امروز  در مورد چشم انداز خوشبینانه دموکراتها شکی وجود ندارد. انتخابات مقدماتی آغاز شده است و نظرسنجی ها نشان دهنده انتخاب دموکرات ها توسط رای دهندگان است.

اما انتخابات مقدماتی همچنین اختلاف در حاکمیت  دموکرات های محافظه کار قدیمی و مترقی جدید را بر ملا کرده است. تعدادی از دموکرات های برجسته از جمله مایک کاپوانو و جوزف کراولی رقابت ها را به رقیبان خود واگذار کردند. 

در هر دو مورد، شرکت کنندگان رقابت را در مقابل زنان رنگیین پوست واگذار کردند. شکست کراولی به طور خاص، از آنجایی که رقیب برنده او، اسکندریا اوکسیو کورتز تنها 28 سال داشته و عضو سوسیالیست های دموکرات آمریکا است، توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

بنابراین، منصفانه است که بپرسید: وقتی که پای مسائل دگرباشان جنسی به میان می آید، آیا نامزدهای پیشرو بهتر از دموکرات هایی که قصد جایگزینی را دارند، هستند؟

پاسخ احتمالی این است که به احتمال زیاد آنها در سیاست ها بهتر نخواهند بود، اما به طور بالقوه، از لحاظ نمایندگی بسیار بهتر خواهد بود.

حزب دموکرات از طریق پلت فرم و نامزدهای ملی اش، خود را به عنوان حزب دگرباشان جنسی طراحی کرده است. این حزب ممکن است که در برابر مسائل کلیدی (مثلا برابری در ازدواج) به کندی عمل کند، اما به طور کلی، افراد کلیدی حزب مواضع درستی دارند و به درستی در مورد مسائل مختلف رای می دهند. برخی از آنها، حتی از این هم فراتر میروند.

کاپوانو بسیار طرفدار مسائل دگرباشان جنسی در کنگره بود. او از لغو قانون دفاع از ازدواج (DOMA) و مبارزات علیه ممنوعیت خدمت کردن تراجنسی ها در ارتش آمریکا در مقابل رئیس جمهور دونالد ترامپ حمایت کرده است.

این بدان معنا نیست که جای بهبودی وجود ندارد.

نامزدان پیشرو ممکن است مایل باشند که در مسائل کلیدی سخت تر و صریحتر حرکت کنند. آنها با احتمال کمتری از ابراز مواضع خود خجالت میکشند و بر خلاف حاکمیت کلی دموکرات ها، برای پیشرفت های در حال اجرا در ایالت های سنتی جمهوری خواهان پوزش نمخواهند.

اما به ویژه در مناطق شهری، تفاوت زیادی در آراء رای گیری وجود ندارد.

کاپوانو و کرودلی هر کدام نمره 100٪ را از کمپین حقوق بشر (HRC) برای مبارزات انتخاباتی شان دریافت کرده اند. جانشینان آنها برای دریافت نمره درخواست خواهند کرد.

جایی که تقسیم بین محافظه کاران قدیمی و کاندیدا های جدید مترقی تفاوت ایجاد می کند، نمایندگی است. به رغم وفاداری رای دهندگان به حزب دموکرات، رهبری حزب به حامیان رائ دهنده اش شباهتی ندارد. رهبران حزب،به طور عمده و نه به اندازه GOP، سفیدپوست، مرد و دگرجنسخواه هستند.

حمایت مردان سفیدپوست سالمند از جمهوریخواهان دو برابر شده است، در حالی که دموکرات ها برای جمعیت جوان و جمعیت پر تنوع جذاب هستند.

کاندیداهای دموکراتیک آتی نسبت به گذشته با احتمال بیشتری از زنان و اقلیت ها خواهند بود. در واقع، مردان سفید پوست در حال حاضر در میان نامزدهای کنگره دموکرات در اقلیت قرار دارند.

این رونق به نامزدان دگرباشان جنسی نیز مربوط است.

امسال، بیش از 400 نامزد دگرباش جنسی برای احراز سمت های دولتی، شامل فرماندار و کنگره، نامزد شده اند، تعدادی که در نوع خود رکورد است.

احراز این سمت ها توسط یکی از اعضای جامعه دگرباشان جنسی به جای کسی که فقط به دنبال منافع است، موجب تفاوت بزرگی خواهد شد. تجربه زندگی دگرباشی بهتر از آموزش جدی است. مشاهده پذیری و نمایندگی دگرباشان جنسی در این سمت ها، همچنین به عنوان یک الگو برای دیگر سیاستمداران عمل می کند.

البته، در مسائل دیگر ممکن است تفاوت های سیاسی قابل توجهی بین نامزدهای پیشرو و قدیمی وجود داشته باشد. مبارزات سال 2016 بین هیلاری کلینتون و برنی ساندرز این را واضح ساخته است.

بنابراین اگر دموکراتها در نهایت موفق به پیروزی با مجموعه ایی از نامزدهای قدیمی و مترقی شوند، بد نیست. در عین حال، در بلندمدت، حزب نیاز دارد در مورد رویکردش در آینده تصمیم بگیرد.

ما همه جا هستیم؛ آزاد و برابر:

‌‎فیس بوک ما:
‌‌‌‌‏https://m.facebook.com/DharmaMartia
وب سایت ما:‏
‌‌‏http://dharmamartia.org
‌‎صفحه خبر وب سایت :
‏http://news.dharmamartia.org/
اینستاگرام ما:
‏dharma_martia
توییتر ما:
‏@DharmaMartia ‌‎
‌‌‏https://telegram.me/DharmaMartia
‌‎همکاران ما:
‌‌‏رسانه همیاری: ‌‌‏
‏http://media.hamyaari.ca
‌‌‏ فضای اختصاصی دارما و مارتیا در تریبون زمانه:
‏www.tribunezamaneh.com/archives/author/dharma-martia
سایت پلنت ترنسجندر:
‏www.planettransgende

منبع:
https://www.lgbtqnation.com/2018/09/just-different-will-progressive-candidates-establishment-democrats/

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)