متن زیر بخش دوم نوشتاری از Tt King سفیر سازمان GLAAD و دانشجوی ارشد دانشگاه بوستون در رشته جامعه‌شناسی و خدمات بالینی اجتماعی است. او در مرکز کالج زنان بوستون به‌عنوان بخشی از تیم مراقبت و پیشگیری از خشونت جنسی فعالیت می‌کند.

3. تحریک خاطرات خشونت اتفاق می‌افتد و این نشانه‌ای از شکست نیست.
برای بسیاری از نجات‌یافتگان خشونت، تحریک خاطرات می‌تواند نه فقط در موقعیت‌های صمیمی و خصوصی بلکه در طول اتفاقات معمولی و مبتنی بر رضایت طرفین نیز رخ بدهد. یک اشتباه رایج برای بسیاری این است که فکر می‌کنند فقدان اعتماد باعث تحریک خاطرات می‌شود. تحریک خاطرات خشونت می‌تواند اشکال مختلفی به خود بگیرد از ناراحتی احساسی گرفته تا جدایی و این واکنش‌ها تقلیدی از تلاش بدن برای حفظ امنیت فرد آسیب دیده هستند. درحالی‌که ذهن ابزار قدرتمندی است، این پاسخ‌ها می‌تواند برای بسیاری از نجات‌یافتگان و شرکای زندگی‌شان چالش برانگیز باشد اما در این مواقع اغلب فرصت‌ آن وجود دارد که شریک‌های زندگی به هم نزدیک‌تر شوند.
وقتی که یک موقعیت تحریک خاطرات به وجود می‌آید، بسیار مهم است که چالش ایجاد شده را به رسمیت شناخت و تصدیق کرد که یک شریک زندگی ممکن است برای تحریک خاطرات خشونت در شریک نجات‌یافته‌اش احساس گناه کند و فرد نجات‌یافته نیز برای بازآوری تجربه تلخ خود احساس گناه کند. مرز بین به رسمیت شناختن وجود چالش و سرزنش یکدیگر بسیار باریک است. اگرچه تحریک خاطرات ممکن است به وجود تنش و ترس در رابطه مربوط باشد اما این علت بر کوتاهی و قصور هیچ‌کدام از طرفین در رابطه نیست بلکه بخش طبیعی از روند بهبود است و گاهی حتی نشانه‌ی این است که طرفین رابطه نیاز به ایجاد اعتماد در رابطه‌ی خود و یادگیری مرزهای شخصی‌شان با فرد دیگر دارند.

4. بهبود یافتن یک مسیر سرراست نیست و آن اشکالی ندارد.
بعد از داشتن اوقات راحت صمیمیت با شریک زندگی، احتمال آن وجود دارد که فرد به دوره‌های چالش و حساسیت بازگردد و این طبیعی است. نجات‌یافتگان وقتی بعد از یک دوره راحتی دچار تحریک خاطرات خشونت می‌شوند، می‌توانند خیلی سریع خود را مقصر بدانند و با خود فکر کنند که تصور می‌کردم از این مسئله عبور کرده‌ام. با این حال، این جزء دشوار اما قابل انتظار فرآیند بهبود است که طرفین رابطه باید وجود آن را به رسمیت بشناسند.
اگرچه تجربه این چالش‌ها می‌تواند برای همه افراد درگیر در رابطه ناخوشایند باشد، غیرممکن است که انتظار داشته باشیم تمام علائم آسیب روحی کاملاً از بین بروند، به‌خصوص هنگامی‌که فرد نجات‌یافته پس از تجربه خشونت برای اولین بار به رابطه صمیمی بازمی‌گردد.
اگرچه بهبود ممکن است اما تحریک خاطرات بخشی از روند آن است و بهترین پشتیبانی وقتی‌که شریک زندگی تحریک خاطرات را تجربه می‌کند، نشان دادن صبوری و یکدلی است. داشتن روابط صمیمی پس از تجربه خشونت هرگز برای تمام افراد نجات‌یافته یک شکل نیست. عواملی همچون هویت جنسیتی، نژاد، گرایش جنسی را نمی‌توان نادیده گرفت، به‌ویژه هنگامی که با مراقبت و درک همدیگر به یکدیگر نزدیک ‌می‌شوید.
امید من این است که این مقاله بتواند شروع گفتگوهای دشوار اما ضروری باشد و نجات‌یافتگانی را به رسمیت بشناسد که تجربه آن‌ها از خشونت جنسی ناشنیده باقی مانده است.
منبع: https://bit.ly/2rx1aa9

#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی را در دیگر شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)