نظام دیکتاتوری و مردم

مرد‌م اِیران دِِر نظا‌م دِیکتاتوری جِمهوری اِسلامی عِِصبی ترین مرد‌م جِهان شِِده‌اند.

یعنی آخوندها و رهبران و مسئولینِ جمهوری اسلامی با انواعِ کمبودهایِ زندگی، گرفتاریِ

اداری، ترافیکِ شهری، خدماتِ فلاکت بار در روستاها، نارسایی در خدماتِ درمانی و

دارویی، فقری جان فرسا برایِ بیشترِ مردمِ ایران و نادانیِ آنها و هر خرابی‌ای که

توانسته‌اند در ایران طرح و اجرا کنند، اعصابِ میلیون‌ها نفر از مرد‌م اِیران رِا آنچنان

فرسوده‌اند که حواسِ مرد‌م اِِیران تِِا آنجا که می‌شود از ف سا د نِظام پَِِرت شود و این

مردم با چنین اعصابی دیگر نتوانند به هیچ چیز فکر کنند و آخوندهایِ دزدِ حاکم بر

ایران و نوکرانِشان بی دردسر ایران وِ هِرچه دِر اِیران اِست، غارت کنند.

به این ترتیب ساده ترین کارها در اداره‌های جمهوری اسلامی یا بسیار سخت و وقت گیر

و پیچیده انجام می‌گیرد یا بی سرانجام رها می‌شوند، یا گاهی مردم برایِ تهیّه‌ی

ساده ترین نیازهایِ دارویی و پزشکی یا دست یافتن به رِ فاه یا بیمه‌ای کوچک، آنچنان

در رفت و برگشت به سازمان یا بُنگاهِ مربوطه اسیر می‌شوند که نا امیدانه پی گیریِ

نیازشان را نه با بی خیالی امّا به ناچار رها می‌کنند. وَ در پیِ این ویرانگری هایِ

اعصاب، اینهمه روز و شبِ عزاداریِ تقویم اِیران وِ بساطِ غم پروریِ آخوندها و سرکوبِ

شادمانیِ مردم، در کنارِ فقرِ تغذیه، فرصت و شرایطِ لازم برایِ بازسازیِ مغز و حافظه

و سلّول‌های عصبی را از مردم می‌گیرد.

وَ در کنار اینهمه نظامِ جمهوری اسلامی با انواعِ سانسورِ کتاب و تلویزیون و روزنامه و

اینترنت و هر ابزارِ دیگرِ دسترسی به اخبار و آگاهی تا جایی که بتواند، توانِ فکر کردن

را از فرد فردِ مرد‌م اِیران مِی گیرد تا مرد‌م اِیران بِا آن اعصابِ خرابی که در دنیا

شماره‌ی یک است دیگر نتوانند درست ببینند، نتوانند درست بشنوند، حواسِشان همیشه به

گرفتاری هایِشان باشد، تا نتوانند درست فکر کنند و در نهایت کاری کند که مردم از درکِ

فِساد و جنایت و نقشه هایِ دزدا نِ حِاکم بِر اِیران عِاجز شوند و اگر درک کردند حافظه‌ی

آنها چنان فرسوده باشد که ماجرا را از یاد ببرند. وَ اگر استثناهایی از مردم در این

هزارتویِ سرکوب و دروغ و فقر و بیماری و گرفتاری و خرابی، توانستند فکر کنند و

ماهیتِ نظامِ دزدا ن حِاکم بِر اِیران رِا درک کنند و در حافظه‌شان ماند، یا نتوانند بیان کنند

و اگر توانستند بیان کنند آنقدر کم تعداد باشند که در این فضایِ دروغ و تیره گی و

هیاهو، صدا یشان به جایی نرسد، شنیده نشود و به آسانی از میان برداشته شوند.

امّا امروزه در ۸۹۳۱ خورشیدی سیست‌م خِرا ب جِمهوری اِسلامی، گِرفتارِ رقیبی بی شکست

۸

تمام هوشمند، همیشه و همه جا حاضر و آگاهِ کُ ل به نامِ زمان است که با انقلابِ

رسانه‌ها و گسترش و ارزانی و آسانیِ ابزارهایِ دسترسی به اطّلاعات و اخبار که حتّا

برخی از گرفتارترینِ مردم را به اخبار و آگاهی نزدیک کرده است، روزنه هایِ آگاهی را

چنان در تیررس فکر انداخته که حتّا با ویرانه هایِ اعصاب، انسان هِا‌ی اِیران را به

آگاهی فرا می‌خواند. وَ این آنچنان آخوندها وِ رِهبر وِ مِسئولی ن جِمهوری اِسلامی را

به وحشت انداخته که با وجودِ اینهمه خرابی و دزدی و کم درآمدیِ نظا‌م جِمهوری اِسلامی،

با همه‌ی نیرو یشان می‌خواهند اعصابِ گرفتارِ مرد‌م اِیرا ن غِرق در سانسور را به گونه

‌ای فلج کنند که هیچ کس نتواند به هیچ چیز فکر کند و همه در سکوت و در تماشایِ

نابودیِ ایران وِ هِمه چِی زِ اِیران، نه چیزی ببینند و نه بشنوند و نه درک کنند و ماشین-گونه

در برابرِ دزدا ن حِِاکم بِِر اِیران سِ ر فرود بیاورند تا نظام و جنایت‌ها و نقشه‌ها و

دزدی هایِ نظام تا نابودیِ کاملِ ایران ادامه یابد

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)