ترکیه از متحدین حائز اهمین ناتو در منطقه است که از اهمیت و جایگاه خاصی برای تامین امنیت اروپا و منافع آمریکا در منطقه برخوردار است.  طی سالهای اخیر این کشور با مشکلاتی در مواجهه با سیاست های ناتو رو به رو بوده است یکی از مهمترین این تنشها مسئله سوریه بود و دیگری مسئله تجهیز ترکیه به تسلیحات موشکی و هواپیماهای نظامی که مورد انتقاد شدید اردوغان نیز قرار گرفت. از سال 2012 که ناتو توافق کرد ترکیه را در برابر موشک های بالستیک سوریه تقویت کند مسئله سپر دفاع موشکی پاتریوت در برابر موشک های S400  محل مناقشه میان ترکیه و آمریکا قرار گرفته است. علت این تنش این بود که یگان فوق پیشرفته راداری ایالات متحده که یک سامانه ردیابی دقیق موشک های بالستیک است در ترکیه مستقر است که با سیستم دفاعی سامانه S400 روسیه تطابق ندارد و این یک خلاء امنیتی برای دفاع موشکی در اروپا و آمریکا محسوب می گردد لذا با توجه به این که چهار سامانه از این یگان راداری در ترکیه و یک یگان در در یای سیاه مستقر است این تنش ها میان آمریکا و ترکیه را افزایش داده است. از طرفی نیز ناتو هواپیماهای AWACS را در از اکتبر 2016 در ترکیه مستقر کرده که وظیفه آن گشت زنی هوایی پیشرفته ، ماموریت های اطلاعاتی و شناسایی در منطقه را بر عهده دارد لذا حضور روس ها در سیستم دفاع ملی ترکیه می تواند برای ناتو یک مشکل امنیتی تلقی گردد.

میان این کشمکش ها میان ترکیه و ناتو ترکیه در صدد برآمده است تا سال 2023 صنایع دفاعی خود را به خودکفایی برساند و از میزان وابستگی خود به پیمان ناتو برای امور دفاعی تا حد قابل توجهی بکاهد. به گفته رئیس جمهور این کشور ترکیه هم اکنون تا 65 درصد در صنعت دفاعی در خودکفایی به سر می برد و این میزان می بایست به طور سالانه 10 درصد افزایش یابد به طوری که تا 2023 ترکیه در صنایع نظامی و دفاعی خود ، به طور کامل خودکفا گردد. بر همین اساس هدف ترکیه این است که منابع تحقیق و توسعه که در مقطع کنونی یک در صد است را افزایش داده و پرسنل صنایع نظامی را از سه هزار نفر به 30 هزار نفر افزایش دهد.

ترکیه هم اکنون بر روی 650 پروژه نظامی کار می کند که هزینه آن 60 میلیارد دلار براورد می شود عمده این پروژه ها توسط غول نظامی ترکیه که یک شرکت هلدینگ است و اکثر صنایع نظامی ترکیه را در دست دارد صورت می پذیرد این شرکت که با عنوان بنیاد نیروهای مسلح ترکیه (TSKGW) فعالیت می کند که در زمینه های الکترونیک با شرکت ASELSAN در زمینه صنایع موتوری با شرکت TUSAS ، نرم افزار HAUELSAN ، هواپیماهای بدون سرنشین ATI ، هلیکوپترسازی و هواپیماهای هارکوس یا ملخی ، صنایع موشکی ROKESTAN ، باطری هواپیما ISBIR و ژنراتور فعالیت دارد. مجموع درآمد این شرکت های در سال به بیش از 3.5 میلیارد دلار می رسد که همین امر سبب شده تا هلدینگ TSKGV به یک امپراطوری در صنایع نظامی ترکیه بدل گردد. این شرکت هم اکنون 43 درصد از فروش نظامی ارتش ترکیه و  41 درصد از وجوه تحقیقات و توسعه را به خود اختصاص داده است. به طور مثال یکی از زیر مجموعه های این شرکت طی قرار دادی با فیلیپین هلیکوپترهای ATAK129T برای انها تولید و صادر خواهد نمود. همچنین دولت پاکستان طی قرارداری 1.5 میلیارد دلاری با ترکیه  متعهد شد که تجهیزات نظامی و هلیکوپترهای ATAK129T به این کشور صادر کنند. این قرار داد در نوع خود یکی از بزرگترین قرارداهای نظامی ترکیه با پاکستان بود. ATAK129T که نیاز به دو موتور CTS800-4A توبو شفت داشت توسط دو شرکت HONYWELL و ROLLS-ROYCE ساخته می شد که یک همکاری بین المللی 50-50 بود که با فشار آمریکا برای شش ماه به تعویق افتاد و همین ترکیه را مجبور کرد که به دنبال شرکت های چینی باشد.

شرکت BMC که یک شرکت ترکی قطری تولید کننده خودروهای زرهی است برای تولید تانک های ALTAY MBT همکاری های خود را در سال جاری آغاز خواهند کرد این شرکت قرار است تا 15 تانک را تا سال 2020 به بهره برداری برسانند و ترکیه در صدد است تا یک هزار تانک را از این شرکت خریداری نماید این پروژه 20 سال زمان خواهد برد و 25 تا 30 میلیارد دلار برای ترکیه هزینه در بر خواهد داشت به نظر می رسد آلمانی ها نیز در این پروژه مشارکت داشته باشند.

ورود ترکیه به بازار تسلیحات و تلاش برای خوکفایی در این صنایع ، همچنین همکاریهای بین المللی ترکیه با سایر کشورهای منطقه و جهان فاصله میان این کشور و ناتو را در ابعاد نظامی افزایش خواهد داد به نظر می رسد که ترکیه تلاش دارد مستقل از سیاست های ناتو و با افزایش تولیدات نظامی خود بازاری را برای فروش تسلیحات در منطقه برای خود تعریف نماید و با استقلال عمل بیشتری از ناتو و سیاست های آن به بازار فروش تسلیحات نظامی در منطقه ورود جدی تری نماید.

انتهای مطلب /#

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)