بر فراز تپه‌ای از نعش‌ها
بیرق زور را بر گرده‌ی خمیده‌‌ی قله می‌کوبند
و باد استبداد
باد موافق استبداد،
رقص مست‌گون خویش را می‌آغازد
و به انسان
به حضور سرخورده‌ی انسان پوزخندی از سر غرور می‌زند
رودی از خون اما
می‌رود تا دریا!

پویان مقدسی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)