مجادله درباره ی تغییر اقلیم تمام شده است. این نتیجه ی  یکی از بزرگترین پژوهش های علمی است که تاکنون انجام گرفت است، یعنی پژوهش که  AR5  بیش از 20،000 مقاله ی علمی از دانشمندان سراسر دنیا را  بررسی قرار داده است . شواهد انکارناپذیری در حال حاضر ثابت می کنند که سیاره ما در حال گرم شدن است، دریاها اسیدی تر می شوند و یخهای قطبی در حال ذوب شدن هستند – همگی با سرعتی بیش از آنچه پیش بینی میشد – و این اساسا به خاطر سوختن سوخت های فسیلی (ذغال سنگ، و گاز) است. ما باید زیر آستانه ی خطرناک گرمایش 2 درجه سانتیگراد بمانیم تا بتوانیم از تاثیرات بدتر تغییر اقلیم جلوگیری کنیم.
علی رغم این واقعیت، بسیاری افراد فعالانه جزو “منکران تغییر اقلیم” هستند، افرادی که کارشان پاشیدن بذر سردرگمی است تا اصلاحات نظارتی و سایر اقدامات دولتی را به تعویق بیندازند چرا که حل بحرانهای اقلیمی به سود و منفعت حاصل از  سوختهای فسیلی آسیب میرساند. در اینجا به 5 تصور نادرست همیشگی در مورد تغییرات آب و هوا و توضیحی مختصر برای نادرست بودن هرکدام میپردازیم.

 

تصور نادرست اول: دانش پژوهان در مورد تغییرات اقلیمی توافق نظر ندارند. 

خیر آن‌ها کاملاً متفق القول هستند. پرخرج ترین مطالعه روی این موضوع، گزارش سال 2013 توسط کوک و همکاران بود: “سنجش توافق نظر در مورد نقش انسان در گرمایش زمین در مقالات علمی”. این مطالعه تمامی مقالات علمی مروری در مورد تغییر اقلیم منتشر شده بین سالهای 1991 تا 2011 را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که از 4013 مقاله که در مورد اثر انسان بر گرمایش زمین (اثر آنتروپوژنیک) موضع گیری کرده بودند، تنها 83 مقاله (2%) این دیدگاه را رد کردند. در مقابل، 3894 مقاله (97%) شواهد واضحی از اثر انسان در گرمایش زمین، مانند سوزاندن سوختهای فسیلی، پیدا کردند. در بین دانشمندان، 99 درصد با توافق آرا موافق هستند که بشر عامل تغییر اقلیم است. لازم به یادآوری است که این اتفاق نظر از توافق میان پزشکان در مورد اثرات سرطان زای سیگار کشیدن، هنگامی که اولین قوانین سیگار کشیدن در آمریکا اجرایی شد، بسیار بیشتر است.

 

تصور نادرست دوم: CO2 علت گرمایش نیست.


بله البته اقلیم زمینا پیش از این هم دوره هایی از گرم شدن را تجربه کرده است، اما در همه ی این دوره ها هم  علت گرمایش، همین گازهای گلخانه ای بیش از اندازه (مانند CO2، متان، دی اکسید گوگرد) در جو بوده است. اگر چه دوره هایی مانند ائوسن بوده اند که در آن‌ها فراوانی زندگی همزمان با سطح بسیار بالای CO2 در جو وجود داشته اما این چشم اندازها پس از میلیونها سال تکامل ظاهر شدند وقتی که اقیانوس ها و جنگل ها توانایی جذب همه این گازها را داشتند و میتوانستند تعادل این سیاره را حفظ کنند. اما هرگاه تغییری ناگهانی در میزان CO2 ناشی از فعالیت های آتشفشانی یا دوره های یخبندان اتفاق می افتاد، ویرانی در پی داشت. اواخر دوره پرمین یعنی 250 میلیون سال پیش، که بیش از 90 درصد از گونه های شناخته شده را از بین رفتند، زمین شاهد روند گرمایشی بود که منجر به افزایش دما و اسیدی شدن اقیانوسها شد، شرایطی بسیار شبیه آنچه اکنون میبینیم. این بار اما، تغییرات CO2 ناشی از فعالیتهای انسانی است، خصوصا ناشی از سوزاندن سوخت های فسیلی.

 

تصور نادرست سوم: پرتوهای خورشیدی علت گرمایش هستند.


