا از دوستان اپوزیسون درخواست می شود بمنظور جلوگیری از سوء استفاده دشمنان مردم ایران، گسترش اختلاف میان اپوزیسیون، و کمک به هم افزائی جمعی مخالفین از افشاگری هائی که فاقد منفعت در مبارزه مردم ایران بوده و برعکس در مسیر براندازی اختلال ایجاد می کند، خودداری کنند. تا احیانا اگر عوامل نفوذی در جمع اپوزیسیون رخنه کرده شناسائی و از حوزه مخالفت با جمهوری اسلامی اخراج شوند.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)