متاسفانه مردم ایران در روزها بد جوری گیر  افتاده اند میان ظالمان داخلی و خارجی شان (دولتهای متخاصم، اپوزیسیون و مخالفان پرمدعا)! مردم داخل  ایران که میاند در این سایتهای خارجی، از آنجا تقریبا همگی مشابه همان ادعاهای درست یا غلط این رسانه ها را دارند (استباد، ظلم، فساد و…) مثلا کامنت میگذارند و یا مطلبی منتشر میکنند و این سایتها هم اجازه نشر میدهند، گمان میکنند این رسانه های اپوزیسیون و اجنبی فارسی زبان، دوستار آزادی بیان و حقوق بشر هستند!

اما زهی خیال باطل، اینها توهم است، این رسانه ای فارسی زبان خارجی تقریبا اغلب معروفهایشان دروغگویانی بیش نیستند (در پس چهره های موجه شان، دنبال نابودی  ایران و بیچاره تر کردن مردم  ایران هستند). اخیرا طی چند مطلب انتقادی در سایت بالاترین و اعتراض جدی و البته محترمانه به هتاکی تهمت زنی به به برخی کاربران، عملا مسئولان سایت بالارین  صرفا با حرف و فرافکنی از زیر مسئولیتشان شانه خالی کردند و حاضر نشدند به درخواست جلوگیری هتاکی و مجازات عادلانه هتاکان رسیدگی کنند.

بدترین رکیکترین فحشهای جنسیتی میدهند و نوامیس مردم مورد هتک حرمت قرار میگیرد! در این سایتها انواع تهمتهای سنگین به افراد و شخصیتهای حقوقی نسبت میدهند بدون حتی ارائه یک مدرک!

تازه در برخی از این سایتها پرمدعا به بهانه آیین نامه و دیگر بهانه مثل نگارش و غلط تایپی تهدید به بستن حساب میکنند! عجبا اینها کی اند؟! اینها میخواهند در  ایران دموکراسی و آزادی بیان و حقوق بشر را بیاوند؟!دیگر بهانه برای سرکوب مخالف و منتقدانشان پیدا نکردندف حالا گیر داده اند بهز بان و نگارش مردم! عجبا اینها چه جور دیکتاتورهایی هستند؟! اینها میخواهند برای مردم  ایران  دموکراسی بیاورند. این دموکراسی بدتر از دیکتاتوری است. اینها کی اند؟!

نگارش من و زبانم به خودم مربوط است. شما کی هستید که برای من ایرانی فارسی زبان تعین میکیند چگونه حرف بزنم و بنویسم. اگر اهانتی کردم و تهمتی بیاید بگیودد و من پاسخ میدهم. به شما چه ربطی دراد چگونه مینویسم. من و مخاطبم ارتباط برقرا میکنم. من مخاطبم دارم و آن که باید بفهمد که میفهمد. به شما چه ربطی دارد ؟ فرق شما با جمهوری اسلامی چیست؟ آنجا هم میگویند این  جوری باش و آن جوری باش. این جوری حرف بزن و آن جوری لباس بپوش!

این نوشتار لباس اندیشه من است. دلم میخواهد همین طوری بنویسم. این نوشتار لباس اندیشه و سخنم است. دلم میخواهم اینگونه بنویسم و بر افکارم لباش نوشتاری دلخواه خودم بپوشانم.

اینجا تریبون است، اما سایت آموزشگاه زبان نیست. کدام استاندارد؟ به کدام حق چنین  سانسور و سرکوبی را موجه میدانید؟ پرروهای ضد آزادی بیان! شرم کنید و خجالت بکشید. تحمل یک اکانت منتقد مستقل را ندارید؟ شرم نمیکنید. من در فضای بزرگ سایبری جای کدامدتان را تنگ کردم؟ بیحیا و پررو و بیشرم! بروید خودتان را درست کیند. آدم باشید تا کسی بهتان گیر ندهد. حذف کنید هم به درک. بیشرمهای وقیح دیکتاتور و کذابان مدعی آزادی بیان.

ای مردم ایران بدانید اینها دروغگو هستند. اینها چه بسا بدتر جمهوری اسلامی باشند. در پشت این ژستهای بشردوستانه و مدرنیته و دموکرات منشانه-چه بسا اغلبشان- انسانهای به شدت دیکتاتورمنش و ناقض آزادی بیان و سانسورچی و سرکوبگر است. هیولاهایی که بخاطر ظلم فساد در ایران و موضع انتقادی از چشم مردم عادی پنهان شده است. ای مردم ایران و ای کسانی که فرصت کنید شاید این نوشتار بخوایند قبل از اینکه دست  ناجوانمرد سانسور این نوشتار از چشم مردمانم حذف کند! بدانید  اهریمنهایی که چه بسا بدتر از جمهوری اسلامی در کمین هستند. فریب این ناجوانمردان و  انسانهای بی شرم و بیحیا را نخورید، اینها هنوز به قدرت نرسیده از هیچ دیکتاتوری و ضد انسانی فروگذار نیستند. و اگر  اینها دسشتان به شما مردم دعادی  ایران برسد به اسم  سکولاردموکراسی بلایایی بدتر جمهوری اسلامی بر سرتان بیاورند. به این وابستگان اجنبی اعتماد نکیند. اینها به خون شما مردم  ایران تشنه هستند با سانسورگریشان. اینها نه برایتان آزادی میاورند و نه رفاه و نه هیچ چیز.

اینها تمام دعوایشان سر لحاف ملا است. سر منافعع اقتصادی و رانت و قدرت و ثروتهای عمومی است.

گول این زبان نرم و چهرهای فریبنده نخورید. اینها  اهریمنان ضد بشری هستند. اینها حتی تحمل یک اکانت را ندارند میخواهند به بهانه های واهی آن را به بندند! به درک ! فکر  کردید من میترسم. همین که یک نفر بداند و خودشان بدانند کافی است.  این سانسور و این دیکتاتوری سند محکومیت شما است. بیرشرمهای دروغگو ضد آزادی بیان و ضد  حقوق بشر. بیاید به بندید. بیایید سانسور  کنید. بیحیاها و بیشرمهای دروغگو و ظالم.

امثال سایتهای هتاک و ضد آزادی بیان مانند همین پرمدعاها را محل نگذارید. اینها با هژمونی رسانه ای و سرکوب سانسور به بهانه های واهی و با ترور شخصیت منتقدان از راه هتاکی میخواهند اجازه ندهند  افراد مستقل وارد عرصه شوند. اخیرا مد شده ایراد نگارشی میگیرند! به شما چه ربطی دارد؟

این نوشتار خودم هست. لباس افکارم هست. چکار به نوشتارم درادی؟ دلم میخواهد این جوری بنویبسم. کسی دوست ندارد نخواند. مثل  آنها نیستم که به کسی تهمت بدون مدرک بزنم و یا فحاشی کنم و هتک حرمت ناموسی. دارم مودبانه و با سند و مدرک انتقاد میکنم. خجالت بکشید و از این گیر و بهانه ای بنی اسرائیلی ندهید. ممیزی و سانسورچی هرچی هستی برای خودتی. اگر اهانت و تهمت ناروا زدم بگو وگرنه حق  نداری به نوشتار و شیوه نگارش و زبانم گیر بدهی. حق  نداری میفهمی؟!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)