فعالیتهای خورشیدی قطعا علت تغییر اقلیم نیستند. فعالیت خورشید در طول دهه ها با استفاده از تجهیزات حسگر زمینی و فضایی اندازه گیری شده است و هیچ تغییر قابل توجهی در خروجی خورشیدی پیدا نشده است که مسئول گرمایش شدید کنونی زمین باشد. چند شاخص دیگر نیز این مدعا را تائید میکنند. اول اینکه سیاره زمین در زمستان نیز به گرم شدن ادامه میدهد و این گرمایش، نه در استوا بلکه در دو قطب شمال و جنوب بیشتر است – بر خلاف آنچه که از اثر فعالیتهای خورشیدی در گرمایش زمین انتظار میرود. مهمتر از همه اینکه در خوانش درجه حرارت جو مشخص شده که،  استراتسفر (سطح بالایی اتمسفر) در حال خنک شدن است، در حالیکه سطح پایین اتمسفر گرمتر میشود. اگر خورشید مقصر بود، گرمایش باید در بالای اتمسفر افزون تر می بود.

تصور نادرست چهارم: ما در واقع در دوره سرمایش جهانی هستیم.


حقیقت این است که ما باید در دوره سرمایش جهانی می بودیم، اما نیستیم. بسیاری افراد گمان میکنند به این خاطر که زمستانها هنوز در برخی مناطق بسیار سرد هستند، گرمایش زمین اتفاق نمی افتد. اما علم اقلیم شناسی روند کلی و دراز مدت را در نظر میگیرد، نه روند محلی و نه رویدادهای کوتاه مدت. واقعیت این است که هر روز، صدها رکورد دمای بالا و پایین ثبت می شود. اگر آب و هوای ما در تعادل بود، انتظار داشتیم که یک نسبت تقریبا یک به یک را ببینیم: در یک سال به اندازه رکوردهای دمای بالا شاهد رکوردهای دمای پایین باشیم. در عوض، ما شاهد یک حرکت به سوی رکورد دمای بالا هستیم. در سال 2000 در ایالات متحده این نسبت دو به یک بود: برای هر یک رکورد پایین، دو رکورد بالا (در 1800 ایستگاه آب و هوایی) اندازه گیری شد. در سال 2012، این نسبت افزایشی در حد پنج به یک داشت. در سال 2013، 2014، و 2015 تمام رکوردهای گرما شکسته شدند و اکنون سال 2016 بالاترین رکوردها و داغ ترین سال را از زمان شروع ثبت رکوردها داراست.

 

تصور نادرست پنجم: تغییر اقلیم زیانبار نیست.


اشتباه است. تغییر اقلیم در حال حاضر در سراسر جهان مشکلات بسیاری ایجاد کرده است، و بر زندگی میلیونها نفر تاثیر میگذارد. براساس گزارشی که اخیرا انجام شده است، فقط در سال ۲۰۱۲ به خاطر وقوع بلایای طبیعی بیش از 32 میلیون نفر مجبور به فرار از خانه های خود هستند در حالیکه بسیاری از این بلایا به خاطر روند گرمایش زمین اتفاق می افتند. در بعضی مناطق فقیرنشین جهان، افراد بدل به “پناهجویان اقلیمی” شده اند که به دنبال سرپناه در سرزمینهای همسایه هستند، که این گاهی اوقات باعث تنش های منطقه ای نیز میشود. دانشمندان عموما دوست دارند دغدغه هایشان را علنی نکنند، اما اخیرا بیش از یک هزار دانشمند و کارشناس محیط زیست در سراسر جهان، از جمله دو برنده جایزه نوبل و ده ها تن از اعضای سازمانهای علمی معتبر در جهان، درخواستی فوری از رهبران جهان امضا کرده اند و از آنها خواسته اند تا به منظور رفع این بحران اقلیمی رو به رشد اقداماتی انجام دهند. “توافقنامه ای برای اقدام عملیاتی” (Consensus for Action)، که توسط دانشگاه استنفورد و برکلی تدوین شده، یک سند مهم است که نشان میدهد کارشناسان تا چه حد نگران تغییر اقلیم هستند.

تصور نادرست ششم: بالاخره کاری از دست ما ساخته نیست.


یکی از خطرناک ترین تصورات نادرست این است که از دست ما هیچ کاری برای جلوگیری از تغییر اقلیم ساخته نیست. با اینکه هرروز افراد بیشتری متوجه شدت بحران میشوند، اغلب شتابزده به این نتیجه میرسند که این مشکل آنقدر گسترده است که راه حل آن در دست ما نیست. درست نیست. تحقیقات در استنفورد و دیگر دانشگاه های بزرگ نشان می دهد که ما می توانیم طی روندی سریع تا سال 2050 انرژی مصرفی خود را به انرژی تجدیدپذیر و 100% پاکیزه انتقال دهیم و سوختهای فسیلی را منسوخ کنیم. با متوقف کردن سوختن سوختهای فسیلی، آب و هوا به تدریج دوباره خنک میشود. ممکن است مدتی طول بکشد تا به آب و هوایی ثابت دست پیدا کنیم، اما اگر اکنون دست به کار شویم میتوانیم از پسش بربیاییم.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)